Evora

 

De fantastische Kaapverdische zangeres Cecaria Evora (1941-2011) met "Sangue de Beirona".

Mexico

 

Waar het woord mariachi precies vandaan komt zal naar alle waarschijnlijkheid altijd wel een raadsel blijven. Lang werd gedacht dat het een verbastering was van het Franse woord mariage, niet zo vreemd omdat de Fransen in 1862 Mexico binnen vielen en kort daarna Maximiliaan als keizer op de troon plaatsten. Het keizerrijk was van korte duur: op 19 juni 1867 werd Maximiliaan geëxecuteerd. Het woord mariachi dateert echter al van voor de zogenaamde "Franse Interventie".

Vandaag de dag associëren we mariachi met violen, gitaren en trompetten, maar van schallend koper is in de eerste grammofoonplatenopnames geen sprake. Het Cuerteto Coculense, genoemd naar de plaats van herkomst, Cocula, telde vier instrumentalisten: twee violisten, een vihuela- (kleine gitaar) en een guitarron (basgitaar)-speler. Het kwartet werd in 1907-'08 door drie verschillende Amerikaanse maatschappijen opgenomen: Edison, Columbia en Victor. Dit is "Las Abajeñas" waarin de vrouwen uit uit het laag gelegen land worden bezongen. Ook bij de Mariachi Coculense de Cirilo Marmolejo (foto) is van trompetten (nog) geen sprake. Een opname uit 1937 van "La Cantinera". Cirilo's oomzegger José Marmolejo maakte voordat hij een eigen mariachigroep (Mariachi Tapatio) startte deel uit van het orkest van Cirilo, en alhoewel er sprake is van een cornetspeler in sommige vroege mariachibands, is de eerste bekende trompettist Jesús Salazar, die we hier horen in "La Rosita" met de Mariachi Tapatio. Een ander fameus mariachi-orkest is dat van Silvestre Vargas en zijn Mariachi Vargas de Tecalitlán. Niet alleen een trompettist (Miguel Martinez) maar ook een harpist in een naoorlogse opname van "El Toro Veijo".

*Wie meer wil weten over oude mariachi-orkesten doet er goed aan deze drie CD's aan te schaffen: Mexico's Pioneer Mariachi's, Vol.1 , 2 en 3. Arhoolie Folklyric 7011, 7012 en 7015.

Bugatti

 

Een echte Bugatti bestormt een heuvel  en dat is andere koek dan het  Volkswagenknutselwerk dat vandaag onder de naam Bugatti de wereld "verblijdt".

OSTRAVA

 

Geen idee of u ook altijd een tikkeltje jaloers bent wanneer u geconfronteerd wordt met de folklore van Tsjechië en vindt dat we er in ons land maar bekaaid van afkomen. Ik neem u mee naar een festival in Ostrava, op de rand van Moravië en Silezië.

ZZ 19

 

ZZ 19

Bouw in het rijtuig op rails zelf de motor in is, voordat het met succes met benzine- en daarna met dieselmotoren gebeurde ook met stoommachines gedaan. Rond 1880  werden acht verschillende modellen gebouwd in Leeds, d.w.z. het motorgedeelte werd daar onder de naam Rowan gefabriceerd door Kitson, terwijl de wagenbak door een plaatselijke industrie, zoals Scania in het Deense Randers, werd gemaakt. Het door stoom aangedreven draaistel werd gekoppeld aan een rijtuig en had succes, niet alleen in Europa, maar zelfs in Australië. In 1885 stond op een tentoonstelling in Antwerpen een Rowan waarvan het aangedreven deel onder het rijtuig kon worden weggereden, als ware het een  moderne trekker met oplegger. Natuurlijk werkte het succes van Kitson aanstekelijk en ook Franse fabrieken als Serpollet en De Dion Bouton (laatstgenoemde later o.a. in samenwerking met de Hongaarse fabriek Ganz) probeerden een graantje mee te pikken. Het eerder op dit blog geplaatste postrijtuig van de  Franse Nord is een ander voorbeeld. Maar het grote succes in Frankrijk was voorbehouden aan Purrey (in Bordeaux), die aan de Paris-Orléans (P.O.) een aantal stoomautomotrices leverde, die zelfs met aangehangen rijtuig konden rijden en ook de PLM en de État bestelden Purreys. Wonderlijk genoeg was het overigens niet Frankrijk waar men, zelfs nadat er succes werd geboekt met door benzinemotoren aangedreven railrijtuigen, dapper  door bleef gaan met stoom, maar het Verenigd Koninkrijk: Sentinel leverde in 1925 een stoomautomotrice aan de P.O., die in 1939 tegelijkertijd met de drie nog resterende Purreys werd afgeschreven. De zwanenzang van stoom als aandrijving voor een automotrice dateert van 1933 toen er her en der in Frankrijk al automotrices met verbrandingsmotoren reden: de Nord gaf aan de Atliers du Nord de la France et des Mureaux opdracht tot de bouw van een op een Sentinel geïnspireerd stoomrijtuig, het kreeg twee ondervloerse zescylinder Sentinelstoommachines, die oorspronkelijk op stookolie en later op kolen werkten. Bij de in dienststelling onder nummer ZZ 19 in 1935 waren er 56 zitplaatsen verdeeld over twee compartimenten. Omdat er tijdens de oorlog geen mogelijkheden waren om (Britse) reserveonderdelen aan te schaffen bleef de automotrice tot 1946 aan de kant, in dat jaar kwam hij in dienst van een kleine Franse maatschappij in het Noorden, tot hij begin jaren vijftig werd gesloopt.

GEEN MONDHARPJE

 

Nee, je frommelt een alpenhoorn niet zo gemakkelijk in je broekzak als een mondharpje, je hebt voor het transport ervan  een vrachtwagen nodig. Lisa Stoll uit de buurt van Schaffhausen speelt  alpenhoorn, niet alleen in voor Zwitserland traditionele stukken als dit, maar ook in werkjes alsof ze ooit met Fats Domino op het podium stond.

TV

Er zijn momenten dat ik  ernstig terug verlang naar Achter het Nieuws, Hier en Nu, Televizier en Brandpunt in plaats stelselmatig te worden blootgestel aan alweer een  talkshow waar de vaderlandse televisie klaarblijkelijk maar niet genoeg van krijgt. Waarom zijn er bijvoorbeeld bij Op1 twee presentatoren? Is één onvoldoende? Daarom een paar voorstellen. Er worden geen andere televisiemakers meer uitgenodigd die hun programma komen promoten,  ook ijdele omroepbazen als Jan Slagter komen niet meer aan bod, een burgemeester kan maar één keer per maand worden uitgenodigd, publiek dient uit de studio weg te blijven en  zo zijn er vast nog wel een paar zaken  die de televisie aangenamer zullen maken.