Bij

 

John Millard (foto) was de aanvoerder van het fantastische Canadese groepje The Polkadogs, dat ik ooit inde studio had. Alleen al het inventieve instrumentarium, met tuba, trombone, accordeon en banjo, dat soms in een razend tempo de liedjes van  Millard begeleidde. Hier doen ze het wat rustiger aan met een lied over de bij. De video lijkt soms wat bijeengeraapt, maar het gaat om de muziek tenslotte. 

Radiateur

 

Opdat u niet het idee krijgt dat in het eerste decennium van de vorige eeuw alle auto's met 'kolenlitneuzen' rondreden, hier een drietal voitures die een behoorlijke gelijkenis vertonen, maar dan  met de radiateur (zonder mantel) voorop het voertuig. Hierboven een Panhard et Levassor uit 1899 met de door deze fabriek geïnitieerde radiateur. Panhard was Frankrijks oudste autofabriek, die medio jaren vijftig het loodje legde, toen Citroën het merk de nek omdraaide. De auto hieronder is een Luc Court uit de gelijknamige fabriek in Lyon uit 1901, de auto had een vijfversnellingsbak. Luc Court verdween  als peronenwagenfabrikant in 1936, nadat de producie in de jaren twintig al sterk was teruggelopen. Daaronder staat een Fiat, eveneeens uit 1901. Ook hier zit de radiateur voor de motorkap, waaronder in dit geval een verticale tweecylindermotor schuilging met een inhoud van 1200cc.

Earring(s)

Gisteravond op de buis verslag van het laatste concert van  de Golden Earring. Ik ken ze van de tijd dat ze het laatste deel van hun  naam met een s er achter schreven: Golden Earrings. Ik woonde nog in Den Haag en André van der Louw kwam  me ophalen omdat we voor een Hitweekinterview de Golden Earrings gingen opzoeken. Ze oefenden in de kantine van een rolschaatsbaan aan de Savonin Lohmanlaan in Den Haag. Van het interview herinner ik me niets meer, wel verbaasde het me hoe hun manager de mannen africhtte  als  een dompteur. De naam van de man weet ik niet meer exact, maar ik meen dat het Freddy Haayen was.

Volkslied

Ik geef toe het is even doorbijten, maar dan heb je ook wat, want het langste volkslied ter wereld schijnt het volkslied van Uruguay te zijn, alhoewel ik mijn twijfels heb, ons Wilhelmus met al zijn coupletten mag er ook zijn. Het volkslied van Uruguay heeft exact dezelfde "opera"-kwaliteiten als dat van Italië: mooie intro voordat de zang losbarst en vervolgens iets dat heel goed door Donizetti  op papier zou kunnen zijn gezet.

 

Farman

 

Opnieuw een oude Franse bommenwerper: de Farman F.220 

Stoom

 

Ooit reden ze van kermis naar kermis in Groot Brittannië: de showman's engines. Gelukkig is er veel meer op stoom bewaard gebleven: tractoren, walsen en vrachtwagens.  

La Mattiche

 

"La Mattiche" werd gecomponeerd door Charles Borel-Clerc rond 1902-1905. Het is gebaseerd op de maxixe , een Braziliaanse dansstijl die destijds in Parijs een grote rage was. Mijn moeder zong het ongeveer met de volgende tekst: "Het meisje van de slager dat is zo mager,en  het meisje van de bakker dat is zo'n stakker".