24.6.26

Trein

 

Het nummer was oorspronkelijk bedoeld als een shownummer voor violisten, maar inmiddels is  het dat ook voor mondharmonicavirtuozen: "Orange Blossom Special", een  ode aan een trein.

Seversky 2

Het is wat te gemakkelijk na bijna tachtig jaar na dato lacherig te doen over De Seversky's voorspelling hoe toekomstige vliegtuigen er uit zouden zien, maar het blijft merkwaardig de volgende regels n.a.v. de Bell P-39 "Airacobra" in zijn boek "Victory Through Air Power" te lezen: "From the point of view of design and workmanship the Airacobra is a plane of which American engineers and manufacturers can be proud. Its performance, however cut down by a pititfully underpowered engine - a fact that can be traced to our procurement policy. The engine situation could have been corrected, once the Allison engine had failed to serve as expected, by frankly adopting the best available substitute. The British Napier Sabre, a 2000- horsepower engine, eminently successful in the Spitfire and Hurricane, was at hand for immediate use. Unfortunately the Army steered around this and adopted instead the Rolls Royce Merlin, with horsepower similiar to the Allison's." Noch de Spitfire noch de Hurricane hadden echter Napier Sabre-motoren, ze hadden Rolls-Royce Merlins, de Napier Sabres zaten in de Hawker Typhoon en Tempest en zover ik heb kunnen nagaan is de Merlin nooit geinstalleerd in de Airacobra.

 

Racen van stad tot stad

 

Dat het een keer afschuwelijk mis zou gaan met de van-stad-tot-stad-racerij zat er natuurlijk dik in en dat de autoriteiten daarna pas zouden ingrijpen eveneens. Op 24 mei 1903 staat Parijs- Madrid op het programma, Mors doet met veertien wagens mee, Panhard met vijftien en verder zijn  o.a. De Dion-Bouton, Mercedes, De Dietrich en Wolseley, naast Renault dat vier wagens bestuurd door onder meer Louis en Marcel Renault heeft ingeschreven, ook van de partij.Om kwart voor vier start de eerste auto, een De Dietrich met de Londense importeur  van het merk aan het stuur. Louis Renault start als zesde en hij maar één doel: zo snel mogelijk aan kop te komen, zodat hij niet in de stofwolken die andere mededingers opwerpen hoeft te rijden. De eerste etappe gaat naar  Bordeaux daar aangekomen blijkt Louis de afstand met een gemiddelde snelheid van 97 km/u. te hebben afgelegd. Maar achter hem gebeuren vreselijke ongelukken,  er zijn al meer dan tien mensen gedood, onder wie Marcel Renault die, in de auto met inschrijfnummer 63, een bocht te snel neemt, en er zijn nog veel meer gewonden. Louis Renault besluit de strijd te staken, maar ook de autoriteiten nemen maatregelen: er mag niet verder worden gereden, sterker nog  de auto's mogen niet meer worden gestart en moeten door paarden naar het station van Bordeaux worden gesleept om daar  op de trein terug naar Parijs te worden gezet.

Pools Jeugdorkest met  "Hongaarse Dans" van  Berlioz 

Op hol 2

Een paar jaar later was ik opnieuw op een boerderij, dit keer in Hoornsterzwaag. Dat twee paarden daar  op hol sloegen was mijn schuld. Het was namiddag,  melkerstijd. Langs de groentetuin stond een wagen met een paar ervoor, op de wagen stonden melkbussen en achter de wagen stonden  een koe en een paard. De boer had doeken vergeten waar de uiers van de koeien moesten worden schoon gemaakt en vroeg of ik ze even wilde halen. Dat deed ik en ik  gooide de doelen onnadenkend op wagen vlak voor het paard achter de wagen, het paard schrok,  trok zich los  en maakte een rondje om de moestuin zodat het vlak voor het paard voor de wagen belandde. Dat zag  zijn collega in wilde galop en zette meteen de achtervolging in. De melkbussen vlogen van de wagen en de arme koe  werd een paar meter  meegesleurd als een dame op naaldhakken.  Uiteindelijk ontstond er weer  rust in de tent, maar alle melkbussen moesten worden schoongemaakt en een paar uit de sloot worden gevist. Geen beste beurt.

