Artefactum

Artefactum met een Saltarello 

Pahinui 2

 

The Gabby Pahinui Hawaiian Band met Ipo Lei Mann.

Sissoko

 

Ballaké Sissoko met Nan Sira Madi

Delage +

 

Een Delage en nog veel meer op Monthléry

Muzsikas

 

Muzsikas met "Kalotazegi Tancok"

Leuk

 

Het allerleukste oude autofestival: het festival van Slowth

 

Ja?

Daar zijn ze weer. Dit keer niet op, maar naast de  snelweg. Compleet  met tractoren, de vlaggen van de Duitse deelstaat Sleeswijk-Holstein (blauw-wit-rood), borden waarop door een te grote letter spaties verdwijnen, kortom de farmers, de boeren van Farmers Defence Force. Juist ja, waarschijnlijk in het Engels omdat het in het  Nederlands zo lullig klinkt: Boeren Verdediging Macht. Er speelt vaak een stuk sentimentaliteit in hun demonstratiedrift: de toekomst van  hun kinderen. Mijn overgrootvader was boer, zijn zoons waren met geen stok bereid hun  vader op te volgen. Over opvolging gesproken: wat moesten de zonen van lantaarnopstekers en stokers van stoomlocomotieven nadat het beroep van hun vader verdween? Ik moet  het ook nog even hebben  over het dorp Engelen, waar tegenstanders  van een asielzoekerscentrum de gevels van voorstanders bekrasten met termen als hoer en teef. Een dergelijke geringe scheldkracht duidt op een zeer geringe schedelinhoud, laat ik het daarop houden. Overigen zag ik Harry Vermeegen als een aapje met een tuigje onlangs op de rechterschouder van Thierry Baudet.

Brandweer 2

 

Welke fabriek, de Duitse Rex-Simplex of de Belgische Fondu, het ontwerp leverde voor de Russo-Baltiquepersonenwagen, gebouwd door de Russko-Baltiskij Vaggonij Zavod in Riga (Letland), weet ik niet zeker, al heb ik wel een vermoeden. Dat personenwagens soms werden verbouwd tot kraan- dan wel brandweerwagens is een gekend feit en  dat is ook hier het geval. Rex-Simplex was een tussen 1908 en 1921 door de Automobilwerke  Richard & Hering AG in Ronnenburg gebouwde auto, chefontwerper was ene Dr. Valentin die op zeker moment naar Russo-Baltique vertrok. Fondu was gevestigd in Vilvoorde en fabriceerde sedert 1860 spoorwegmaterieel en maakte sinds 1906, met de Zwitser Potterat als voornaamste ontwerper, ook automobielen. Fondu gaf in 1908 toestemming zijn Type 24/30 in Riga in licentie te vervaardigen, om te zaak  in goede banen te leden vertrok Potterat naar Riga. Misschien is deze  brandweerwagen een mooie gelegenheid om een reeks brandweerwagens re portretteren

Electrisch toen

 

Dat aan 't eind van de negentiende eeuw de strijd tussen benzine, stoom en electra wat aandrijving van auto's nog onbeslist was is duidelijk en zelfs was tot in de jaren twintig in de Amerikaanse grote steden een electrische auto voor de vrouw des huizes nog altijd een mogelijke en verstandige aanschaf, maar daarna wordt de spoeling wat electra betreft dun. Medio jaren dertig was er een poging in Engeland met de Wilson Electric - geheel gemodelleerd naar benzineauto's van destijds, dus met een fakegrille - verkrijgbaar als coupé en cabriolet, maar de tijd was er absoluut niet rijp voor en veel zijn er niet verkocht.

