Mussen

 

Ik moet het toch even  over de mussen  hebben. Ik zie de nijvere fladderaars niet waar ik woon, maar ik zie ze in grote getale op het plein van het voormalige raadhuis in Tallinn. Op een Duitse oorkonde staat vermeld, dat het toenmalige Tallinn onderdanig is aan het bestuur van Lübeck. Dat doe me meteen realiseren dat Estland van 1920 tot 1940 onafhankelijk was en nu vanaf 1990, al die andere tijd was er een heerser: Deens, Duits, Russisch en  toch gaan ze de straat niet op en krijsen: "Wij zijn Est". In ons land horen we dat wel "Wij zijn Nederland". Hoezo, vraag ik me af, wat  heb jij jeugdige schreeuwer bijgedragen aan  Nederland?  Ik schaam me vaak voor Nederlanders. Zie hoe ze broodjes walvisvlees eten in Bergen (Noorwegen), tijdens de  lock down hier naar Antwerpen trokken omdat in België minder strenge coronamaatregelen waren, de rommelmarkt op Koningsdag. Daar wil ik niet bij horen. Esten zingen, en bij  een militaire parade dragen ze op hun uniform een  wapperend lintje met het blauw-zwart-wit van  Estland en het blauw-geel  van Ukraine. Dat is andere koek dan wat  een vriend van me overkwam toen hij vanuit zijn woning een  Ukrainse vlag wilde ophangen  en van het bewonerscomité te horen  kreeg of hij soms wilde dat de Russen de vensters kwamen ingooien. Vraagt  iemand zich nog wel  eens af  hoe  het komt dat vanuit ons land in de oorlog de meeste Joden uit  West-Europa zijn vermoord. Nee, flink schreeuwen: "Wij  zijn Nederland", maar ik wilde het  over mussen hebben. Ze zijn onvoorstelbaar brutaal en eten als ze de kans krijgen van je bord en als iemand op het terras is uitgegeten en er nog het een en ander overblijft dan is het  helemaal feest. Met zijn tienen werpen ze zich op het restant van het eten.De vrouwtjes zijn een tikkeltje  brutaler dan de mannetjes. Ze sleuren hele stukken pannenkoek naar de grond.

Openbaar vervoer

 

De oude stad van  Tallinn kent geen openbaar vervoer, geen trams, geen bussen. Ook taxi's mogen een deel van de oude stad niet in, sinds in Maagdenburg iemand met een  auto een aantal voetgangers vermorzelde. Wees dus niet  verrast wanneer je zeventig meter van je hotel wordt afgezet. Sommige taxichauffeurs hebben een rolstoel in de kofferruimte om een invalide toch ter plaatse te brengen. Er rijdt wel zo'n treintje dat we ook uit Duitsland kennen en een prachtige calèche met een paard ervoor en een tweetal dames op de bok, maar beide vervoermiddelen horen niet bij het openbaar vervoer.

 

Tiina 2

Tiina Kiik speelt "The Bells" van Tom Waits 

Tiina

Tiina Kiik, woonachtig in Canada, maar van Estse komaf, had ik ooit in een uitzending toen ze deel uitmaakte van het geweldige groepje The Polka Dogs, onder aanvoering van John Millard. 

Taal 2

 

Wodka heet viin in het Ests, terwijl wijn vein heet.  Het eerste staat op deze in een wat chiquere souvenirwinkel gekochte fles wodka met cannabis bereid door de apothekersfirma Kurberg die al sinds 1886 in bedrijf is. Apteeker is weer begrijpelijk, miljon, tualett, auto, bensiin, buss, kirik, muuseum, hotell, politsei, postkontor, restauran, salat, supp, pannkook en suhkur ook. Soms moet je even zeggen wat  er staat om de betekenis van  het woord door te  krijgen. Maar dat kolmapaëv woensdag bekent heeft meer uitleg nodig, kolm is drie dus het gaat om de derde paëv (dag) van de week. Dat tee behalve de drank ook weg betekent is merkwaardig. Sadam bekent trouwens haven  en heeft niets met de voormalige dictator van  Irak te maken.

Steun

 

 Esten steunen Ukraine 

Koffie en trams

 

 

 

Voor ieder restaurant en café in het centrum staat iemand die je, overigens niet hinderlijk, probeert naar het terras te praten. Tegenover de boekwinkel is een gelegenheid waar Sidney Bechets sopraansax luid jodelt, latere opnames van hem gemaakt in Frankrijk, maar op dat terras mag ik mijn pijp niet  opsteken, dus  ga ik een terras verder, waar  een meisje uit Kameroen me naar een plaats brengt. Ik zit meer op een terras dan dat ik dat in Nederland doe. Het heeft alles te  maken met  het feit dat de straten door de grote keien voor een invalide moeilijk begaanbaar zijn. Ik  steek  na de dubbele espresso de straat over naar de boekwinkel. Er staan onvoorstelbaar veel boeken. Ik wil een boek over de trams in Tallinn. Een man achter een beeldscherm zoekt het voor me op. Het boek valt, eenmaal aangeschaft tegen, de schrijver meldt wel welke reclames op de  verschillende trams te zien zijn, maar niet wie de trams gemaakt heeft.