9.6.19
6.6.19
Trammetje
Die trambaan waarop dit Haagse trammetje zich beter thuis zal voelen, gaat er ooit komen, maar voorlopig moet hij het met een rondje op mijn Franse treinbaan doen. Wie dergelijke trammetjes bouwt - schaal 1:87 - houdt in de regel zaken over, soms mislukkingen, soms niet passende zaken. Dit trammetje, HTM 164, weliswaar ingetuigd als lijn 5 tussen Prinsessegracht en Appelstraat is samengesteld uit overgebleven onderdelen, de beide neuzen kocht ik ooit op eem beurs, het dak is een iets gewijzigd dak van een Weense tram, beugel. koppelingen en motor komen uit een onderdelendoos en verder heb ik wat plasticplaat gebruikt. Voor de echte enthousiast lijkt het nergens op, maar ik ben een weekje zoet geweest.
5.6.19
DIRECTIE
Dit was eens de de directietram van de Praagse tramwegen, met een tafel in het midden en comfortabele stoelen er omheen kon het het bestuur al vergaderend zich in deze, in 1900 door Ringhoffer gebouwde, tram over het lijnennet voortbewegen. Klaarblijkelijk is nummer 200, gezien het bordje voorop, met de vertaalde tekst rondrit door Praag, later nog voor andere doeleinden gebruikt voordat hij in het Praagse trammuseum verdween.

Gister zag ik een ander directievoertuig op Bussum Zuid, de voormalige directietrein van de Nederlandse Spoorwegen, gelukkig weer in de oorspronkelijke kleuren, nadat het een tijdlang in het afschuwelijke openbaarvervoersgeel rondreed. Gebouwd in 1954 door Allan in Rotterdam bezat het dieselelcctrische, voertuig oorspronkelijk ook zelfs twee vergadertafels, inmiddels in de NS 20 teruggebracht tot één, terwijl hij ook een tijdlang door gezelschappen kan worden gehuurd, in die periode wordt hij zelfs een keer in Koblenz gesignaleerd. Inmiddels is, vanwege de twee stuurcabines, zodat de directie vrij uitzicht had over de baan, op het dak Kameel genoemde NS 20 overgedragen aan het spoorwegmuseum in Utrecht.
4.6.19
Trump
Ik heâhinnâh mè dat asje blautshaufs rondwandelde en je un haugere militair teigenkwam dat je dan nie salueâhde, of dat in Amerika auk zau is, weit ik ègelijk nie, maah wat opvalt dat die rause baviaan die daah voâh president speilt te pas en te onpas zèn knùis naah zèn schedel brenk, gistâh zag ik hem un Britse erewach inspektere en ja hoâh, rechtâhhand naah ut oâh.
Hein-Jan Frokkermans, Rèswèk
3.6.19
O.M.
Hij moest op een muur klimmen om de foto's te maken en kon daardoor de naam van de fabrikant van het voertuig niet achterhalen. Ik houd het op een O.M. (Officine Meccaniche) uit de jaren vijftig. O.M. leverde destijds o.a. voertuigen aan de Italiaanse politie en de driekleur voorop doet vermoeden dat het om zo'n oud politiebusje gaat. O.M., in 1918 voortgekomen uit het Züstconcern in Brescia, was eens een belangrijke Italiaanse autofabriek, die in de jaren twintig sucessen boekte o.a in de "24 Uren van Le Mans" toen het merk op de vierde plaats eindigde (zie foto met nummer 29), daarnaast speelde O.M. in de midtwintiger jaren in de Tripoli Grand Prix en in de Mille Miglia een belangrijke rol. Begin jaren dertig schakelde het bedrijf over tot enkel vrachtwagenproductie, waarna het in 1938 werd overgenomen door Fiat, dat het merk in 1975 liet verdwijnen.
Peugeot
Dit wonderlijke voituurtje staat bij onze zuiderburen te koop als een Peugeot uit 1928. Nu heb ik dat wel vaker meegemaakt: een auto een paar jaar ouder adverteren dan hij in werkelijkheid is, maar dit is wel bijzonder vreemd: de basis komt ongetwijfeld van Peugeot, maar die basis, een 201, werd pas in de herfst van 1929 op de Parijse salon geïntroduceerd, had een 1122cc-motor, maar zeker geen Volkwagen "Kever"-deuren en de cabine lijkt me ook een, zij het versmald en van middenstijl in de voorruit, Wolfsburgproduct. De laadruimte moet ook een bedenksel van veel later datum zijn.
Subscribe to:
Posts (Atom)

