Netanyahu stapelt de ene misdaad op de andere, hij is wat je noemt een schande voor iedereen met een druppel joods bloed en dat alleen maar omdat hij zijn eigen hachje wil redden: een misdadiger als premier van Israël, wie had dat in 1948, bij de oprichting van de staat, verwacht? Hij reisde, nadat hij zich vergewist had, niet gearresteerd te worden, naar Orbán, die zich vervolgens ontdoet van het Internationale Hof van Justitie. Maar is het niet zo dat iemand die handlanger is van een crimineel, zelf ook schuldig is aan criminele activiteiten en dient Orbán, wanneer hij zich buiten Hongarije beweegt, gearresteerd te worden?
4.4.25
Netanyahu
3.4.25
Voorjaarsrit
Vier-onder-de-kap
2.4.25
1.4.25
Wobster 11
Gnommsky was dus behalve, net als zijn broodheer een nazi, een oplichter en met die informatie kon Wobster thuiskomen. Op de terugweg dacht hij na hoe de boodschap aan zijn moeder zou overbrengen, want het zou best eens kunnen gebeuren dat ze de in Bielefeld verkregen mededelingen als pure laster zou ervaren en in het Bielefelder Kreuz- und Pizza Genossenschaft zou blijven geloven, omdat ze de buurvrouw niet wilde afvallen. Hij kwam er niet uit. Hij wist niet hoe zijn blijde boodschap aan zijn moeder moest vertellen. Misschien was de mededeling dat Gnommsky niet bestond en in feite Schlüsselchen heette het beste om te beginnen en daarna te vertellen dat Schlüsselchen een nazi was die vervolgens om de omzet van Oetker te verhogen het Pizzagenootschap had gesticht. Hij keek nog eens in de uit Bielefeld meegebrachte formulieren. Hij moest vooral niet te verontwaardigd klinken, meer verbaasd, kijk eens moeder wat ik gevonden heb, dat had ik nooit verwacht, Gnommsky een nazi, hoe bestaat het.
Bugatti treinen 2
De Bugatti Surallongé had in plaats van de vier Royalemotoren in de Présidentiel twee Royalemotoren die bovendien horizontaal geplaatst waren in plaats van verticaal. Er zijn tussen 1936 en 1939 totaal 26 Bugatti's van dit autorailstype gebouwd: 15 voor de État, 1 voor de AL, 10 voor de PLM en 2 voor de SNCF. Eén, die uiteindelijk in juni 1946 bij de SNCF belandde, was oorspronkelijk bedoeld als demonstratiemodel voor de Bulgaarse spoorwegen, maar het begin van de Tweede Wereldoorlog stak daar een stokje voor en de Surallongé werd opgeslagen in Bordeaux, samen met een andere Surallongé. Na de oorlog kregen alle autorails van dit type twee kleine radiateurs, ieder aan de zijkant van de boven het voertuig geplaatste bestuurdersplaats, de zogenaamde kiosk, die in verband met de lengte van de Surallonggé twintig centimeter hoger geplaatst was. De maximum snelheid was 150 km/u, de dienstsnelheid 140km/u, later verlaagd tot 120 km/u, met een volle tank kon 450 tot 500km bereikt worden


