Lewone

 

Mijn vader overleed toen ik 26 jaar was en nog altijd betreur ik het dat ik de verhalen over zijn jeugd in Leeuwarden wel gehoord, maar niet genoteerd heb. Want zijn herinneringen aan het Joodse leven in de eerste twee decennia van de vorige eeuw waren de moeite waard. Pas jaren later heb ik in een enkel geval kunnen achterhalen over wie hij sprak. Hij had een oudoom (de echtgenoot van een zuster van zijn grootvader), die hem regelmatig meenam naar het station om naar treinen te kijken. Mijn vader, een jaar of vier oud, kon klaarblijkelijk de k niet zeggen en riep steeds verheugd als hij een nieuwe trein ontdekte: "Oeteltrein", waarmee zoveel als "Ook een trein" bedoeld werd. Dat oeteltrein heeft mijn vader geweten, want die oom is hem altijd oeteltrein blijven noemen. Pas jaren na de dood van mijn vader kwam ik erachter wie die oom was. Hij heette Drielsma en had een fietsenzaak aan de Voorstreek en bracht een rijwiel in de handel met de naam "Lewone". Dat is merkwaardig, want het is bij mijn weten de enige fiets met een Hebreeuwse naam, die in Nederland is verkocht. Ik ben er nog altijd niet achter waarom. Lewone is de oude, Askenazische uitspraak van Levanah (לבנה), dat maan betekent. Koos hij LWN omdat deze letters ook in Leeuwarden voorkomen? Een complete Lewone staat in het schuurtje achter mijn huis.

Morris

Het was relatief nog steeds simpel om in de jaren dertig op een personenwagenchassis een lichte vrachtwagen te bouwen, omdat personenwagens destijds een echt en dus apart chassis hadden. De "Brasso van" is duidelijk gebouwd op het chassis van een Morris "Oxford", de bestelwagen van "Barwick's Baking Powder" staat op het chassis van een Morris "Minor", destijds de kleinste auto die Morris leverde.

Zondag

 

Ooit interviewde ik Wolfgang Neuss (1923-1989) in Berlijn die net een langspeelplaat  gemaakt had met  Wolf Biermann (foto). Van die plaat het prachtige "Kleinstadt Sonntag" van Biermann, aan  het slot horen we Neuss.

Meer Fout

 

Niemand zegt natuurlijk herenboer, ik heb zelfs de precieze spelling even moeten opzoeken, maar die n moet er volgens een aantal malloten die de Nederlandse spelling beheren echt in, terwijl een herenboer een eenling is en niet het bezit van een aantal heren, nee, hij is een zelfstandige, kapitaalkrachtige boer, wellicht een verwoed aanhanger  van Nutella v.d. Plas Maar dan betrap ik me op iets merkwaardigs. Bestaat er een vrouwelijk equivalent: een damesboer? Dameboer (foto links) klinkt me  toch niet goed in de oren. 

Die tussengevoegde n's waren er vroeger niet. Je schreef pannekoek en niet pannenkoek, logisch vind ik, want wie bakt zijn koeken nu in meerdere pannen? Bovendien moet de schrijver ook nog rekening houden met of er meer dan één meervoud bestaat, want dan  vervalt de n, het is dus niet ziektenkosten, want je hebt ziektes en ziekten.  Zulke regels moeten een buitenlander  die Nederlands leert tot wanhoop drijven. Gelukkig is het leren van onze taal binnen een aantal jaren niet meer nodig, daar zorgt de vaderlandse middenstand wel voor, die zijn handel het  liefst in het Engels afficheert.  

Ooit zag ik trouwens een fantastisch meervoud van pannenkoek in de buurt  van Minneapolis-St.Paul in de menukaart van een restaurant: PANNEKOEKENS, bijna net zo  leuk als het tweevoudige meervoud van kind, KINDERENS (eigenlijk drievoudig want kinder is eigenlijk al een meervoud), maar kinderen is inmiddels in onbruik geraakt, het volkje praat immers over kids.

Rufus

 

 Rufus Wainwright, zoon van  Loudon Wainwright III en Kate McGarrigle met "Tired of  America".

1948

In het begin, wij schrijven 1948, toevalligerwijs het jaar waarin  de staat Israël is gesticht, dacht ik dat ze een paar waren, een  echtpaar, Barger en Margje Meminion pas nadat, wat destijds verkering heette, Barger op vrijersvoeten ging met Jennie Talens, geen familie van de Apeldoornse fabrikant van kunstschildersbenodigdheden, doch een dame met een dermate onbesneden lullig voorkomen, dat ze een pruik van bokkenhaar droeg,  maar het kan ook een pruik van geitenhaar geweest zijn, zij leek iets op mevrow Faber, maar goed, een pruik, die medeverzekerd was in het Woonpakket Plus bij Unigarant, 100% dochter van ANWB, waarom zoiets dochter heet mag Joost weten, voor de goede orde niet Joost  Eerdmans, doch deze Joost, de alwetende, normaliter klaarblijkelijk bijzonder veel wetend en door sommige Nederlanders versleten wordt voor een levende Wikipedia, hetgeen eigenlijk niets zegt, omdat aan het internetprogramma met die naam, zoals bekend nogal wat fouten kleven. Het spoor van Margje raakten wij al spoedig bijster,  volgens een voormalig buurmeisje moet zij gehuwd  zijn met ene Honkele Schoonderbarst en is ze met hem in de jaren vijftig naar Australië  geëmigreerd. Barger was evenwel meer honkvast en hij kreeg met Jennie een dochter, die  hij Margje noemde, naar zijn geëmigreerde zuster. We zullen om de dames uit elkaar te houden  deze Margje I en Margje II noemen, niet omdat wij vinden dat zij enige gelijkenis vertoont met een koe, want Margje II mist immers de  bekende gele merktekens in de oren, alhoewel zij haar niet zouden  misstaan. Op  zeker ogenblik geviel haar evenwel ook de wens zich buiten Nederlands grondgebied op te houden en vertrok Margje II naar de Verenigde Staten, alwaar zij behalve een cursus blokfluiten gecombineerd met figuurzagen en buikdansen, in korte tijd zich  het jargon van Trump  en andere Amerikaanse populisten eigen wist te maken, toch genoot zij de meeste  maaltijden in een burritobar met de naam "Juan's Cojones" terwijl een McDonald, zeker vanwege haar bewondering voor Trump eerder op zijn plaats geweest zou zijn

 

Daimler

 

De Daimler DC27 was de eerste speciaal ontwikkelde Britse ambulance na de Tweede Wereldoorlog. Chassis en motor kwamen van  Daimler, de carrosserie oorspronkelijk van Barker, later ook van Hooper, er zijn vijfhonderd D27's gebouwd. Ze hadden een zescylindermotor met een inhoud van vier liter, waren duur in aanschaf, gebruikten veel benzine en de remmen lieten nogal te wensen over. De maximum snelheid lag net onder 100 km/u. (Dinky Toys modelleerde de DC27 in 1949 met een Barker-carrosserie: met twee lijnen onder de ramen, de Hooper-carrosserie had er maar één).