Dead Kennedys met "Winnebago Warrior".
22.8.26
Wimille
Jean-Piere Wimille was een beroemd autocoureur, die tijdens de oorlog -
er viel weinig te beleven op de racecircuits - een prachtig
gestroomlijnde auto ontwierp. De bedoeling was een V6-motor met een
inhoud van 1500cc te installeren, maar toen die in 1946 niet klaar was
werd een Citroënmotor - bekend van de 11CV Traction Avant - achterin
geplaatst. Daar gaf Citroën bij nader inzien geen toestemming voor,
zodat Wimille bij Ford France aanklopte en een V8 met een inhoud van
2158cc in het tweede prototype mocht inbouwen, bovendien kreeg de
ontwerper Philippe Charbonneaux gelegenheid de wagen iets comfortabeler
te maken. Na de dood van Wimille, die verongelukte tijdens de training
voor de Grote Prijs van Buenos-Aires in 1949, werd nog een derde
prototype tentoongesteld op de Parijse Salon in 1950, maar inmiddels had
de Franse Fordfabriek van het hoofdkantoor in Detroit de opdracht
gekregen iedere samenwerking voor een eventuele, toekomstige
Wimille-automobiel te stoppen. Hier boven
staat een model van prototype drie met een centrale chauffeursplaats.
Een soortgelijke Wimille staat in het museum Rochetailée-sur-Saône.
GP 2
Met zijn viercylinder "Go Devil"-motor werd de oorspronkelijk Peep en Blitz Buggy genoemde Jeep het 1/4ton 4x4 voertuig van de geallieerden in de Tweede Wereldoorlog. Gemaakt door Willys en Ford. Een slag groter 1/2 4x4 en 3/4 to 4x4 was de Beep (vermoedelijk genoemd naar beefed up Jeep, met een zescylindermotor) gemaakt door Dodge. Let wel alleen door Dodge en submerken als DeSoto en Fargo.
21.8.26
Novelty +
Je noemde het in de vorige eeuw noveltymuziek, en dit is er een duidelijk voorbeeld van: een aantal maten pseudo-Arabische klanken om dan over te gaan tot het eigenlijke nummer: "The sheik of Araby", muziek uit 1921. Zo'n vijftien jaar later, was het nummer ingelijfd bij de jazzstandards en klonk het uitgevoerd door het kwintet van de Hot Club de France (met Django Reinhardt en Stéphane Grappelli) heel wat meer opwindend.
20.8.26
GP
Er zijn in totaal 639245 van deze Jeeps gebouwd, het oorspronkelijke model kwam van American Bantam, een fabriek die de vooroorlogse Austin Seven produceerde, zij het met een totaal andere carrosserie. Het prototype was ontworpen door Karl K. Probst en gebouwd door Roy Evans. Willys bouwde later in 1940 eveneens een prototype en uiteindelijk werd een bestelling geplaatst van 1500 verbeterde modellen. Ook Ford kwam met een prototype en ook dat bedrijf kreeg de opdracht 1500 exemplaren te bouwen, de respectievelijke benamingen werden Bantam 40BRC, Willys MA en Ford GP. Dat GP (General Purpose) zou aan het eind van liedje de naam van de auto worden, GP werd Jeep. Na uitvoerige tests werd de Willys, met de meest bruikbare motor, gekozen voor massaproductie, dat werd de Willys MB, Ford werd in begin 1942 coproducent. De Willysmotor was de zogenaamde GO Devil viercylinder. Toch waren de Willys en Ford verschillend, de Ford GPW had namelijk een iets ander chassis. De aanhanger werd ondermeer gebouwd door de Nashfabriek in Kenosha. Na de oorlog zag je in ons land veel Jeeps rondrijden met zelfbouw houten carrosserieën.
19.8.26
Cyklonette
Dit merkwaardige driewielige, van origine Duitse voertuig, hier ingetuigd als droschke (taxi), heeft ook in ons land, met name in Amsterdam, nota bene als vrachtwagentje, dienst gedaan: de Cycklonette.
Jaguar
Dit is de meest beroemde Jaguar XK120 - met kenteken NUB120 - Ian Appleyard miste, met echtgenote Patricia (dochter van Jaguardirecteur
William Lyons ) als navigator, op een haar na winst in de Tulpenrallye
van 1950, maar won in datzelfde jaar de Alpine Rallye en veroverde de
Coupe des Alpes. De XK120 was van 1948 tot 1954 in productie.
