Cadillac

 

Toen Henry M.  Leland in 1903 in Detroit auto's onder de naam Cadillac ging bouwen had hij al de nodige ervaring opgedaan met het destijds nieuwe  vervoermiddel: hij had motoren geleverd  aan Oldsmobile en had ook een handje geholpen bij het weer gezondmaken van het in problemen geraakte Ford. De auto op de foto dateert uit 1906, heeft een ééncylindermotor met inhoud van 1600 cc en twee versnellingen.  Twee jaar later werden Cadillacs naar Engeland geëxporteerd, de importeur F.S. Bennett, die wilde aantonen hoe goed de auto gestandaardiseerd was, liet drie wagens demonteren, de onderdelen door elkaar husselen, om ze vervolgens weer te monteren en daarna op Brooklands een rondje  te laten rijden. Het leverde Cadillac de Dewar Trophy op.

Cornwall

 

Doedelzakmuziek uit Cornwall

Ergernis 3

De hele week verschenen er aankondigingen van een nieuw tv-programma "Wat speelt er". Dus ik gisteravond voor de buis en wat zag ik: een uiterst slap aftreksel van "Mock the week" een BBC-programma gepresenteerd door Dara Ó Briain, niet alleen wetenschapper, hij studeerde theoretische natuurkunde, maar ook stand up comedian. "Wat speelt er" komt uit het theater "De Regentes" een voormalig Haags zwembad, waar ik als kwekeling de schoolslag nog heb beoefend.  De lolbroekerij van de vaderlandse komedianten was van een niveau dat het water me aan de lippen kwam.

D 23

  

Fokker D 23

Jordan

Sla een willekeurig boek over automobielgeschiedenis op en zoek naar het hoofdstuk dat over adverteren gaat en je vindt onderstaande advertentie. Edward S. "Ned" Jordan wist hoe hij zijn auto's in de markt moest zetten, dat had alles te maken met zijn vorige baan, toen hij hoofd van de publiciteitsafdeling was van de Thomas B. Jeffery Company in Kenosha, Wisconsin. 

Zijn, bijna letterlijk uit de grond gestampte, fabriek stond in Cleveland (Ohio). In het oprichtingsjaar 1916 werden meer dan duizend wagens afgeleverd, er was weinig bijzonders aan de auto's want alle onderdelen werden van buiten aangeleverd, de motoren kwamen bijvoorbeeld van Continental. De carrosserieën werden eveneens elders gemaakt, maar werden in huis gespoten en de kleuren kregen schitterende, aan Jordans brein ontsproten, namen als Apache Red, Ocean Sand Gray, Venetian Green, Egyptian Bronze, Liberty Blue, Submarine Gray en Briarcliff Green. In 1931 was het afgelopen, het laatst geproduceerde model was de "Speedway" (foto onder) met een 5,3 liter achtcylindermotor en een vierversnellingsbak, maar hij was met een prijskaartje van meer dan $5000 duidelijk te duur.

 

Zampogna

 

 Van zo'n Italiaanse doedelzak hebben de Schotten niet terug

 

De Falla

De eerste dertig centimeter  langspeelplaat die ik ooit kreeg was die met Manuel de Falla's "El Somberero de Tres Picos", oorspronkelijk door de componist geschreven als een muzikale klucht, maar op verzoek van Sergei Diaghilev tot ballet  omgewerkt. Het ballet ging in 1919 in premiere, gedanst door "Les Ballets Russes" met een choreografie van Léonide Massine (Leonid Fyodorovich Myasin), de costuums waren ontworpen door Picasso. Tot mijn schande ben ik de grammofoonplaat kwijt geraakt, de hoes was fel oranje met een donkergroene letter (klaarblijkelijk heb ik een grafisch geheugen), het orkest was l'Orchestre de la Suisse Romande onder de directie van Ernest Ansermet, die ook de premiere had gedirigeerd. Ik heb het ballet nooit gezien, het schijnt weinig uitgevoerd te worden, de beide orkestsuites gelukkig vaker. En de muziek vind ik nog altijd fascinerend. Het bijzonder van Manuel de Falla's muziek is dat hij ogenblikkelijk herkenbaar Spaans is. Er is lange tijd een discussie geweest, ook in Rusland, of muziek internationaal d.w.z. aansluitend wat er elders muzikaal gebeurde, dan wel nationaal moest zijn.