Tour

 

Op het televisietoestel zie je nooit de volledige tourkaravaan, het zien daarvan is voorbehouden aan het volk langs de route en dat volk zag en ziet niet alleen fietsen op het dak. De gele Peugeot 203 meldt op de motorkap (handig, niemand kan het lezen) “Suivez le Tour en dégustant L’Anisade de Berger”. De auto heeft nog geen  clignoteurs – knipperende richtingaanwijzers – en dateert dus van voor 1957, het juiste jaartal is 1954. Pininfarina tekende de carrosserie van de opvolger, de 403. De maximumsneldheid van de met een net geen anderhalvelitermotor uitgeruste wagen was 135 km/u, maar of die snelheid gehaald werd met een snelkookpanop het dak is natuurlijk de vraag

Manu

Driestemmige zang, maar dan uit Frankrijk:  polyphonie uit  Marseille door het trio Gacha Empega bestaande uit Barbara Ugo, Manu Théron (foto) en Sam Karpiéna. De CD werd in 1998 uitgebracht en hier hoort u duidelijk dat de kunstmatige scheiding tussen klassieke en volksmuziek volslagen absurd is, een boodschap die ik jarenlang probeerde uit te dragen in het VPRO-programma "De Gezamenlijke Zenders Peazens & Moddergat". De  naam Gacha Empega is ontleend aan het werk van een metselaar,  maar ook aan het afraffelen van werkzaamheden. "Adieu Paure  Carnanvas" is een afscheidslied van carnaval.

 

Mormon Meteor

 

Stelt u zich voor een  Pinkstergemeente Meteoor of een Gereformeerde Meteoor, maar dan als naam voor een snelle bolide. Vreemd? Maar er bestond ooit een Mormon Meteor in  de Verenigde Staten, dus zo heel gek is het niet. De  Mormon Meteor was ontwikkeld uit de Duesenberg Special, een snelheidsmonster, dat op verzoek van  de coureur Ab Jenkins was gebouwd op basis van een Duesenberg J, met de bedoeling snelheidsrecords te breken. Dat gebeurde in oktober 1935. Jenkins had de smaak te pakken en wilde sneller, dus werd de  Duesenbergmotor vervangen door een V12 vliegtuigmotor, een Curtiss Conqueror, die door August Duesenberg werd klaargemaakt voor gebruik in de  auto. De auto werd bekend als de Mormon Meteor.  

Nederland

 

Nederland (Texas). Ik was onderweg van Lake Charles naar Houston, toen ik het plaatsnaambord zag. Ik sloeg linksaf, ontdekte de meubelwinkel van Rienstra en besloot meer te willen weten en eindigde op een soort stadskantoor met de mededeling: "I'am from Nederland too, but from the other side of the Atlantic." 
Er werd ogenblikkelijk actie ondernomen en er verscheen een jongeman van een historisch genootschap. Ik was nieuwsgierig of iemand nog Nederlands sprak. Nee, de laatsten die die taal spraken waren vlak na de Tweede Wereldoorlog gestorven. Volgende vraag: Sinds wanneer wonen hier mensen van Nederlandse afkomst? Sinds het eind van de negentiende eeuw. Ze werden hier naar toegelokt onder valse voorwendselen, het zou hier een goed gebied zijn om een boerderij te beginnen, maar dat  is het alles behalve, we liggen hier in een gebied waar regelmatig huricanes voorkomen met alle gevolgen van dien. Een aantal mensen  is zelfs teruggekeerd naar Nederland. 
Vervolgens wordt ik naar een wat  tragisch ogend windmolentje gebracht, waarin binnen de nodige Nederlandse zaken zijn uitgestald. Ik word nog uitgenodigd het Tex Ritterpark, genoemd naar een coutnryster, die Nederland zijn thuis noemde, te bezoeken, maar Houston wacht.

Laffly 2

 

Naast auto's voor de particuliere markt bouwde Laffly veel wagens voor het Franse leger, vaak herkenbaar aan de kleine wielen voor de vooras, waardoor voorkomen werd dat de wagen naar beneden rollend vast kwam te zitten.

Muiltrommel

Wanneer ik het woord slecht vertaal zou er in het Nederlands muiltrommel staan, in het Engels heet het kleine instrumentje jaw's harp, maar ook jew's harp, die laatste benaming heb ik nooit begrepen. Het heet hier mondharp, maar die naam leidt wel eens tot verwarring want die naam wordt ook voor een mondharmonica gebruikt. Hoe dan ook dit piepkleine instrument voert samen met een tuba de boventoon bij een vijftal concerterende Oostenrijkse heren.

Deens

 

Drie Deense volksliedjes op twee draailieren