18.8.26
Fluor
Gister maar eens gebeld met Elaine Boterbal-Kalkoen, voorzitster
van de Koninklijke Nederlandse Vereniging ter Voorkoming van Onnodige
Stampij (KNVVOS), een vereniging die zich inzet voor fluoridering van
producten van de tabaksindustrie, want zo zei ze meteen: "Met alleen
afschuwwekkende afbeeldingen van een wegrottend gebit op
sigarettenpakjes, meneer Bloemendaal, komen we er niet. Mensen blijven
roken, mensen blijven alcoholische geneugten proeven en het enige wat
wij daar tegen kunnen ondernemen is fluoridering van zowel tabak als
bijvoorbeeld cognac. U zou eens moeten nagaan wat er jaarlijks kan
worden bespaard aan tandartskosten wanneer de KNVVOS haar zin krijgt. De
eigen bijdrage in de ziektekosten kan zeer vermoedelijk tot de helft
worden teruggebracht. En zulks willen we toch allemaal!" "Mijn eerste
vraag was: "Maar mevouw Boterbal, fluoridering beïnvloedt toch de
smaak?" "Welnee, hebt u ooit de smaak van fluor in kraanwater geproefd?
Het is een ergerlijk fabeltje dat fluor een smaakverandering
veroorzaakt, daarom pleiten wij al jaren dat - omdat de mens zal blijven
roken en drinken - dat er zowel aan tabak als aan drank - fluor wordt
toegevoegd!" "Maar ik zie de Fransen nog geen fluor aan wijn, laat staan
aan Rémy Martin toevoegen." "Met Europese regelgeving kan alles, meneer
Bloemendaal, dat hebt u gezien aan de afschrikwekkende afbeeldingen die de sigarettenpakjes en de doosjes pijptabak sieren. Een
zelfde soort afbeeldingen zou ook op drankflessen moeten staan. Het is
daarom zo jammer dat door de Brexit het niet mogelijk zal zijn Schotse
whiskyverpakkingen van afbeeldingen van verwoeste levers te voorzien.
Maar op wijn, cognac, armagnac, calvados, champagne, kortom op alle,
niet alleen Franse, maar alle Europese alcoholica kan zulks wel en
tegelijkertijd pleiten wij voor toevoeging van fluor, niet alleen aan
rookwaar maar ook aan drank!" "Mevrouw Boterbal, ik dank u voor dit
gesprek."
Die Fahne Hoch
Vanmiddag in het goyse dorp met geiwe per scootmobiel naar het gemeentehuis om mijn bromfietsrijbewijs te laten verlengen, maar daar kwam niks van in, volgens de dienstdoende ambtenaar was de door mij aangeleverde foto meer dan zes maanden oud. Nu verander je na je tachtigste niet zo veel meer, maar de foto moest nu eenmaal niet ouder dan twee maanden zijn. U begrijpt dat de ambtenaar van het "befehl ist befehl" -type was en het geen donder kon schelen dat ik negentig ben en me alleen maar met een scootmobiel kan verplaatsen. Ik laat het rijbewijs verlopen, want de moeizame rit naar de pasfotograaf is me net één te veel.
17.8.26
Helldiver
Curtiss-Wright SB2C Helldiver, tweezits duikbommenwerper, waar van het prototype vloog in november 1940 en die in de Pacific voor het eerst in actie kwam in november 1943. Behalve bij de marine vloog de Helldiver als A-25 bij de luchtmacht. De Helldiver had één Wright R-2600-20 veertien cylinder luchtgekoelde, superchargede motor en werd behalve door Curtiss-Wright gemaakt door Fairchild en de Canadian Car & Foundry.
Dateren
De Haagse heren dragen strohoeden, het is dus een zomerse dag. De tram heeft een tweecijferig lijnnummer, waarschijnlijk nummer 13, want lijn 15 kwam niet op de Kneuterdijk. Er hebben in Den Haag meer lijnen met nummer 13 rondgereden, de eerste was een zomerlijn, die alleen op zon- en feestdagen reed. Maar ik kan me moeilijk voorstellen dat op zondag een sleperswagen onderweg was. De derde lijn 13 kan het ook niet zijn, want die reed van de Loosduinsebrug naar het Plein. Het moet dus de tweede lijn 13 zijn die van Frankenslag, via Frederik Hendrikplein, Javastraat en Parkstraat naar Staatsspoor reed, van 15 oktober 1912 tot 6 april 1916, toen de lijn werd omgedoopt in lijn A. De foto moet dus in die periode gemaakt zijn, een ander dateringsmogelijkheid heb ik niet, omdat de kaart nooit verstuurd is en een poststempel dus ontbreekt. De motorwagen is een "Fordje" en de bijwagen is een voormalig paardentramrijtuig.
