20.10.21

Driewieler

 


De reeks over de  Targa Florio wordt ongetwijfeld voortgezet, maar vereist nogal wat uitzoekerij, vandaar dit grappige voertuigje. Een driewieler met  de naam "Castrarède" waarvan er maar één exemplaar bestaat en waarvan ik niet weet of het  een eigenbouw is van de olijke heer, die zich er in verplaatst, of de  poging  van een fabriek die iets ongewoons op de markt trachtte te brengen. Uitgerust met een motorfietsmotor van het merk Gnome & Rhone en dus met een kickstarter. De grille van het wagentje komt me trouwens bekend voor.

KLEIN

Gister naar Baarn, voor de eerste keer zonder Una. Want voor een oude hond, zestieneneenhalf,  is de afstand van het station in Baarn naar de Laanstraat te groot. Zij vertraagt inmiddels haar wandeltempo zeer slim door elk graspolletje onderweg heel enthousiast te besnuffelen. Maar het schiet niet op. Met mij  trouwens ook niet, voor mij met rollator is station Baarn - Laanstraat ook een enorme afstand. Vreemde naam Laanstraat, het lijkt net of de ingezetenen het niet eens konden worden over wat het was:  een laan of een straat, tot je erachter komt dat de straat is genoemd  naar burgemeester Laan.  In een  traag tempo bereiken we het eerste  punt van aanleg, de koffiewinkel van Boot, waar je keuze hebt uit verschillende koffies en dan bedoel ik niet  cappuccino, espresso o.i.d., maar echt verschillende soorten koffies. Er naast zit bakker Kuiper, de enige bakker  die ik ken die echt werk maakt van zijn etalage. Vervolgens naar boekhandel Den Boer, altijd een feest omdat er zoveel te vinden is. Ik aarzel tussen  de aanschaf van de Memoires van Freek de Jonge, het  nieuwe boek van Henk Spaan of De tachtigjarige vrede van Kees van Kooten. Het wordt het laatste boek, ook omdat Kees, net als ik ooit in de Haagse Vreeswijkstraat woonde en er ongetwijfeld een stukje in staat over die langs het Zuiderpark gelegen straat. We lopen de Laanstraat helemaal uit en langzaam dringt  het besef tot mij door dat het voorgenomen bezoek aan Leeuwarden beter niet door  kan gaan: lopen kost ongelooflijk veel moeite. Ik eet iets  wat voor uiensoep  moet  doorgaan, maar waarvoor iedere Parijzenaar zich rot zou schamen en twee kroketten waarin het vlees vergeten is.  Het is een lange tocht terug naar het station. De lift in het station is ook nog buiten dienst en dus moet ik mijzelf en de rollator moeizaam een lange trap ophijsen. Mijn wereld wordt erg klein.

Den Haag

 


 tekening vanuit mijn slaapkamerraam gezicht op de hoek Leyweg/Melis Stokelaan in 1954

19.10.21

Muziek

 

KAART



Tussen mijn "muziekprentbriefkaarten" vond ik deze kaart van het origineel Hongaarse Tamburitza-orkest 'Czordas'. Redelijk verwarrend moet ik zeggen, want tamburitzamuziek komt oorspronkelijk uit Kroatië, maar is meegeëmigreerd, toen een paar eeuwen geleden Kroaten uit angst voor Turkse overheersing naar Hongarije vluchtten, terwijl de naam czardas ontleend is aan een Hongaarse volksdans, die zijn wortels vindt in de verbunkos, een recruteringsdans. In iedere wat grotere Amerikaanse stad, waar een flink aantal Kroaten woont, vind je wel een tamburitza-orkest. Maar een van de beste ensembles komt wel degelijk uit Hongarije: 'Vujicsiscs', afstammelingen van vluchtelingen uit Kroatië. Begin jaren negentig had ik ze 's nachts in de studio.

Targa Florio 2

 


Een jaar later waren er 46 deelnemers aan de Targa Florio. Winnaar werd Felice Nazarro - die van 1912 tot 1922 een eigen autofabriek had en in 1913 op een auto van eigen merk de Targo  Florio opnieuw zou winnen - op Fiat, en nummer twee was Vincenzo Lancia - eveneens eigenaar van een eigen merk - ook op Fiat. De Fiat was van het Type 28-40, een vierclinder, waarvan de motor in twee blokken gegoten was, met een inhoud van 7363cc. Remmen ging met de voetrem op  de transmissie en met de handrem op de achterwielen. de topsnelheid was 95km/u. De totale afstand die moest worden afgelegd was zo'n 446 km , Nazarro haalde een gemiddelde snelheid van nabij 59 km per uur.

18.10.21

Targa Florio



Het Museo Targa Florio, gewijd aan de fameuze autorace op Sicilië, bevindt zich in Collesano. De eerste race, 146 kilometer over geaccidenteerd terrein uitgezet door de rijke Siciliaanse ondernemer en race-enthousiast Vincenzo Florio, werd gehouden op 6 mei 1906 en gewonnen door Allesandro Cagno op Itala met een gemiddelde snelheid van 46,8 km/u. Er waren maar tien deelnemers. 



STOOMFIETS

 


Heel wat jaren geleden noemde men een motorfiets wel een stoomfiets. Dat er iemand is die echt een op kolen gestookte  stoomfiets bouwt is uiterst bijzonder.