Trein 13

 

Ach, hoe kon ik hem vergeten? Want natuurlijk schreef hij een lied over een spoorlijn. Zijn naam lijkt op die van een Frans filmacteur en de sukkelaartjes die denken dat de geschiedenis van de popmuziek begint met Presley en Haley hebben nooit van de overgrootvader van de rhythm & blues of mijnentwege de betovergrootvader van de rock & roll gehoord. Louis Jordan - zanger - saxofonist - humorist, hier in de weer met een lied over de Texas & Pacific Railway. De T&P-lijn liep van El Paso in het westen, via Abilene, Fort Worth, Dallas, Shreveport, Alexandria naar New Orleans, waarbij ik een paar zijlijnen hier buiten beschouwing laat.

Harmonists 2

Eén van de bekendste Duitstalige werkjes  van de Comedian Harmonsts is "Viktoria der  Lenz ist da". Harry Frommermannn hoorde in 1928  in Berlijn de Amerikaanse groep The Revelers, dat gaf hem het idee een  soortgelijke groep te  formeren, hij zette een advertentie in een krant en hield  bij hem thuis audities.  Wie nieuwgierig is naar hun hele verhaal, veel is te vinden op de Wikipediasite. We hoorden de heren al in het Spaans en in het Duits. maar dit is hun fenomenale "Ali Baba" in het Frans. Het wonderlijke  is dat momenteel diverse  herengroepjes met de naam Comedian Harmonists het Duitstalig taalgebied doorkruisen, het enige wat ze doen is het origineel imiteren en  misbruik maken van de naamsbekendheid.

Trein 12

 

Dit door het Deens Nationaal Symfonieorkest gespeelde "Københavns Jernbane Damp Gallop" van H.C. Lumbye heeft iets Straussachtigs. Aan het eind van Kopenhaagse Stoomspoorweg Galop gaat de slagwerksectie zelfs over tot een verkleedpartij en het gebruik van  spoorwegattributen.

 

Harmonists

De Comedian Harmonists was een mannenzanggroep vanaf 1928 tot 1934, toen de beruchte crimineel Adolf H. te B. hun zang 'joods geblèr' vond en verbood, Ze waren behalve in Duitsland ook in de rest  van Europa uiterst populair, men sprak toen zelfs over 'the best boy group ever'. Het was inderdaad fenomenaal hoe de heren hun stemmen in en uit elkaar wisten te mixen. We hoorden dat gister al in "Zarzuela" met Josephine Baker. Ze zongen dus in het Spaans, maar ook in het Frans, Engels en Duits, maar  eigenlijk hadden ze geen taal nodig en vocaliseerden ze alleen maar, zoals hier in  Duke Ellingtons "Creole Love Call". En om te  laten horen met welk gemak ze dat deden, eerst een opname van "Perpetuum Mobile" van Johann Strauss uitgevoerd door een symfonie-orkest en daarna de uitvoering door de Comedian Harmonists.

Josephine

 

Josephine Baker & The  Comedian Harmonists 

Sid

 

"Rose Room" door Barney Bigard, klarinet; Art Tatum, piano; Al Casey, gitaar; Oscar Pettiford, bas en Sidney Catlett, drums op 18 Januari 1944.

Trein 11

 

De jingles van spoorwegmaatschappijen