POSTHUME INZET

(VARAGIDS)

De Dietrich

Ooit kocht ik op een treinenbeurs in Frankrijk een plexiglazencarrosserie van een De Dietrich-autorails en maakte een begin met schilderen, maar omdat ik nergens een passende bodemplaat en een aandrijving kon vinden bleef hij in een doosje in de kast. Kort  daarop vond ik een complete De Dietrich en vergat ik de plexiglazenkap helemaal. Vorige week vond ik hem terug en besloot hem  in te korten en er  een soort directievoertuig van te maken. Hier boven in de werkelijke lengte, hieronder de ingekorte versie.

 De Dietrich, van oudsher een fabriek van spoorwegmaterieel, dreigde begin jaren dertig om te vallen.  Er werden weliswaar tussen april 1930 en maart 1931 2125 personen- en goederenwagons afgeleverd, maar de orderportefeuille voor de komende  jaren was allebehalve goed gevuld, dat kwam voornamelijk omdat de spoorwegmaatschappij "Alsace-Lorraine", de voornaamste afnemer van De Dietrich, orders schrapte. In 1931 werden bij De Dietrich 372 wernemers ontslagen en in 1932 liep het aantal arbeiders van1381 tot 1021 terug. In 1933 moesten om de fabriek draaiende te houden kortingen worden gegeven, soms liepen die op tot 20%. Maar in october 1933 veranderde de zaak ten goede, de eerste De Dietrich-autorails werd gelanceerd en met succes. Het model werd - uiteraard met de nodige wijzigingen - tot 1950 geproduceerd en de in 1934, als vervolg op het prototype gebouwde  XD-1002 tot 1010, reden in 1958 nog altijd voor de "Est" met als thuisstations Châlons, Mohon en Vesoul. Wie nu een  rit  in een De Dietrich wil maken moet naar Luxemburg waar een aantal enthousiasten een een exemplaar in rijdende toestand heeft bewaard.

TAAL

Vervoeg het werkwoord appen: ik  app, jij appt, hij/zij appt, wij appen, jullie appen, zij appen, ik heb geappt. Verder bruikbaar in: een appeltje voor de dorst, ramen lappen, klappen uitdelen, Appingedam, Dapperstraat, flappentappen, koekhappen enz. enz.

VERZEKERING

uit de verzameling

met op de achterzijde van de foto

Beste Henk,

Terwijl ik gister stond te kijken naar de afbraak 

van de voormalige schuurpapierfabriek bij de spoorwegovergang aan 

de Van Flatsenburgerweg - ik had toestemming gevraagd om een

fotografie te nemen aan de portier van het tegenoverliggende

advocatenkantoor Sneuperink en Co.- kwam er plots een Packard

twee-onder-den-kap in beeld, die ik voor jou op de 

gevoelige plaat heb vastgelegd. Aan jou uit te zoeken 

uit welk jaar de auto dateert, maar daar zul je zooals

gewoonlijk geen enkel probleem mee hebben.

Gegroet,

Philip

 

 

onverstuurde ansichtkaart

DE BEUK ERIN II

Een programma met de goed Nederlandse titel DWDD Summerschool belooft natuurlijk een behoorlijke dosis ongein, zeker  als  Willem Bijkerk het presenteert, een man zo dol op een zeventien jaar geleden overleden Amerikaanse countrymuzikant, dat hij uit pure verering diens naam heeft aangenomen. Normale  mensen  noemen hun gesneden kater naar hun idool, zo niet Willem Bijkerk. De aardigste vernoeming van een huisdier was trouwens de witte rat van Hotze Brok die naar Von Lippe Biesterfeld, Bernhard heette, maar dit tussen haakjes. In de VPROGIDS lees ik dat Willem/Waylon  het in de zomerschool over de outlaws uit de jaren zestig gaat hebben, nu zongen Willie Nelson, Johnny Cash, Kris Kristofferson, Waylon Jennings en Merle Haggard (laatstgenoemde hoort er helemaal niet bij, maar weet Willem/Waylon veel) in de jaren zestig nog heel braaf met begeleiding van een keur aan Nashvillesessiemusici hun liedjes, de outlawbeweging kwam pas tien jaar later op gang. Het is natuurlijk niet belangrijk, wat deze op het vaderlandse schild geheven non-valeur beweert, van grotere importantie is de kans dat de Eerste Kamer een generaal, die getuige zijn opmerking over "Joden als makke schapen naar de slachtbank", zich slechts het handboek soldaat heeft eigen gemaakt, wordt voorgezeten. Zijn kompaan Hiddema, zou als zoon van een Friese NSB-er uiterst bescheiden zijn bek moeten houden, wanneer  Beukering het over Joden heeft en FvD's huisfilosoof Cliteur zou er eveneens goed aandoen te zwijgen. Ik weet dat het anders was, mijn Joodse vader had (en het is slechts één voorbeeld), in tegenstelling tot vader Hiddema, in de winter van 1944/45 een onderduiker, een dominee uit Burgum. De omgekeerde wereld, Beukering!

Nadat ik vorige week mijn collage DE BEUK ERIN  plaatste bleef  het angstwekend stil, niemand van de  lezers van dit blog in bezit  van mijn emalladres reageerde, ik bleef net zoals een tijdje geleden toen een Drachtster historisch clubje "Stolpersteine" voor de Turksma's legde zonder mij uit te nodigen terwijl zij, zonder toestemming wel een foto van mij in een boekwerkje dat ter gelegenheid van het plaatsen van de stenen uitkwam, zetten. Ook toen vrat ik mijn leed alleen, men keek de andere kant uit. Wanneer was dat ook het geval? Dat brengt me tot het besluit voorlopig te stoppen met dit blog. Het heeft geen zin. Uiteindelijk blijf ik met mijn verdriet toch alleen.