Hawaii plus

 

Soms hoor je muziek die je op die plaats niet verwacht, want wie verwacht nu quadrilles op Jamaica? Of Puertoricaanse muziek in Hawaii? Die quadrilles, oorspronkelijk gedanst door de uit Europa afkomstige witte bovenklasse, werden opgenomen in het repertoire van kleine fluit- en trommelorkestjes zodat bij de zwarte bevolking een imitatiecultuur kon onstaan. Puertoricaanse klanken in Hawaii kennen een andere en tragischer geschiedenis: na twee alles verwoestende orkanen in 1899 lag de suikerrietproductie - een monocultuur - op Puerto Rico op zijn gat, maar dat niet  alleen: de inwoners zaten zonder onderdak, voedsel en  werk. Bovendien onstond er en tekort aan suiker in de  wereld en dus kwam  het aanbod van een aantal suikerrietplantages in Hawaii om Puertoricaanse arbeiders aan werk te helpen als geroepen. Maar van het  allereerste begin werden de arbeiders die zich gemeld  hadden gekoeioneerd, eerst onder onmenselijke omstandigheden per schip naar New Orleans,  daarna per trein dwars door de Verenigde Staten en vervolgens vanuit  Los Angeles per schip naar Hawaii. De suikerrietplantages waren in handen  van de "Big Five", die in feite Hawaii regeerden. Toen in 1917 de Verenigde Staten ging deelnemen aan de wereldoorlog werden de Puertoricanen in Puerto Rico Amerikaans staatsburger (zij het vandaag de dag nog  altijd niet met dezelfde rechten als een inwoner van bijvoorbeeld Utah), degenen in Hawaii echter niet, zij kregen oproepkaarten voor miltaire dienst, maar konden zelfs in lokale verkiezingen hun stem niet uitbrengen. Het heeft jaren geduurd voordat aan deze discriminatie een eind werd gemaakt.  Momenteel is 2,5% van de Hawaiiaanse bevolking van Puertoricaanse komaf en zoals altijd zaten er in de handbagage, toen in 1900 de eerste suikkerrietplantagearbeiders arriveerden ook hun muziekinstrumenten o.a. de cuatro een viersnarigtokkelinstrument dat ontwikkeld werd in een tiensnarige gitaar, maar ook  maracas en guiro. Die bleven in gebruik en dat is de reden dat van oorsprong Puertoricaanse muziek op Hawaii  te horen is.

India plus

 

Red Baraat is een band uit Brooklyn, met inmiddels zeven  albums op hun conto, en bekend door hun muziek, die gegrondvest is op klanken uit India maar er blazers aan toevoegt.

 

2019

In 2019 op deze blog: 

Na het Trumpertino- en Bibigeweld werd het hoog tijd voor iets rustigers en daarom betrad de befaamde Limburgse kunstfluiter Frans Timmermans  gekleed in een bronsgroeneikenhoutenpantalon, opgehouden door een Beiers tuigje, de bühne terwijl hij het "Ave Maria" floot. Er druppelden ten paleize vele tranen langs  vele wangen, de toeschouwers waren diep ontroerd ook door het begeleidend, ingetogen harpspel van Europese Commissievoorzitter Jean-Claude Juncker, die al tokkelend een broodje half-om wegwerkte. Eénmaal doordrongen  van zijn succes nam Timmermans de gelegenheid te baat om zijn bewerking van Bruce Springsteens "Born in the USA" voor het het voetlicht  te brengen als "Naat Puupke Tsjieng Bom". Het publiek was doodstil, behalve Marine Le Pen, die liever een nationalistisch Frans chanson had gehoord, maar ook kwaad was dat "Naat Puupke Tsjieng Bom" niet in het Frans, maar wel in het Engels werd ondertiteld. Timmermans wees haar terecht, door op te merken dat fluiten, dus ook kunstfluiten, geen ondertiteling van node heeft. Waarop Le Pen schreeuwde: "Je ne sais pas le sens de naht puhpkè tsin boum, lambin!" Timmermans verliet het toneel met de kreet: "Je vais laisser vous sentez un petit pet", hetgeen hij beter niet had kunnen doen want zijn bronsgroeneikenhoutenpantalon nam daarna bijzonder donkerbruine herfstkleuren aan. Gelukkig stond Eva Jinek - gekleed in een uiterst koket verpleegstersuniformpje - in de coulissen met een verschoning klaar. 