Bandola
Jholman Diaz op bandola, een peervormig instrument uit Colombia en Venezuela, met "Zumba que Zumba",
16.8.26
Modellen
Adler Limousine 1905
Adler Limousine 1905 overgeschilderd
N.A.G. Phaeton 1904
N.A.G. Phaeton 1904 overgeschilderd
Was J.M.K. de firma die de RAMI-modelletjes maakte - waarvan de grote
voorbeelden in het Henri Malartremuseum in Rochetaillée-sur-Saône
stonden - al in 1958 actief, het Duitse bedrijf Ziss volgde later, in
de jaren zestig en maakte niet alleen modellen van, zeg maar,
pionierwagens. Ziss Modelle was niet de naam waaronder de firma startte,
de eerste autootjes verschenen als RW-Modelle. Het bedrijf was anders
dan J.M.K. en DUGU ook niet gekoppeld aan een museum, dus waar de grote
voorbeelden staan, weet ik niet. De Ziss-autootjes lijken qua
materiaalkeuze en uiterlijk op de RAMI's, ze zijn bijvoorbeeld in
"harde" kleuren geschilderd en een enkele keer lijkt de buitenkant van
een deur, door de kleurkeuze, met leer bekleed. Toch is de basis goed en
gaat het niet zoals vandaag de dag om het zoveelste Ferrari- of
Bugattimodel. Ik heb ze overgeschilderd, zowel de hierafgebeelde N.A.G.
als de Adler. Laatstgenoemde was een bekende fietsenfabriek, die vanaf
1900 auto's bouwde, een paar jaar later Edmund Rumpler aantrok en de
eerste Duitse fabriek was die motor en versnellingsbak als een geheel
bouwde. N.A.G. (Neue Automobil Gesellschaft) was een onderdeel van
A.E.G. in Berlijn, het bedrijf had de kans (volgens Hans-Heinrich von
Fersen in"Autos in Deutschland 1885-1920) tot één van de machtigste
automobielconcernen in Duitsland uit te groeien, dat dat niet gebeurde
vindt zijn oorzaak in de jaren twintig, toen het bedrijf een aantal
noodlijdende autofabrieken opkocht en ervan een strikte modellenpolitiek
geen sprake was. In 1934 was het gedaan met de personenwagenproductie.
Herd
Woody Herman (foto) noemde zijn bands Herds, de 2nd Herd bestond van october 1947 tor eind 1949 en had vier uitzonderlijke saxofonisten: Zoot Sims, Serge Chaloff, Herbie Steward en Stan Getz, die de Four Brothers genoemd werden. Jimmy Giuffre schreef het gelijknamige stuk: "Four Brothers".
15.8.26
Frisse lucht
Wat er precies in dit aan de zijruit hangend apparaat ging om de
temperatuur in een auto in de Verenigde Staten 's zomers in 1947
aangenaam te houden, weet ik niet. Een natgemaakte doek? IJs? Vochtige
houtkrullen? Maar dit toestel, gemaakt door de 'Glacier-Ice Corporation'
in Santa Monica, hier gemonteerd op een Plymouth, is een oervorm van
airconditioning.
14.8.26
Morris
De basis van de allereerste MG, 'Old Number One', was een Morris 'Cowley', de 'Cowley' was
in 1915 geïntroduceerd en had een Amerikaanse motor: een Continental. Na
de Eerste Wereldoorlog kwamen de motoren van Hotchkiss in Coventry, de
versnellingingsbakken van Wrigley en de carrosserieën van Hollick en
Pratt, firma's die successievelijk werden opgekocht door Morris. In 1925
versloeg Morris qua verkoopcijfers al zijn Britse concurrenten, er
rolden dat jaar 54000 auto's van de band.
