EVEN PAUZE
25.5.26
Brandweer 18
Een
zogenaamde "Rundhauber" van Magirus en opnieuw, net als Dennis, een
specialist in brandweervoertuigen, alhoewel er ook bussen en
vrachtwagens werden gemaakt. Opgericht door Conrad Dietrich Magirus in
1864 in Ulm. De wagen in kwestie in uitgerust met een luchtgekoelde
Deutzmotor, vandaar dat er wordt gesproken van Magirus-Deutz. De
uitschuifbare ladder op een draaiend plateau is een uitvinding van de
stichter van de fabriek.
Magirus1925
24.5.26
Brandweer 17
Delahaye
was een oud bedrijf, gestart in 1845 met het maken van machinerie
waarmee bouwstenen vervaardigd werden, daarna werden stationaire motoren
geleverd. Kort voor de eeuwwisseling verschenen de eerste auto's en in
1899 verlieten twintig auto's per maand de fabriek. De firma bleek zo
succesvol dat er in Duitsland en in de Verenigde Staten
licentieproductie ontstond, bovendien kocht de koning van Spanje een
Delahaye. Tijdens de Eerste Wereldoorlog leverde Delahaye o.a.
vrachtwagens met een viercylindermotor met een inhoud van 3550cc. In
1927 sloot het bedrijf een samenwerkingsverband met Chenard &
Walcker en Donnet en niets duidde er op dat Delahaye kort voor en na de
Tweede wereldoorlog een roemrucht merk zou worden. De afgebeelde
brandweerwagen is duidelijk een stukje speelgoed: de ladder kan worden
uitgeschoven door aan een overgrote handle te draaien.
23.5.26
Koffie
Gisterochtend
dronk ik zo als gewoonlijk mijn kopje koffie op het terras van wat tot 1
februari jongstleden "Uitspanning van oudsher De Kooperen Ketel"
heette, maar sinds het is overgenomen door twee randstedelijke
kaalschedeligen en na een grondige verbouwing "Ye Olde
Prick and Dick". Een gewoon kopje koffie staat ook niet meer op de
kaart, ik drink nu latte machiato. Ik was vergezeld van Célestine, mijn
gouden retriever waarvoor tot 1 februari altijd gratis een kommetje
water werd neergezet, nu moet ik daar om vragen en wordt vijfentwintig
eurocent extra in rekening gebracht. Gelukkig had ik een aardig gesprek
met Alfons Harkema, die zich hier net als ik na zijn pensionering heeft
gevestigd. Hij bezit de zus van Célestine Émeraude en zoiets schept
een band. We kregen het over honden en met name over mopshonden, u weet
wel die miniboxertjes. Alfons vroeg zich af hoe het kan dat, terwijl
couperen in ons land verboden is, er zich toch minimaal twee van deze
gecoupeerde hondjes in ons dorp ophouden, een in het bezit van de
eigenares van Kapsalon Kapsones, de ander eigendom van Mireille van
Streutelen, die ooit een bijrolletje had in een overigens mislukte
Drentse televisieserie. Ik had over dat afsnijden van staart en oren een
kort antwoord, maar ik begon met een paar wedervragen: "Wie moet daar
toezicht op houden Alfons? De politie. En wanneer heb jij de laatste
keer een agent gezien? Een maand geleden, twee maanden geleden? En dan
altijd in een auto, nooit te voet, nooit op een fiets en geef toe in
een auto zie je zo'n gecoupeerde mopshond niet, net zo min als je
fietsers op het trottoir ziet. Het onbreken van gezag draagt bij aan de
verloedering van de maatschappij en sinds men bovendien agenten in ons
land in dat meer dan lachwekkende costuum gestoken heeft is van enig
gezag helemaal geen sprake meer." Alfons knikte. "En dan nog wat", zei
ik. "Heb jij enig idee waarom de mensen en masse op zo'n vrouw als
Marine Le Pen of op zo'n man als Geert Wilders stemmen?" "Geen idee".
zei Alfons, "domheid?" "Nee, ze willen terug naar vroeger, toen ze niet
bang waren voor moslims, maar voor meneer pastoor of de dominee dat was
een bekende angst. Pastoor en dominee hadden gezag. De mensen waren
bang voor hel en verdoemenis, dat was eigenlijk wel een plezierig soort
angst, nu worden ze gekweld door een onbekende angst of beter een
angst voor het onbekende: de moslim. Zal ik dit keer betalen?" Ik
rekende af. Zes euro voor de lattes en vijfentwintig cent voor
Célestines en Émeraudes water want de zusters drinken uit één bakje. Ik gaf een kwartje fooi.
