De baron en zijn maat 2

Als jelui je afvragen waar het woord awwesere wegkomt dan kan ik dat jelui vertellen. Aan het Friese hof werd eerder Frans gesproken en dus werd aanmaken of opschieten avancer en omdat het gewone volk tijge graag het adelijk volk nadoet, kwam awwesere in de mode. Heden de dag is het nog altijden zo, nou baron d'Hurdculle zijn wagen in de buren gezet heeft, meent de rest van het volk dat dat zo moet en zet ook zijn auto, door het zand en van de verkeerde kant de buren inrijdend, voor de deur. Waardoor weer eens een keer bewijzigd wordt dat het volk feitelijks geen brein heeft om zelf na te prakizeren en geen rijdbewijs zou hebben moeten.

Sikke Beintema, De Westerein

Buitenboordmotor

Briggs & Stratton "Buckboard"

Terwijl in Europa "cyclecars" na de Eerste Wereldoorlog populair waren, kregen ze in de Verenigde Staten nauwelijks een wiel aan de grond. Wie bovenstaand wagentje ziet, met een gemotoriseerd vijfde wiel - als een buitenboordmotor aan een roeiboot - begrijpt waarom. Het ontwerp kwam uit een nog steeds befaamde fabriek, waar men in 1919 dacht, dat je de motor die men fabriceerde ook anders kon gebruiken, dan als aandrijving om het gras te maaien. De "Buckboard", want zo noemde Briggs & Stratton, de plank met twee stoeltjes en vijf wielen, werd maar een paar jaar gemaakt, daarna werd het ontwerp verkocht aan de Automotive Electric Service Company, die in plaats van een benzine- een electromotor, die op normale wijze de achterwielen aandreef, installeerde en op de markt bracht als "Auto Red Bug Electric Roadster". Op een van de Georgia Sea Islands, op Jekyll zag ik ooit zo'n cyclecar helaas niet in gebruik.

A.E.S.C. "Auto Red Bug Electric Roadster"

De baron en zijn maat

Men heeft bij ons in de buren een nieuw riool aangelegen en tegelijks een nieuw wegdek met oude stenen erop geawweseerd. De dijkarbeiders hebben de buren met stekken afgesloten, maar daar hebben Ulbe, baron d'Hurdculle en zijn maat Teake Machtbreuck geen boodschap aan. Elkandereen zet de wagen niet in onze buren, maar Baron d'Hurdculle in de Volkswagen en Machtbreuck in de Volvo doen zulks wel. Dat ze toch in de buren parkeren komt omdat ze beiden de boks altijden vol hebben en zodoende niet ver kunnen rennen. De baron heeft ook een CD-stikker op de wagen, hij is, geloof ik, ambassadeur of zulkzowat van Kleautholderonië, zoals jelui weten een stuk van eerder Joegoslavië. Maar het kan ook wezen dat hij allenig maar denkt dat hij ambassadeur is. Men weet het niet met zulk soort manlui die het wat hoog in de plas en de boks vol hebben.

Sikke Beintema, De Westerein.

Isotta

Eens had Isotta-Fraschini dezelfde klank als Rolls-Royce. De acht-in-lijn, 's werelds eerste in een productiewagen, het Tipo 8 van 1919 was gebouwd met de Amerikaanse markt voor ogen. In 1924 kwam de opvolger, de 8A, met een motor met een cylinderinhoud van 7372cc. Op de foto's een 8A met een Nederlandse Van Rijswijkcarrosserie, die ik jaren geleden in - ik meen - Voorschoten in ongerestaureerde toestand fotografeerde. Daarna verscheen hij tijdens een PAC-traditierit en uiteraard werd er door mij t.b.v "Weer of geen weer" een microfoon gehouden bij de langeslagmotor.

Vriendjes

Al dagenlang krijg ik iedere avond emails van Facebook met namen van mensen die vriendje met me willen worden, van een aantal heb ik nooit gehoord, laat staan dat ik ze ken en dat is toch het minste wat je bij vriendschap mag verwachten?

Wijfje Sjoelts

Ik moet me even bezig houden met het buitengewoon slecht geintegreerde wijfje Schultz - uit te spreken als Sjoelts - dat de Nederlandse taal niet beheerst en daarom haar plannen om zeventienjarigen als bestuurders van een automobiel op te laten treden, verkoopt als '2todrive'.

Dr. Hans Keilson

Anders dan vroeger in zijn spreekkamer op de eerste verdieping - hij achter zijn bureau vol boeken en papier, pen in de hand - zit ik een paar maanden geleden tegenover hem in zijn woonkamer, we drinken thee en eten een koekje. We praten. Ik leg uit dat hij me thuisgebracht heeft in de fascinerende wereld van het Duitse jodendom op een moment dat elke vaste grond onder mijn voeten leek verdwenen. Mijn boekenkast puilt uit met boeken, die ik tijdens en na de gesprekken met hem heb aangeschaft. Jaren geleden, om precies te zijn op 22 februari 1979 was ik bij zijn promotie in Amsterdam, eind 2004 kwam hij met zijn vrouw naar mijn 40-jarig omroepjubileum. In mijn boekenkast staat zijn doctoraalscriptie: "Sequentelle Traumatisierung bei Kindern", op een los inlegvel de 16 stellingen, de laatste drie herhaal ik hier:

14. Bepaalde stromingen binnen het feminisme zijn bezig de vrouw haar toch al moeizaam verworven enigszins bevoorrecte positie te ontnemen, om haar - in het meest gunstige geval - de eerzucht daarvoor in de plaats te geven, die haar mannelijke collega's van het ene infarkt naar het andere drijft.

15. In de kosten van de promotie van een AOW-er moest eigenlijk door de AWBZ worden voorzien.

16. Kinder weinen. / Narren warten. / Dumme wissen. / Kleine meinen. / Weise gehen in den Garten. (Joachim Ringelnatz: Kinder-Verwirr-Buch. 2. Aufl. Berlin 1969.

In het boek* een aantal losse bijdragen, steevast voorzien van opdracht of een kleine aantekening, waaruit blijkt hoe omvattend zijn oeuvre was: ">Linker< Antisemitismus?", "Wohin die Sprache nicht reicht" en een verslag van het 34e congres van de Internationale Psychoanalytische Vereniging.

Gister overleed Hans Keilson in een Hilversums ziekenhuis. Ik lees Claude Lanzmanns memoires. Ik had ze graag met hem besproken.

(Zie ook dit blog 7/9/2010, 8/9/2010, 2/1/2011 en 10/4/2011)
*Sequentelle Traumatisiering bei Kindern. Hans Keilson. Ferdinand Enke Verlag Stuttgart 1979. ISBN 3-432-90111-9.