13.8.26
C6
Er was ooit eerder een Citroën C6, maar dat is lang geleden. Hij verscheen als zescylimderkompaan van de C4 in 1928 en zou tot media 1932 in productie blijven, natuurlijk met de nodige aanpassingen. Toch is er een C6 uit 1936, de Citroën C6 Pletsch, gebouwd op basis van een oude C6, door een Parijs bedrijf, met twee aangedreven achterassen.
Dyane
De kans dat je een Citroën 2CV ziet is vandaag de dag vele malen groter
dan dat je een Dyane ontmoet. De auto - met een 2CV-motor - werd voor
het eerst getoond op de Parijse Salon eind 1967, in het jaar daarop
verscheen de Dyane 6 met de motor uit de AMI. Het oorspronkelijke
ontwerp is van Panhard, destijds eigendom van Citroën. In 1982 verdween de Dyane uit het Citroënpakket.
12.8.26
Motown?
Een eeuw geleden was het nog maar de vraag of Detroit zou uitgroeien tot
motown, Cleveland had even grote kans de Amerikaanse motorstad te
worden. Nou ja, als pleister op de wonde staat daar nu vlakbij het water
van het Eriemeer de Rock 'n Roll Hall of Fame, dus muzikaal is het in
ieder geval voor elkaar gekomen. Motorisch niet. Cleveland had vier
fabrieken die achtereenvolgens zaken deden onder de stadsnaam, de eerste
fabriek bouwde van 1899 tot 1901 een een electrische auto, de tweede
bestond tussen 1904 en 1909 en was in die zin bijzonder dat wanneer je
de wieldoppen van de achteras verwijderde de steekassen eenvoudig uit
de achteras te trekken waren, Cleveland nummer drie hield het in 1914,
met een licht autootje, een zogenaamde cyclecar, maar een jaar vol, de
volgende Cleveland was een kleine versie van de Chandler - een
prominent Clevelands merk - de auto's onder de naam Cleveland, overigens
met een eigen zescylindermotor, waren in productie van 1919 tot 1926.
Dorham
Zonsverduistering
ALMOST TOTAL ECLIPSE
Trump heeft net laten weten dat hij vanavond de zon verduistert
11.8.26
Donderend geweld
Het moet zowel na de Eerste Wereldoorlog als na de Tweede Wereldoorlog tamelijk eenvoudig zijn geweest om aan een vliegtuigmotor te komen en die daarna in het chassis van een automobiel te plaatsen, zo zien we hier o.a. een Fiat met een door Isotta-Fraschini gebouwde vliegtuigmotor.
Payne
Wat
bij mij altijd tot enig gegrinnik leidt is wanneer
muziekrecensenten
maar ook andere muziekgebruikers menen muziek alleen maar te kunnen
genieten met de nodige bijkomende alcoholconsumptie, als ik dat had
gedaan had ik allang madeliefjes opgedrukt vanwege een ernstig
leverfalen. Vooral de mededeling: "ik drink nu een goed glas port en
luister naar Herb Alpert" doet mij bijkans van mijn stoel glijden van
plezier, om nog maar niet te denken aan een kelkje "Blue Nun" begeleidt
door Soeur Dominique.
Dit even vooraf, want ik moet het over de baritonsaxofonist Cecil Payne
hebben. Cecil Payne
(1922-2007) kreeg nooit de bekendheid op zijn instrument als Harry
Carney of Gerry Mulligan en zijn eerste opnamen komen nog duidelijk uit
de nadagen van de swing, dat veranderde toen hij via Roy Eldridge
kennis maakte met Dizzy Gillespie. We horen hem hier samen met Ted Dunbar op gitaar, Richard Davis op bas en Roy Haynes op drums in een compositie van Charlie Parker "Ko-Ko".
Charpenter
Marc-Antoine
Charpentier (1643-1704) was huiscomponist van Maria van Guise, daarna
schreef hij voor de Comédie Française en vervolgens voor de jezuïten,
maar zijn grootste bekendheid geniet hij als componist van de
herkenningsmelodie van de Eurovisieuitzendingen. Dat is nogal mager,
want hij schreef twee opera's, veel toneelmuziek en geestelijke muziek.
Dit is een mars van hem.
10.8.26
Noratlas
Ontworpen eind jaren veertig door de SNAC du Nord, tweemotorig vrachtvliegtuig in dienst bij de Franse, Duitse en Israëlische luchtmacht.