Drs. Barend-Otto ter Vloot, Steenwijkerwold.
Brandweer 16
Lang geleden werd de brandweerwagen door paarden getrokken, daar kwam verandering in toen de motor ook gebruikt werd voor aandrijving van de wagen, men sprak toen van "self propelled", zoals bij deze Busch uit 1905.
22.5.26
Brandweer 15
Het modelletje van deze Franse Fordbrandweerwagen werd gemaakt in Bangladesh, veel automodellen worden niet meer In Europa gemaakt, de meeste komen uit China. De basis van het model is een Ford F798 uit de jaren veertig van de vorige eeuw.
Merkwaardig
Twee merkwaardige instrumenten: het eerste van glas, het tweede van hout, een basklarinet en een saxofoon.
21.5.26
Taj
De legendarische Taj Mahal, echte naam Henry St.Clair Fredericks, innmiddels 84 en nog steeds muzikaal actief. Hij maakte muziek met mensen uit onder meer India, Hawaii, Jamaica, Mali en Zanzibar. Wanneer ik hem interviewde weet ik niet meer, wat ik me herinner is dat hij één van de meest bevlogen musici was die ik ooit sprak. De opname, samen met de tubaspeler Red Callender, dateert uit 1973.
Brandweer 14
De fabriek begon als AMO, waarbij de M stond voor Moskwa of Moskou, de eerste producten waren Fiatlicenties, maar in 1931 werd de naam AMO gewijzigd in ZIS, Zavod Imeni Stalina, waarmee de leider van de Sowjetunie werd bejubeld. Nadat de nagedachtenis aan Stalin door Chroetsjow in de ban was gedaan werd de naam in 1956 opnieuw gewijzigd, dit keer in ZIL. De fabriek bestaat inmiddels niet meer. De brandweerauto op de foto kwam in 1938 uit de ZISfabriek
20.5.26
Arkady
Arkady Shilkloper, dezelfde man die we daarnet hoorden in een compositie van Leopold Mozart nu in plaats van op een zogenaamde herdershoorn op een alpenhoorn in een blues: "Orange Blues".
Herdershoorn
Sinfonia Pastorale voor Corno Pastoriccio (herdershoorn) en strijkers van Leopold Mozart.
Brandweer 13
Dit kan niet missen, dit is duidelijk een Renault. Een Renaultbrandweerwagen media jaren twintig uit de vorige eeuw compleet met spuitgasten.
19.5.26
Shotwell
De commentator had iets rustiger kunnen praten, maar hij heeft het over een in 1931 door een teenager gebouwde driewieler met een Indianmotor, de Shotwell.
Lyman
Drummer Abe Lyman, eigenlijk Abraham Simon Lymon (1897-1957) met zijn band in "VarsityDrag" opgenomen in 1927 door Brunswick Records. Lyman bleef tot 1947 actief als muzikant, de laatste tien jaar van zijn leven had hij een restaurant
Brandweer 12
Over REO bestaan net zo'n aardige anecdote als over Horch. August Horch, in 1909 als directeur aan de kant gezet bij
de door hem opgerichte fabriek, begon in 1910 een nieuwe firma onder de
naam Audi op raad van zijn zoon, die in de achterkamer van de
ouderlijke woning zijn lessen Latijn zat te maken, Ransom Eli Olds, die
in 1891 zijn eerste auto had gebouwd en faam kreeg met de constructie
van 's werelds eerste "mass-production automobile", de "Curved Dash
Runabout", kreeg problemen met de aandeelhouders van Oldsmobile, zodat
hij het bedrijf in 1904 verliet en REO (Ransom Eli Olds)
oprichtte. Op de foto een door mijn oudste zoon in Japan
gefotografeerde REO-brandweerwagen uit 1930 of begin 1931. REO bouwde
tot 1936 ook personenwagens. De kleine vrachtwagen van het merk, de
"Speedwagon" zorgde ook voor de naam van een Amerikaanse rockband.
18.5.26
De Seversky
Altijd verdraaid interessant om te zien hoe mensen de toekomst zien,
zeker als het gaat om de visie van Alexander P. De Seversky in 1942 op
de het toekomstige militaire vliegtuig. De Seversky (1894 - 1974)
schreef zijn "Victory Through Air Power" kort na de aanval op Pearl
Harbor en het boek, waarin ik bovenstaande foto vond, stond van medio
Augustus 1942 een maand lang nummer één op de New York Times
bestsellerslijst. De Seversky, geboren in Tbilisi (Tiflis, in Georgië,
destijds deeluitmakend van het Russisch tsarenrijk) leerde vliegen van
zijn vader en werd na het doorlopen van de keizerlijke marine academie
eerst als piloot gelegerd in Sebastopol en later in Riga, waar hij
tijdens een luchtgevecht werd neergeschoten, de bommen aan boord
onploften, doodden zijn waarnemer en De Seversky raakte een been kwijt.
