Schedel

 

Kaal- en leegschedel ome Harry lult weer een eindje weg.

Camper

 

U was nog steeds op zoek naar een comfortabele camper? 

Balaguèra

 

Even aandacht voor regionale muziek in Frankrijk en we gaan naar het diepe zuiden: naar de Pyreneeën, waar we het uit negen man bestaande koor Balaguèra ontmoeten: twee hoge stemmen (hautas) onder wie Pierre de Lasala, vijf middenstemmen (normalas) en twee basstemmen (baisbas). De taal waarin de heren zingen lijkt een mengeling van Frans en Spaans. Gelukkig zit er een voortreffelijk drietalig  boekje bij de  destijds in Paris aangeschafte CD, zodat ik toch kan achterhalen waarover het traditionele "Quan jo n'éri amaoroseta" gaat. De eerste regels luiden "Toen ik verliefd was op die dappere, was ik zo fris als een roos van de wite rozenstruik, nu ben ik vermoeid, ik begrijp niet waarom de dappere, die zo van mij hield niet langer met me spreekt."

Bolster

 

Autoautoriteit
John Bolster tijdens races in 1963 op Silverstone.

Henk 2

Henk Scholte was ook de aanvoerder en zanger van de Groninger groep Törf. Hier zien we hem in actie in "Woar bis doe?"

Identiek

 

U kent 't verhaal, oude mannen, maar ook vrouwen, die klagen dat de auto's van vandaag als twee druppels water op elkaar lijken en hoe anders dat vroeger was, toen je van honderden meters ver een Opel van een Renault kon onderscheiden, je hoefde destijds helemaal niet naar het teken op de grille te kijken, zelfs Marietje van drie wist wat een Riley was en wat een Morris. Fraaie legendes, die kunnnen worden doorgeprikt, want hier zijn een drietal auto's uit het begin van de vorige eeuw: een Opel, een Renault en een De Dion-Bouton, alle drie met de radiateur achter de motor, waardoor ze, een wat in de wandeling een kolenkitneus genoemd werd, kregen. Ik had het nog wat verwarrender kunnen maken door een Darracq toe te voegen, want Opel dat sinds 1901 Renault in  Duitsland vertegenwoordigde, sloot kort daarop een overeenkomst met Darracq waardoor Opel Darracqs in licentie voor Duitsland, Oostenrijk en Hongarije kon fabriceren. De bovenste foto toont zo'n Opel-Darracq.

Henk

 

Henk Scholte heeft Groningen op de kaart gezet. Onnavolgbaar, met humor, soms met het recept van een Grunopudding, natuurlijk in het Groninger dialect. Begin vorig jaar overleed Henk, na een lang ziekbed en na lang te zijn dwarsgezeten door allerlei minkukels die klaarblijkelijk  jaloers waren op zijn succes en hem verjoegen uit de stad naar Usquert. Vrijdag j.l had ik een lang telefoongesprek met zijn weduwe die zijn zorgvuldig verzamelde CD-collectie ergens probeert onder te brengen, zodat die niet verloren gaat. Natuurlijk zou het mooi zijn als een bibliotheek zich daarover zou ontfermen, maar men toont in Groningen geen interesse en dat is verdomde jammer want het toont tegelijkertijd weinig eerbied voor een unieke man.(Wie meer wil weten over Henk kijkt in het archief van deze blog onder het lemma Henk Scholte)