Meteen nadat Frans Timmermans, intussen schoongebroekt, van het toneel verdwenen was, was het pauze en dus tijd - om in circustermen - de stallen te bewonderen, over het gehele paleis verspreid in hoeken en gaten, maar ook in zalen en zaaltjes hadden diverse organisaties informatiestands ingericht, waar ik u in sneltreinvaart langs ga loodsen. Daar was bijvoorbeeld de stand van AfD, gewoonlijk staat dat voor Alternative für Deutschland, maar Alternative was doorgestreept en vervangen door Alle, met in het aloude frakturschrift daaronder "Wir sind das Volk", gevolgd door de regel "Unberühmte Deutsche" en de namen: Hannes Goebbels, Jochen Hess, Arkadius von Ribbentrop, Edelfried Kaltenbrunner, Gottlieb  Streicher, Jörg Jodl, Jonas Keitel, Schorsch Frick en Utz Himmler. Op het kleine podium voor de tent stond een heer in hemdsmouwen met een "eristwirklichwiederdabierkrug" in de hand die riep: "Statt Kaffee und Kuchen mit Schlagsahne, Alice Weidel  und Hass... Hass... Hass..." Klaarblijkelijk verslikte hij  zich, want even later volgde de volledige zin: "Alice Weidel mit Schlagsahne und Haselnusstorte", waarop hij met de bierpul zwaaiend uitbarstte in "Schwarzbraun ist die Haselnuss, schwarzbraun bin auch ich".
 De volgende zaal ten paleize bleek gehuurd door de heren Pözul en Trözul, maar ze kunnen ook anders geheten hebben, want Turken kijken niet op een umlautje meer of minder. Ik neem, door de grote hoeveelheid behalvemaande, rode vlaggen, tenminste aan dat het Turken waren, alhoewel ze reclame maakten voor een partij in het Nederlandse parlement, daar zaten zij via een slinkse manoeuvre al in: voor de PvdA gekozen en dankzij rahat lokum aan de blauwe zetels blijven kleven. Zij noemden hun partij Denk en deelden zeepjes uit in de vorm van Rodins Denker, waarvan ze het hoofd door hun eigen hoofd vervangen hadden. Verder waren er folders met de beeltenis van de fameuze stand-up-comedian Recep Erdoğan - één van Trumpertino's - die straks na de grote voorstelling nog even naar de Denkzaal zou komen om voor een besloten gezelschap enige onfrisse grappen over Armeniërs en Koerden te maken.

 

 

Brandweer

 

LaFrance was een van Amerika's oudste brandweerwagenbouwers, voordat het niet zo heel lang geleden op dezelfde vakkundige wijze als in ons land de vliegtuigfirma Fokker, om zeep werd  geholpen. Of de president-directeur van de Duitse autoproducent de term "love baby" ook bij LaFrance hanteerde weet ik niet, maar van zo'n gladakker valt natuurlijk alles te  verwachten. Het bedrijf waar LaFrance uit onstond was in de jaren dertig van de negentiende eeuw al bezig met de constructie van handbrandspuiten. In 1873 onstond onder aanvoering van Truxton Slocum LaFrance de International Fire Engine Company die dertig jaar later LaFrance ging heten en in 1907 de eerste motorspuit afleverde. In 1995 kocht de Amerikaanse vrachtwagenproducent Freightliner (eigendom vann Daimler AG) LaFrance voornamelijk vanwege de goede naam om zodoende LaFrance op de grille te kunnen schroeven. De afgebeelde wagen dateert uit 1929.

Pahinui

 

Chickenskin music noemde Ry Cooder de elpee, waarmee hij regionale muziek van  de Verenigde Staten in het zonnetje zette. Het meest is bij ons de chicanomuziek uit Texas bijgebleven omdat Flaco Jimenez c.s. hier samen met Ry Cooder hebben geconcerteerd, veel minder is bij ons de muziek uit Hawaii van Gabby Pahinui (1921-1980) (foto)bekend geworden. Hoog tijd om  er aandacht aan  te besteden.