Dat weerhield hem niet om toch te willen blijven vliegen, maar zijn
meerderen verboden het. Tsaar Nicolaas II kwam tussenbeide en De
Seversky zette zijn loopbaan bij de marine voort. Tijdens de revolutie
in 1918 was hij gestationeerd in St. Petersburg en in maart van dat
jaar werd hij behoemd tot assistent marine-attaché in de Verenigde
Staten. Hij besloot niet naar Rusland terug te keren, werd testpiloot en
vond o.a het eerste bruikbare systeem om in de lucht te tanken uit. Met
geld verdiend met zijn patenten begon hij een vliegtuigfabriek, waarin
hij tevens een rol als piloot bleef spelen en diverse snelheidsrecords
op zijn naam bracht o.a. met de SEV-3, die ontwikkeld werd tot de
Seversky P-35 (foto hier onder), waarvan de tweepersoonsversie, de AT
(Advanced Trainer) -12 hier te zien is.
Veel van De Seversky's ontwerpen werden nooit uitgevoerd, o.a. zijn
"Super-Clipper". De fabriek maakte geen winst en toen Seversky in in de
winter van 1938/'39 in Europa was om vliegtuigen te verkopen, besloot
de raad van commissarissen hem aan de kant te zetten en de fabriek werd
omgedoopt in Republic Aviation Corporation, verantwoordelijk voor de P-47 "Thunderbolt",
die behalve in de Verenigde Staten dienst deed in Groot-Brittannië, de
Sowjet Unie, Frankrijk en Brazilië, in september 1944 waren er meer dan
10.000 P-47's gebouwd.
Neus
Renaultvracht- , zo u wilt bestelwagens, hadden niet alleen dezelfde "kolenkitneus", maar ook dezelfde motoren, het zou nog even duren voordat vrachtvervoer ook over grotere afstanden in zwang kwam, dat langeafstandsvervoer vond per spoor- of waterweg plaats. Er waren tweecylinder 9PK-, viercylinder 12PK en 18PK-motoren en misschien was er zelfs een chique Parijse firma die bestellingen uitvoerde met een bestelauto met een zescylinder 40PK-motor onder de "kolenkitmotorkap", die ook "alligatormotorkap" of "krokodilmotorkap" genoemd werd. De auto's werden in de regel geleverd als chassis met motor, versnellingsbak en wielen, de opbouw werd door een carrosseriebedrijf verzorgd, datzelfde gebeurde met personenwagens, alleen de kleinere auto's met een 9PK- of een 12PK-motor werden door Renault in Billancourt compleet met carrosserie geleverd.
Brandweer 13
Een Leyland Cub FK-7 uit 1936 die tot de brigade van Leyland zelf hoorde en diesnt deed als brandweerwagen van de fabriek.
17.5.26
Maultrommel
Wanneer
ik het woord Maultrommel slecht vertaal, zou er in het Nederlands
muiltrommel staan,
in het Engels heet het kleine instrumentje jaw's harp, maar ook jew's
harp, die laatste benaming heb ik trouwens nooit begrepen. Bij ons heet
het mondharp, maar die naam leidt wel eens tot verwarring, want die naam
wordt ook voor een mondharmonica gebruikt. Hoe dan ook dit piepkleine instrument voert samen met een tuba de boventoon bij een vijftal concerterende Oostenrijkse heren.
Brandweer 12
Brandweerauto's schijnen het eeuwige leven te hebben, dat komt ook omdat
ze anders dan andere vrachtwagens, niet dagelijks in inzet zijn. Ik had
graag wat meer geweten van deze - naar ik aanneem - American La France,
maar de brandweercommandant beantwoordde mijn emails niet. American
LaFrance, voluit American LaFrance Fire Engine Co., opgericht in 1873,
stond in Elmira (New York) en maakte jarenlang brandweerauto's, ook rolden een eeuw geleden gewone vrachtwagens uit de
fabriek en zijn er sportwagens gefabriceerd, alhoewel een aantal daarvan
dat nu rondrijdt. ooit als brandweerauto de fabriek verliet en pas veel
later van een zogenaamde speedstercarrosserie werd voorzien.
