Ballfiddle

Nu ik hoe langer hoe meer Engelse verwensingen beluister,  is het wellicht mogelijk de volgende in overweging te nemen: lamejet, licoriceprick, bagswasher en ballfiddle.

Beschaving

U begrijpt dat het goyse dorp met geiwe niet  achter  kan blijven wanneer het om vreemdelingenhaat gaat en dus heeft het volkje een groot spandoek opgehangen nabij, hoe kan het anders, het Spanderswoud. De burgemeester moet het ontgelden want het zogenaamd beschaafde deel van de goyim meldt: "De grootste gluiperd van de Wijde Meren Han ter H." Compleet met  een foto van burgemeester Han ter Heegde.

Immer recht

 

Leuk hè?

leuk hè,  zo'n raketje en prima te gebruiken op een kleuterschool

 

Pasen valt wat laat dit jaar

 

Mening

 

Net zo min als ik destijds in één van mijn radioprogramma's Merle Haggard heb laten horen, ga ik nu David Allan Coe op  dit blog zetten, wie hem wil beluisteren gaat maar op YouTube naar hem op zoek en hoort hoe hij het donkere deel van de Amerikaanse bevolking schoffeert. Merle Haggards "Okie from Muskogee" ("we don't burn our draft cards down on Main Street") kreeg destijds een passend antwoord van The Youngbloods met "Hippie from Olema". Rassenhaat werd door Tom T. Hall (foto) belachelijk gemaakt in het sublieme "The man who hated freckles", waarmee hij tevens bewees dat countrymuziek niet alleen maar de muziek is van en voor rechtse ballen. Halls "The monkey who became president" uit begin van de  jaren zeventig had - gezien Trump - een wel zeer voorspellende waarde!

Reizen

Helaas heb ik geen spoorwegkaart uit 1943 van de totale Verenigde Staten, wel heb ik de tekst van Randy Newmans schitterende "Dixie Flyer", waarin hij vertelt hoe met zijn moeder (zijn vader "was a captain in  the army, fighting the Germans in Sicily") van Los Angeles per Dixie Flyer naar New Orleans reist: "across the state of Texas to the land of dreams". Maar hoe ik ook zoek in "The Historical Guide to North American Railroads"*, ik vind wel een Dixie Flyer maar die reed jarenlang elke dag tussen Chicago en Miami (noord-zuidverbinding), om van Los Angeles naar New Orleans (west-oostverbinding) te komen, nam je een trein van de Union Pacific. Dat laatste klopt wel weer met de tekst van het liedjes want: "we went down to the Union Station and made our getaway".

Steve Goodman gaat in zijn "City of New Orleans"  ook naar New Orleans, maar vanuit Chicago met de Illinois Central Railroad en op een kaartje kan ik de route van Steve volgen: Chicago, Centralia, Cairo, Memphis, Jackson, New Orleans en in boven vermeld boekje vind ik, naast de "Panama Limited", de "City of New Orleans" inderdaad op de route Chicago - New Orleans.

Steve zingt: "Good morning America, how are you? Dont you know me? I'm your native son" het is alsof hij iets, op reis naar het zuiden, moet bewijzen.

Randy is scherper, wanneer hij het over zijn moeder broers en zusters heeft, die vanuit Jackson in een grote, groene Hudson komen aangereden "driven by a Gentile they knew. Drinkin' rye whiskey from a flask in the backseat. Tryin' to do like the Gentiles do. Christ, they wanted to be Gentiles, too. Who wouldn't down there, wouldn't you? An American Christian, God damn!"