Tekening

Boppe?

De Friezen hebben gister na 1263 jaar weer een ware heldendaad verricht en opnieuw speelde Dokkum daarin een uiterst voorname rol, want gister werden twee autobussen op weg naar Dokkum met mensen die Zwarte Piet niet  zien zitten op de snelweg  stilgezet. Nu gaat  het mij niet om de discussie rond Sints helper en of die beroet, wit, groen of zwart moet  zijn, maar om het feit dat men in Friesland klaarblijkelijk straffeloos een snelweg kan barricaderen en dat vervolgens de  regionale prinsemarij verschijnt die op  last van de burgemeester van Dongeradeel (voor de onwetenden dong is het Friese woord voor mest) beide bussen terugstuurt, terwijl de inzittenden anders dan de  barricadeurs toestemming hadden voor hun protest. Nu neem ik twee dingen aan: a. wanneer ik het niet eens ben met het feestje Leeuwarden Culturele Hoofdstad 2018 kan ik met  een aantal  getrouwen een in Friesland gelegen snelweg, zonder dat mij iets in de weggelegd wordt, afsluiten, b. de burgemeester  van Dongeradeel betaalt  uit eigen zak de bushuur voor degenen die gister teruggestuurd werden.

SINT

Merkwaardige woorden: kweekschool en kwekeling, alsof ze iets met planten of vissen te maken hebben, terwijl ik in 1953 aan een onderwijzersopleiding begon. Ieder jaar eind november werd de rijkskweekschool aan de Haagse Koningin Emmakade door hoofden van lagere scholen uit dezelfde stad gebeld, met de vraag of aankomende onderwijzers misschien Sinterklaas en Zwarte Piet wilden komen spelen, klaarblijkelijk in de veronderstelling dat ze dan een pedagogisch verantwoord optreden tegemoet konden zien. Ik ben een aantal jaren Sinterklaas geweest. Sommige scholen hadden een eigen sintcostuum, andere huurden er een, maar ze waren voor mijn een-meter-zesennegentig steevast te kort, vaak hing de witte onderrok niet op, maar onder mijn heupen. Dat was verdraaid lastig lopen. Verkleden gebeurde soms bij een lid van de oudercommissie, vervolgens werden Piet en ik dan naar de school gereden, dat was in een Volkswagen "Kever" geen pretje, zeker als je voor tientallen wuivende en zingende kinderen waardig diende uit te stappen. Maar het kon ook heel anders, zo hebben Alex (een aantal jaren mijn vaste Piet) en ik in de buurt van het Gemeentemuseum ooit in de barre kou in een open caleche gezeten. Bibberend, maar wel majesteitelijk voornaam. Behalve rokken waren snorren een crime, ik herinner me eentje, die met een tweetal ijzerdraadjes in de neus vastgehouden werd, dat was tien minuten vol te houden, maar geen moment langer. Voor de kleine gelovigen volharden we ernstig in onze rol, maar voor de hogere klassen wilden we die nog wel eens omdraaien en gaf ik Alex mijn staf en kreeg ik zijn zak, klom ik in de gymzaal in een wandrek en sprak Alex een vermanend woord. Dat liep op zeker moment niet goed af toen een geschrokken zesde klasser Alex met een potlood in zijn oog prikte en we tien minuten later, nog steeds geschminkt, onderweg waren naar een zijstraat van de Laan van Meerdervoort, waar de kliniek voor ooglijders gevestigd was. Een volgend optreden zat er dat jaar voor Alex niet meer in, gelukkig had ik een vriendinnetje dat bereid was in te vallen.

Tekening

Brussel 31

Bugatti's Type 35 boekte de eerste successen tijdens de Franse Grand Prix in 1924 in Lyon,  maar daar bleef het  niet bij want in al zijn variaties werd het medio jaren wintig 's werleds meest beroemde racewagen. Ettore Bugatti vertelde in 1927 dat er meer dan 2000 ereplaatsen mee waren behaald, in  1926 alleen  al twaalf eerste plaatsen bij een Grand Prix, waaronder de Grand Prix van Rome, de Grand Prix van de Elzas, de Grand Prix van Frankrijk, de Grand Prix van Europa, de Grand Prix van Spanje, de Grand Prix van Boulogne, de Grand Prix van Italië en de Grand Prix van Milaan.