16.5.26
Jew's Harp
Kun je zo'n jew's harp ook in de "klassieke" muziek tegenkomen? Heeft iemand gewaagd er een compostie voor te schrijven? Jazeker, en niet de eerste de beste: Johann Georg Albrechtsberger (1736-1809), onder meer een van de leermeesters van Van Beethoven. Het concert voor Jew's Harp. Klavecymbel en Strijkers.
Duo
Vrienden weten dat ik ongewone instrumentencombinaties buitengewoon
waardeer, dus toen ik de Smoke Benders (Samm Bennett, jew's harp en
Daysuke Takaoka (tuba) ontdekte, was ik ogenblikkelijk verkocht : "Lucy, Lucy".
15.5.26
Brandweer 10
Dat
er specialisten waren als Dennis, Magirus en Seagrave op het gebied van
brandbestrijding wil niet zeggen dat andere fabrikanten geen rol
speelden, zo leverde Leyland bovenstaande "fire pump", kort voor de
Tweede Wereldoorlog. Dinky Toys maakte hem in miniatuur, eerst onder
nummer 25h, later onder nummer 250. Wonderlijk dat er geen koplampen
zijn en dat de bel wel erg groot is uitgevallen. Het is duidelijk dat
het hier om een stukje speelgoed gaat en niet om een model van een echte
auto, wat dat betreft is er heel veel veranderd.
Steyr
Rothschild
Rothschild dat was toch de directeur van de Franse Nord, de spoorbaan van Parijs naar het noorden, om te beginnen naar Lille. De man van wie gezegd werd dat de locomotieven van zijn bedrijf de kleuren hadden van de livrei van zijn personeel. Maar er waren meer Rothschilds ondermeer een uit Oostennrijk afkomstige Josef, die met zijn zoon een carrosseriebedrijf begon in Parijs, en o.a. deze Renault Type DG Victoria in 1913 voorzag van een prachtige carrosserrie.
14.5.26
Bamboe
In
heel Zuidoost-Azië komt het instrument voor, meestal onder de naam
khaen (een naam die overigens heel verschillend gespeld kan worden), het
is een echt mondorgel. Op Sabah heet het instrument sompoton, eerst de
sompoton solo, vervolgens het orkest, de "Sompoton Seraneders" met een door een soundmix opgeleukte melodie.Lane
Wie
zich er op toelegt kan een hele verzameling van filmpoppen aanleggen,
maar deze pop is bijzonder. Het is Lupino Lane (geboren als Henry
William George Lupino) in 1892 in Londen, in een belangrijke Britse
artistenfamilie. De pop verbeeldt Lane als Bill Gibson zoals hij optrad
in het toneelstuk en de film “Me and my girl”, die de “Lambeth Walk”
populair maakten. Lane stond als vierjarige voor de eerste keer op de
planken in Birmingham. In 1924 trad hij op in New York in de “Ziegfield
Follies”, hij was toen al een bekende fimster, want vanaf 1915 speelde
hij in een aantal Britse korte films. In de jaren twintig maakte hij in
Hollywood veertig films, in een ervan speelde hij vijfentwintig
verschillende rollen. In de jaren dertig keerde hij naar zijn
geboorteland terug. De rol van “Bill Snibson” vertolkte hij eerst in
“Twenty One”, maar zijn grootste succes was “Me and my girl” , een
musical, die hij zowel regisseerde als produceerde. Tussen 1937 en 1940
werd de musical 1550 keer opgevoerd, het was ook de eerste Britse
musical, die door de televisie werd uitgezonden in 1939 werd de film
gemaakt, die vanwege het succes van de dans beter bekend werd als
“Lambeth Walk”. De melodie van de "Lambeth Walk" werd in 1941 gebruikt in een filmpje - met beelden uit Lena Riefensthals "Triumph des Willen" - om de Nazi's volledig belachelijk te maken.Koning?
Monarch moet een geliefde keus geweest zijn voor een automobielmerk,
want het kwam zeven keer voor: vier maal in de Verenigde Staten, twee
maal in Groot-Brittannië en één maal in Canada. In Canada bestond
Monarch 15 jaar - tussen 1946 en 1961 - en was een Monarch niets anders
dan een Amerikaanse Mercury met een andere grille en chroomlijsten.
Mercury op zijn beurt was een Fordproduct, in 1938 in de markt gezet
tussen de merken Ford en Lincoln en in 2011 verdwenen. Op de foto's
boven een Monarch, onder een Mercury, beide uit 1946. De Monarch is een
sedan, de Mercury een coupé.
Subscribe to:
Posts (Atom)








