Soucy
Isidore Soucy (1899 - 1963) was als teenager de beste "fiddler" in zijn
geboortestad Ste-Blandine, in 1924 accepteerde hij een baan bij de
gemeente in Montreal, maar nadat hij een grammofoonplatencontract kreeg
bij "Starr', werd hij gevraagd door het radiostation CKAC om regelmatig
mee te werken aan het programma "Veillées du bon vieux temps". In de
jaren dertig maakte hij deel uit van verscheidene groepen o.a. samen met
zijn vrouw en hun vier kinderen. In de jaren 1960 tot '62 had Soucy het
meest populaire televsieprogramma in Quebec. Op een 78-toerenplaat is
dit is de "Reel de la Gatineau" (Gatineau is een stad in West-Quebec).
Electra
Zelfs Henry Ford hield zich in 1913 bezig met een electrische auto, dat
het project uiteindelijk geen doorgang vond had te maken met het feit
dat hij de ontwikkeling van een tractor belangrijker vond. Toch waren er
zo'n kleine vijfentwintig fabrieken en fabriekjes in de Verenigde Saten
die zich bezig hielden met de bouw van electrische personenauto's,
bovendien waren er ook constructeurs van electrische vrachtwagens die
n.b. (zie hier boven) gezamenlijk reclame maakten. In 1925 had Autocar
nog twee electrische vrachtwagens in zijn programma: de E-3-H en E-5-M,
terwijl Ward o.a. een electrische bestelwagen, de B-222 bouwde, alle
drie hadden een frontstuurcabine en de snelheid lag rond de twaalf mijl
per uur.
De Dietrich 2
Een De Dietrichautorails onderweg in Luxemburg, gevolgd door een interview in het Letzeburgs.
9.8.26
Texas & Pacific
Ach
ja, hoe kon ik hem vergeten? Want natuurlijk schreef hij een lied over
een spoorlijn. Zijn naam lijkt op die van een Frans filmacteur en de
sukkelaartjes die denken dat de geschiedenis van de popmuziek begint met
Presley en Haley hebben nooit van de overgrootvader van de rhythm &
blues of mijnentwege de betovergrootvader van de rock & roll
gehoord. Louis Jordan - zanger - saxofonist - humorist, hier
in de weer met een lied over de Texas & Pacific Railway. De
T&P-lijn liep van El Paso in het westen, via Abilene, Fort Worth,
Dallas, Shreveport, Alexandria naar New Orleans, waarbij ik een paar
zijlijnen hier buiten beschouwing laat.
De Dietrich
Jaren geleden kocht ik op een Franse treinenbeurs een plexiglazencarrosserie
van een De Dietrich-autorails en maakte een begin met schilderen, maar
omdat ik nergens een passende bodemplaat en een aandrijving kon vinden
bleef hij in een doosje in de kast. Kort daarop vond ik een complete De
Dietrich en vergat ik de plexiglazenkap helemaal. Veel later vond ik
hem terug en besloot hem in te korten en er een soort directievoertuig
van te maken. Hier boven in de werkelijke lengte, hieronder de
ingekorte versie.
De
Dietrich, van oudsher een fabriek van spoorwegmaterieel, dreigde begin
jaren dertig om te vallen. Er werden weliswaar tussen april 1930 en
maart 1931
2125 personen- en goederenwagons afgeleverd, maar de orderportefeuille
voor de komende jaren was allebehalve goed gevuld, dat kwam
voornamelijk omdat de spoorwegmaatschappij "Alsace-Lorraine", de
voornaamste afnemer van De Dietrich, orders schrapte. In 1931 werden bij
De Dietrich 372 werknemers ontslagen en in 1932 liep het aantal
arbeiders van1381 tot 1021 terug. In 1933 moesten om de fabriek
draaiende te houden kortingen worden gegeven, soms liepen die op tot
20%. Maar in october 1933 veranderde de zaak ten goede, de eerste De
Dietrich-autorails werd gelanceerd en met succes. Het model werd -
uiteraard met de nodige wijzigingen - tot 1950 geproduceerd en de in
1934, als vervolg op het prototype gebouwde XD-1002 tot 1010, reden in
1958 nog altijd voor de "Est" met als thuisstations Châlons, Mohon en
Vesoul. Wie nu een rit in een De Dietrich wil maken moet naar
Luxemburg waar een aantal enthousiasten een een exemplaar in rijdende
toestand heeft bewaard.
Subscribe to:
Posts (Atom)