NPO Radio 4

Zaterdag, en natuurlijk valt er ook vandaag een en ander te melden, zoals het nieuwsoverzicht, de actualiteiten en vanzelfsprekend een overzicht uit de ochtendbladen, want lieve luisteraars, het nieuws mag u niet ontgaan en alhoewel uiterst aangename muziek de hoofdzaak is in dit programma op de vroege zaterdagochtend, wilt u natuurlijk graag weten wat er in ons landje en in de rest van de wereld om u heen is gebeurd. Zijn er koeien losgebroken op de A27? Mag u, behalve als het Zwarte Piet is, een inbreker doodslaan? Is een auto door het opsteken van een sigaret in vlammen opgegaan? Allemaal zaken waarover u wilt worden geinformeerd en straks krijgt u van mij alle details over dit uiterst belangrijke nieuws te horen. Maar eerst is er muziek en omdat de nacht net afgelopen is, waar kan ik beter mee beginnen dan met "Eine kleine Nachtmusik"van Wolfgang Amadeus Mozart.

En dan gaan we nu naar onze luisteraar van de dag en dat is op deze zaterdagochtend geen luisteraar maar een luisteraarster, mevrouw Blankette Veulemans - van Drommelaar uit Goes, die ons heel veel over haar lievelingsmuziek gaat vertellen en ons bovendien natuurlijk gaat uitleggen waarom die muziek haar favoriete keuze is.  

"Goedemorgen, mevrouw Veulemans, of mag ik Blankette zeggen?
"Zeg jij maar Blankette, dat is wel zo gezellig op de vroege ochtend, vind je ook niet?
"Natuurlijk, Blankette. Donkere luchten vanmorgen in 't Zeeuwse zeker, Blankette?"
"Jazeker, jazeker, somber weertje hier, hoor!"
"Blankette, wat is jouw keus van de dag, wat is jouw favoriete muziek, waar luister jij het allerliefst naar?
"Naar de Sabeldans!"
"Naar de Sabeldans?"
"Naar de Sabeldans van Adam Karremans."

"Zo zo, dat is een heel opwindend stukje muziek, Blankette! En waarom is de Sabeldans jouw favoriete muziekje?"

"Ja, waarom is dat mijn favoriete muziekje? Dat zal ik je vertellen. Ik heb eigenlijk helemaal niet zoveel met Russische componisten, behalve dan met Tsjaikovski met zijn Zwanenmeer enzo. Maar die andere, moderne Russen, zoals bijvoorbeeld die Straatvinski en hoe heet hij ook alweer Sostokawits, kunnen me gestolen worden. Wat een wanklanken, daar wordt een mens horenddol van.  Maar de Sabeldans, hé? Prachtig, prachtig! Maar jij wilt natuurlijk weten, waarom dat mijn favoriete muziekje is?"

"Dat willen alle luisteraars graag weten, Blankette."

"Nou dat zit dus zo, mijn man zaliger  zat, toen wij pas getrouwd waren, bij de marechaussee. Hij had als zodanig ook een groot tenue compleet met  kolbak en sabel. Iedere zaterdag zette hij, zo uit bed, zijn kolbak op, gordde zijn sabel om en dan danste hij voor mij, terwijl hij 'De Veleta' zong:  'Ken je de veleta niet, mooier dans bestaat er niet, op een grote rasse tree, doen we samen heerlijk mee'."

"De veleta, Blankette? Niet de Sabeldans? En alleen maar gekleed in kolbak en sabel, Blankette?"
"De veleta en alleen maar gekleed in kolbak en blanke sabel!"
"En dan volgt nu de Sabeldans, lieve luisteraars."

Poepen

We kennen het allemaal: moeten poepen na een kop koffie. Waar komt die drang vandaan?

Deze vraag werd gister onze wereld ingeworpen door De Volkskrant en verdomd als het niet waar  is wij lopen reeds een tiental jaren rond met exact dezelfde queeste. Wij durven zelfs verder te gaan: poepen wij beter na  het nuttigen van een kop koffie gezet met Colombiaanse of met Keniase koffie? Leidt koffie gezet in een cafetière of in een koffieautomaat tot een zachter  resultaat in het kleinste kamertje? Werkt zogenaamde Turkse koffie aangenamer op onze ingewanden of is kopi loewak, immers al een keer  door een darmstelsel gegaan, het ultieme laxeermiddel?