Het project begon ooit als B.13/36: een tweemotorige bommenwerper met
Rolls-Royce Vulture-motoren voor de RAF. In juli 1939 vloog het
prototype, de "Manchester". Maar de ontwikkeling van de Vultures duurde
langer dan verwacht en medio 1940 werd het besluit genomen de twee
Vultures te vervangen door vier Merlins, dat betekende dat de vleugels
verlengd moesten worden. Maar de basis (75%) was nog steeds een
"Manchester" en zo ging het eerste prototype ook de lucht in, het tweede
prototype kende een groot aantal wijzigingen, kreeg een andere naam en
werd de meest bekende Britse bommenwerper van de Tweede Wereldoorlog, de "Lancaster". Al tijdens de
oorlog werd in Canada een transportversie ontwikkeld, die na de oorlog
ook aan de BOAC als "Lancastrian" werd geleverd. De neus en staart waren
gewijzigd, maar de romp, met plaats voor negen passagiers, bleef
identiek aan die van de "Lancaster".