Legendes

 

U kent 't verhaal, oude mannen, maar ook vrouwen, die klagen dat de auto's van vandaag als twee druppels water op elkaar lijken en hoe anders dat vroeger was, toen je van honderden meters ver een Opel van een Renault kon onderscheiden, je hoefde destijds helemaal niet naar het teken op de grille te kijken, zelfs Marietje van vijf wist wat een Riley was en wat een Morris. Fraaie legendes, die kunnnen worden doorgeprikt, want hier zijn een drietal auto's uit het begin van de vorige eeuw: een Opel, een Renault en een De Dion-Bouton, alle drie met de radiateur achter de motor, waardoor ze, een wat in de wandeling een kolenkitneus genoemd werd, kregen. Ik had het nog wat verwarrender kunnen maken door een Darracq toe te voegen, want Opel dat sinds 1901 Renault in  Duitsland vertegenwoordigde, sloot kort daarop een overeenkomst met Darracq waardoor Opel Darracqs in licentie voor Duitsland, Oostenrijk en Hongarije kon fabriceren. De bovenste foto toont zo'n Opel-Darracq.

De zonen

De zonen van Gabby Pahinui, Cyril en Bla. 

Gannet

 

Een  Fairey Gannet, een vliegruig dat opereerde vanaf vliegdekschepen om onderzeeboten op te sporen. De Gannet had een Armstrong Siddeley Double Mambamotor met  twee in tegengestelde richting draaiende propellers 

Bill

 Bill Oddie (1941-2026), bekend van The Goodies en verschillende natuurprogramma's, overleden. 

202

 

Een vooroorlogse Peugeot 202  met - revolutionair -de koplampen niet op de voorspatborden maar achter de grille, wat de stroomlijn beïnvloedde.

Quawalli

 

Voor het bespelen van het orgeltje dat ik vorige week op deze blog liet zien had je iemand nodig die de balg bediende, als je het eenhandig bespeelde kon de bespeler de balg zelf bedienen. Orgeltjes van laatst genoemde soort werden door zendelingen uit Engeland meegenomen naar onder meer Brits-Indië, waar ze in Pakistan nog steeds populair zijn in de quawwallimuziek. Eén van de hele groten uit die muziek was Nusrat Fateh Ali Khan  (1948-1997).

Zo

 

Orgel

 

Een klein en heel merkwaardig orgeltje.

Opa

"Opa, heb je die hengel nog?" "Jazeker jochie, opa vangt daar elke keer als-ie met de traplift op en neer gaat stekelbaarsjes mee!"

Isotta-Fraschini 7

 

Omdat de Isotta-Fraschini Tipo 8A niet sneller was dan Tipo 8 verscheen in 1926 de Tipo 8ASS (Super Spinto*), die korter, lichter en getuned was en gemakkelijk 100 mijl per uur liep. Op de foto een Tipo  8ASS uit 1930 met een Castagnacarrosserie. Vervolgens kwam tussen 1931 en '34 de Tipo 8B, hieronder staat een foto. *Super Spinto betekent krachtig opgevoerd.

 

 

Bach

  

Wel ontworpen maar nooit gebouwd, dit vliegtuig door de Amerikaan Bach.

Zwaardvis 2

 

Vanaf 1940 werd de Swordfish gemaakt door Blackburn Aircraft Ltd. omdat Fairey het te  druk had met de productie van de Barracuda en de Firefly. Laatstgenoemde was een tweepersoonsmarineverkenningsvliegtuig met een Rolls-Royce Griffon II twaalfcylinder vloeistofgekoelde motor. De Firefly werd door de Marinelichtvaartdienst o.a. ingezet op Nieuw-Guinea.

 

Watters

 

Lu Watters (foto)  Yerba Buena Jazz Band in 1942 met "Cake walking babies".

Zwaardvis

 

Het starten en opstijgen  van een  Fairey Swordfish, gebouwd door een in 1916 opgerichte Britse firma. De Swordfish was oorspronkelijk besteld door het Britse Ministerie van Luchtvaart  om van vliegdekschepen op te stijgen voor verkenningsvluchten en vloog  voor het eerst in 1934 en stond gepland te worden afgeschreven in 1939, maar bleek zo veelzijdig dat men daar van  afzag. De Swordfish kon gebruikt worden als torpedobommenwerper, als antionderzeebootjager, als mijnenlegger, kortom als een  soort manusje van alles. Pas in 1944 ging de Swordfish uit productie. De Swordfish had een negencylinder Bristol Pegasus luchtgekoelde motor. De maximumsnelheid  lag bij 230km/u.