23.6.26

Seversky

Altijd verdraaid interessant om te zien hoe mensen de toekomst zien, zeker als het gaat om de visie van Alexander P. De Seversky in 1942 op de het toekomstige militaire vliegtuig. De Seversky (1894 - 1974) schreef zijn "Victory Through Air Power" kort na de aanval op Pearl Harbor en het boek, waarin ik bovenstaande foto vond, stond van medio Augustus 1942  een maand lang nummer één op de New York Times bestsellerslijst. De Seversky, geboren in Tbilisi (Tiflis, in Georgië, destijds deeluitmakend van het Russisch tsarenrijk) leerde vliegen van zijn vader en werd na het doorlopen van de keizerlijke marine academie eerst als piloot gelegerd in Sebastopol en later in Riga, waar hij tijdens een luchtgevecht werd neergeschoten, de bommen aan boord onploften, doodden zijn waarnemer en De Seversky raakte een been kwijt. Dat weerhield hem niet om toch te willen blijven vliegen, maar zijn meerderen verboden het. Tsaar Nicolaas II kwam tussenbeide en De Seversky zette zijn loopbaan bij de marine voort. Tijdens de revolutie in 1918 was hij gestationeerd in St. Petersburg en in maart van dat jaar werd hij benoemd tot assistent marine-attaché in de Verenigde Staten. Hij besloot niet naar Rusland terug te keren, werd testpiloot en vond o.a het eerste bruikbare systeem om in de lucht te tanken uit. Met geld verdiend met zijn patenten begon hij een vliegtuigfabriek, waarin hij tevens een rol als piloot bleef spelen en diverse snelheidsrecords op zijn naam bracht o.a. met de SEV-3, die ontwikkeld werd tot de Seversky P-35 (foto hier onder), waarvan de tweepersoonsversie, de AT (Advanced Trainer) -12  hier te zien is.

Veel van De Seversky's ontwerpen werden nooit uitgevoerd, o.a. zijn "Super-Clipper".  De fabriek maakte geen winst en toen Seversky in in de winter van 1938/'39 in Europa was om vliegtuigen te verkopen, besloot de raad van commissarissen hem aan de kant te zetten en de fabriek werd omgedoopt in Republic Aviation Corporation, verantwoordelijk voor de P-47 "Thunderbolt", die behalve in de Verenigde Staten dienst deed in Groot-Brittannië, de Sowjet Unie, Frankrijk en Brazilië, in september 1944 waren er meer dan 10.000 P-47's gebouwd.



 

Op hol

In 1946 of 1947 werd ik voor de allereerste keer naar een boerderij gestuurd. Ik was liever thuis gebleven, want daar waren mijn boeken en mijn kleurpotloden. Ik ging naar Oosterwolde. Veel herinner ik me niet meer. Er was een Sint Bernard waar je als je uitkeek op kon rijden en die  een enorme hekel had aan geüniformeerden, of het nou postbodes waren of militairen. Dat kwam door de laatsten, als ze achter in een vrachtwagen voorbij reden gooiden ze rotzooi naar de hond. Het enige wat ik me heel  goed herinner was het  volgende: een merrie zou naar een hengst in Drenthe, daartoe werd de merrie voor een wagen gespannen tussen de twee bomen en de boer en ik op de bok. Onderweg schrok het paard door een luide machine, steigerde en duwde  de wagen achteruit een droge sloot in. De boer kalmeerde  het paard en we zetten onze reis voort. Maar het was de  eerste keer dat ik zo'n angstig paard meemaakte.