Zwitsers tubakwartet bestaande uit Thomas Rüedi, Roland Fröscher, Guy Michel en Etienne Crausaz.
31.1.12
Ute 5
Zolang auto's een chassis hadden was het in feite vrij eenvoudig om een vrachtwagentje op het chassis van een personenwagen te zetten. Hierboven staan Renaults in beide uitvoeringen.
Lang niet altijd was het noodzakelijk om in Australië een personenwagen tot "ute" te "verzagen", want in plaats van onderstaande Hillman (uitgerust als stafwagen van de Britse luchtmacht) uit te gaan, was het aanzienlijk simpeler een Hillmanbestelwagen te gebruiken.
Standard leverde behalve de personenwagenversie van de "Vanguard" ook een stationcar, hier afgebeeld als Israelische ambulance, die stationcar was gemakkelijker te verbouwen dan de personenauto.
Metronome
"Metronome" was een Amerikaans muziektijdschrift dat vanaf medio jaren dertig voornamelijk aandacht besteedde aan jazz en tussen 1939 en 1961, toen het tijdschrift verdween, eeen jaarlijkse poll organiseerde om te bepalen wie de beste instrumentalist, bandleider, c.q. arrangeur was. Vervolgens werd met de winnaars, de zogenaamde "Metronome All Stars", een grammofoonplaat gemaakt. Begin 1949 werd met de pollwinnaars van 1948 "Overtime" op de plaat gezet. We horen Charlie Parker, altsax; "Dizzy" Gillespie, trompet; Miles Davis, trompet; "Fats" Navarro, trompet; J.J. Johnson, trombone; Kai Winding, trombone; Buddy De Franco, clarinet; Charlie Ventura, tenorsax; Ernie Caceres, baritonsax, Billy Bauer, gitaar, Lennie Tristano, piano; Eddie Safranski, bas en Shelly Manne, drums.
De trombonisten Johnson (1924 - 2001) en Winding (1922 - 1983) vormden jarenlang een fenomenaal duo (foto), dit is uit 1982: "It's alright with me".
30.1.12
Lester
Van "Lester leaps in" bestaan nogal wat opnamen. Ik heb het o.a. op de elpee "The Essential Lester Young"*, een twaalf minuten durend meesterwerkje, waaraan ook Charlie Parker en Roy Eldridge hun medewerking verlenen. Op dezelfde plaat staat ook "Back to the Land", met Nat "King" Cole aan de piano. Ik herinnner me dat ik dat nummer een keer in "De Gezamenlijke zenders Peazens & Moddergat" aankondigde en tegelijkertijd mijn spijt uitsprak dat door de aandacht voor de zang van Cole vergeten werd dat een goede jazzpianist verloren was geraakt. Prompt kreeg ik een boze brief van een luisteraarster met de vraag om uitleg. Maar ook vandaag luister ik nog steeds liever naar Cole's pianospel dan naar zijn zang. Twee stukken van Young met Cole aan de piano, Oscar Moore, gitaar; Johnny Miller, bas en Buddy Rich, drums: "These Foolish Things" en jawel: "Lester leaps in".
Subscribe to:
Posts (Atom)