 

Isotta-Fraschini 6

Dit wat knullige reclamefoldertje werd in 1947 uitgereikt op de Parijse autosalon door de eens zo fameuze Italiaanse fabriek Isotta-Fraschini. De voornaamste gegevens staan op het  blaadje, dat wel, maar voor een merk dat probeerde terug te komen in het hoogste marktsegment was het toch wat mager. De auto was duur, voor de helft van het geld kocht je een Buick, een Jaguar of een Tatra, die net als de Monterosa een V8 achterin had. Er zijn hooguit twintig Monterosa's gebouwd voordat de fabriek in 1949 zijn poorten sloot.

 

Rudi 4

"Wir gebrauchen nicht zu telefoneren, ich sprech Duits", zei één van de Nederlandse  agrariërs, "Ich kenn selfs ein Duits lied "Jongen kom bald wieder nach huis", alleen heb ich niemals  begrefen  waarom hij kaal naar huis moest kommen, missien kunnen  jullie mai dat vertellen?" "Bald ist nicht kahl aber schnell", zei Rudi, Sie haben sich geirrt mit bald auf Englisch." Ah, jetzt  weet ich eindlich wat dat Lied van Freddy betekent, hebt u zeer bedankt: "Jongen kom snel naar huis ". 

WMC

Ik was er al bang voor: laat een Journaalpresentator los op het Wereld Muziek Concours in Kerkrade en de muziek gaat aan gekwek ten onder.

Isotta-Fraschini 5

 

Ook in Zuid-Afrika belandde een Isotta-Fraschini, mijn oudste zoon vond hem daar in een museum.

Les

 

Les McCann (foto) & Eddie Harris met "Compared to what". 

Isotta-Fraschini 4

 Op de foto's een 8A met een Nederlandse Van Rijswijkcarrosserie, die ik jaren geleden in - ik meen - Voorschoten in ongerestaureerde toestand fotografeerde. Daarna verscheen hij tijdens een PAC-traditierit en uiteraard werd er door mij t.b.v "Weer of geen weer" een microfoon gehouden bij de langeslagmotor.

 

Isotta-Fraschini 3

 

De carrosserie van de auto's kwam steevast van Sala of Castanga, twee befaamde Italiaanse carrosseriehuizen. De fabriek maakte naast auto's ook scheepvaartmotoren en een korte tijd eveneens vrachtwagens, al was dat in feite licentebouw op basis van MAN. Mussolini dwong dat Isotta-Fraschini scheepsmotoren  en vrachtwagens moest gaan bouwen. In een Deens  museum zag  ik ooit zo'n scheepsmotor, waarvan  een drietal  een Zweedse patrouillleboot  had aangedreven.

 

Isotta-Fraschini 2

 

Er wordt altijd wat lacherig gedaan als ik van mijn liefde voor oude auto's getuig, sommigen kijken erbij alsof ik Gerard Joling of een andere vaderlandse zingende flapdrol tot bewoner van mijn muzikale pantheon heb verheven. Ik heb dat nooit goed begrepen, want veel van wat ik mij aan kennis heb eigen gemaakt komt uit boeken over oude auto's en dan heb ik het niet over bedradingsschema's, cylinderinhouden en versnellingsbakken. Zo kwam ik, bij het herlezen van Tim Nicholsons "Isotta-Fraschini, the noble pride of Italy" (Ballantine's Illustrated History of the Car, marque book No 3, New York 1971) daar weer eens achter. Nicholson geeft een schets van het Italië van een eeuw geleden en ik citeer: "Even in 1901 the national illiteracy was perilously close to fifty per cent, and in Calabria it ran to to a horrifying 78.7 per cent. Social and political evolution were still largely blocked by the attitude of the Church, which debarred its members from active participation in politics, and backed this uncompromising view with an encyclical issued in 1895. Reactionary government and a soil barren of essential minerals were bad enough, but already the young state was talking big. Italy joined in the Grab for Africa, and was rewarded for her temerity with the jackal's share. Her new empire was composed mainly of desert of infertile mountains. While Libya was to become a strategic asset with the advent of long-range military aircraft, in early colonial days it was little more than a bottomless pit which absorbed millions of the taxpayer's hard-earned lire." Natuurlijk realiseer ik me, dat ik deze in een paar regels opgesomde feiten, me ook eigen had kunnen maken door een boek over de geschiedenis van Italië te lezen, maar dat boek staat niet in mijn boekenkast, ik wil iets weten over een fameus Italiaans automerk en tegelijkertijd wordt mijn nieuwgierigheid naar andere zaken bevredigd. Op  de foto het Tipo 8A speciaal gemaakt voor de Amerikaanse markt en ontwikkelt uit het Tipo 8, 's werelds eerste  acht in lijn, met een cylinderinhoud van zes liter en een topsnelheid  rond de  80 mph. In 1924 verscheen  het Tipo 8A met een grotere motor met een inhoud van 7372cc,  de  auto was zwaarder dus de topsnelheid bleef gelijk. Beide auto's hadden geen sportieve aspiraties, maar de acceleratie en wegligging waren prima en vooral de remmen waren uitzonderlijk goed.

Rudi 3

Het werd een kakofonie van geluiden waar niemand uiteindelijk iets mee opschoot: "Und dan blokkeren wie de highways met onze trekkers en dan kan niemand er meer door. Niemand, verstehen sie? Niemand." "Ach, sie verstehen es niet? Wir mussen een tolke haben!" "Eine Tolke? Was ist eine Tolke? Ein Dolch?" "Nein, nein, iemand die vertalen kan, van Hollands naar Deutsch en omgekeerd". "Ein Dolmetscher, meinen Sie!" "Rudi, haben wir hier im Dorf ein Dolmetscher Niederländisch-Deutsch?" "Haben wir nicht, haben wir jemanden der Englisch-Deutsch übersetzen kann? "Ach, ja die Frau Schwindelmacher.  Rudi, ruf  Sie mal an bitte.

Isotta-Fraschini

 

Een roemrucht merk: Isotta-Fraschini, dat in de jaren twintig van de vorige eeuw Rolls-Royce naar de kroon stak en ook de koppeling van  twee namen inhield: Cesare Isotta  en Vincenzo Fraschini die in 1899 vertegenwoordigers waren van  Renault in Milaan. De carrosserieën  waren afwijkend en langzamerhand werden ook andere onderdelen in Italië vervaardigd, maar pas in 1902 werd de eerste echte Isotta-Fraschini gebouwd die meer op een Mercedes leek.

Nina

 

Nina Simone met "Mississippi Goddam". 

Rudi 2

Gretchen, Rudi's vrouw had inmiddels vier keer verse koffie gezet en was net naar binnengegaan om het voor de vijfde keer te doen, toen het hele gezelschap naar de woonkamer stommelde. Één nan de Nederlandse boeren riep: "Für mai gain koffee, iek wiel negorienemelk met schlagrohm". "Was möchten  Sie", vroeg Gretchen. "Ach ja, negorienenmelk haben wir altaid in der armee gesagt, het heet sjocholadenmelk." "Das habe ich nicht, darf es Milch sein?" "Ja, ja, ist goed." "Sie nennen sich Farmers Defence Force, warum auf englisch?", vroeg Rudi "Omdat es besser klienkt. Bauern Verteidigungs Front klienkt auch nicht gut." Rudi vond het maar merkwaardig, je verdedigen maar dan in een vreemde taal. 

Jawa 2

 

Vergeet de uit drie delen bestaande voorruit, vergeet ook de tweecylindertweetactmotor, vervang de voorruit  door een enkele gebogen voorruit en de motor door een viercylinder Lanciamotor en de auto zou in 1954 absoluut niet hebben misstaan. Maar hij was van 1934, twintig jaar eerder en Jaroslav Kaiser en Frantise Kronberger reden de Jawa 700 Jaray in 1934 tijdens de "1000 Mil Ceskoslovenskych" naar een tweede plaats. Dat we van Paul Jaray(foto) en zijn baanbrekende auto's weinig gehoord hebben komt door het feit dat de nazi's hem vanwege zijn Joodse afkomst zorgvuldig hebben weggepoetst.

Rudi

 "Ackerbaubehilfsmachinenbedarf" stond op de schuur van Rudi Himmelswillen en dat betekende dat hij samen met een groep boeren uit de omgeving de zorg had voor een aantal grote landbouwmachines die doodeenvoudig  te prijzig waren voor één agrariër  afzonderlijk en dus stonden bijvoorbeeld een rapenrooier en een Fendttractor bij hem in de schuur,  omdat daar de  meeste plaats was. Rudi stond samen met een aantal collega's op zijn erf te wachten op een Nederlandse delegatie, die contact gezocht had om eventueel gezamenlijk actie te ondernemen. Wat voor actie was volslagen onduidelijk, maar gepraat worden kon altijd, alleen de Nederlandse  heren  waren  nu al meer dan een uur  te laat en daar hield Rudi niet van. Maar daar waren ze dan eindelijk, per Mercedes en met  excuses: "Ein van uns hat sich verschlapen", klonk het.

Red

Ik zag trompettist Red Rodney (1927- 1994) ooit samen met Ira Sullivan in  de de Meervaart in Amsterdam en  vroeg hem of jazz zijn eerste liefde was. Nee, hij had op chassenes en barmitzwes gespeeld en hij pakte  zijn trompet en liet heel even horen wat  hij  gespeeld had. Ik vroeg wat  de voertaal in het ouderlijk huis geweest was? Jiddisch. Waarom  doen we het interview dan niet in die taal? Dat gebeurde. 

 

Jawa

Jawa? Was dat niet die Tsjechoslowaakse motorfietsfabriek die na de Tweede Wereldoorlog in ons land furore maakte? Jazeker, maar de fabriek had vanaf 1934 al auto's gefabriceerd en Jawa stond voor Janacek en Wanderer, want ingenieur Janacek bouwde in licentie Duitse  Wandererprodocten. In 1934 begon de  productie met een DKW tweecylinder tweetact met een inhoud van 689 cc, voorwielaangedreven auto met verschillende carrosserieën, die succes hadden in wedstrijden. Of Jaray betaald kreeg voor dit  ontwerp? Ik heb geen idee, maar het is  duidelijk dat hij voor  het ontwerp  van deze auto tekende. Let op de voorruit in drie delen.

 

PostNL

 

Er is het nodige gekrakeel over overlijdensannonces, de portokosten gaan drie  euro vijfentwintig per stuk bedragen. Maar dat  hoeft helemaal niet. Het oude tarief blijft gehandhaafd, wanneer u  de nodige maatregelen  treft. U kunt dit doen door euthanasie te laten plegen, dan wel door zelfdoding  toe  te passen. Stel u wilt het loodje leggen op 18 october  dan kunt u prima een overlijdensannonce versturen tegen het oude tarief op 10 october. Dat er slechts drie maal per week  poststukken worden bezorgd is fantastisch, we mogen PostNL dankbaar zijn dat er überhaupt sprake is van enige bezorging, veel eenvoudiger zou het immers zijn dat er een  landelijk  afhaalpunt zou zijn,  zeker nu PostNL meent een wielrenploeg (PicnicPostNL) te  kunnen sponsoren, hetgeen immers  tot de kerntaken  van een postbedrijf behoort.  

Truck

 

        Nadat ik Telly Savalas (Kojak) (foto),  Robert Blake (Baretta) en Dennis Weaver (McCloud) in Hollywood, voor de VARAGIDS geïnerviewd had vroeg ik ze of ze de groeten wilden  doen aan Nederlandse vrachtwagenchauffeurs,  voor wie ik destijds het programma Truck maakte. Ze deden dat alle drie, maar  let nu  even op de arrogante Savalas, die beweert op dertienjarige leeftijd al als vrachtwagenchauffeur te hebben rondgereden.