DENNEBOOM

Negentienvijfenveertig, maar in werkelijkheid is de muziek veel ouder: marsmuziek uit New Orleans, gespeeld door de brassband van Bunk Johnson, legendarische, destijds herontdekte trompettist. We horen hem samen met Louis "Kid Shots" Madison, eveneens op trompet; Jim Robinson, trombone; George Lewis, clarinet; Isidore Barbarin, althoorn; Adolphe Alexander, baritonhoorn; Joe Clark, sousaphone; Warren "Baby" Dodds; snaredrum en Lawrence Marrero, bassdrum in "Maryland, My Maryland", waarvan het tweede deel in onze kontreien beter bekend is als "O, Denneboom" en bij het CIOS als "Vrouw Hogeveen". De opname dateert van 18 mei 1945.

Zoals in een marching band gebruikelijk twee drummers: Lawrence Marrero op bass- en "Baby" Dodds op snaredrum.

 

300 Jaar Rutte

 

SCHLEPPEN

Dit tasje kocht ik ooit in New York. Ik heb er nooit zware zaken in meegedragen, want daarvoor is het te klein. Voeg een paar letters toe aan Septet en je hebt Schleptet. P.D.Q. Bach, achter wie zich Peter Schickele verschuilt, heeft ooit een Schleptet gecomponeerd, hij is hier ook de dirigent. Een ander fraai werkje van hem is deze ruzie tussen hout- en koperblazers: de "Echo Sonata". Er bestond trouwens al een Echo Sonata, een ingenieus stuk van de 17e eeuwse Italiaanse componist Biagio Marini. De volledig naam daarvan luidt: "Sonata in ecco con tre violini". De fascinerende compositie, met twee verscholen violisten, wordt hier uitgevoerd door het San Francisco Early Music Ensemble.

Litouwen

 

Ik was twee keer in Litouwen. Beide keren voor een volksmuziekfestival. Eind mei was er “Skamba, Skamba Kankliai”, waar klanken uit de Baltische staten hoogtij vierden. Ik ging per auto en verdeelde de route in drie stukken: de eerste dag tot over de Poolse grens, de tweede dag door Polen en de derde dag tot Vilnius. De tweede dag zou me heugen, ik eindigde in een hotel in de buurt van Suwalki, van slapen kwam weinig omdat er ’s avonds en een groot deel van de nacht in het hotel een lawaaïg feestje werd gevierd. De volgende ochtend ontdekte ik dat mijn auto uitgebreid als pispaal was gebruikt. Na enig aandringen werd een mannetje met een emmer met water naar buiten gestuurd om de auto “schoon” te maken. Ik nam me meteen voor op zoek te gaan naar een alternatief voor de terugreis,  dat vond ik: ik kon met een schip onder Kazachstaanse vlag in anderhalve dag van Klaipéda naar Kiel. Natuurlijk heb ik  dat gedaan.

Voor het tweede festival vloog ik met de Litouwse luchtvaartmaatschappij LAL in een machine, die ook voor heel andere doeleinden kon worden gebruikt – de wc kon van een geschutskoepel worden voorzien – naar Vilnius.  (de foto's zijn gemaakt op het tweede festival)

 

OUD

Ik ben  inmiddels een zeer oude hond heb ik me laten vertellen. Ik kan ook een aantal dingen niet meer, wat dat betreft lijk ik op mijn baas, die niet meer kan fietsen, iets dat ik nooit  gekund heb. Ik kan bijvoorbeeld niet  meer op de bank springen en dan op de leuning huppen om  uit  te kijken. Ben ik daar rouwig om. Niet echt, want nu zie ik het feliene tuig ook  niet  meer en dat zorgt voor de broodnodige rust. Ik slaap nu veel  meer dan vroeger en soms plas ik op de vloer omdat ik heel nodig moet. Ik kom nog wel buiten, maar dan loop ik tot de hoek van de straat, daar word ik dan op de scootmobiel van de baas,  die ook problemen heeft met lopen, getild en rijd ik mee. Heel gerieflijk moet ik zeggen, je komt nog eens ergens en het zorgt ook voor minder opwinding, want andere honden zien me niet en het feliene tuig blijft uit de buurt. Ik krijg wel vies smakende medicijnen, maar mijn baas stopt die  in een plakje rookvlees zodat ik weinig van dat spul  proef. Ik  was trouwens altijd iemand van  hap-slik, een zogenaamd snelle eter. Ik  ben nu zeventien jaar en een paar maanden, dat vergat ik nog te vertellen. 

Una Barquahar.

SHOW

Zo heel vaak heb ik ze in de Verenigde Staten niet gezien: een oplegger met oude auto's op weg naar één of ander show. Ik kan me trouwens wel voorstellen waarom in bovenstaand geval een viertal Nashes achter een Kenworth naar een show gaan, wanneer die autobijeenkomst zo'n zeshonderd mijl verder op is,  dan is zo'n oplegger simpeler. Meestal staan de auto's trouwens niet open en bloot op de trailer maar onder stofhoezen en ze worden op  de plaats van aankomst vaak van de oplegger geduwd, onder eigen kracht rijden  ze geen meter, ze staan een dag of een weekend, worden al of niet "best in show", worden weer opgeladen en terug naar huis gebracht. Het is niet mijn vorm van automobilisme, maar als je persé  wilt dat je van je motorblok moet kunnen eten, kan ik er inkomen. Dit is overigens maar één  vorm van transport, een andere is vorm is ontleend aan de paardensport: in een gesloten vrachtwagen wordt de oude auto naar de show getransporteerd en via rijplaten het feestterrein opgemanoevreerd. Die vorm vindt in ons land ook hoe langer hoe meer ingang: een oude auto heb je niet om in te rijden, maar om te showen. Waar zijn de dagen dat de PAC van Utrecht  naar Zandvoort reed?

 

VRAAG

 

Hoe heet een inwoner van Madagaskar? Heet hij naar analogie van een inwoner van Baskenland of - redelijk absurd - naar een bewoner van Monaco een Madagask? Hoe heet iemand uit Ivoorkust of uit Mozambique? Geen idee. En waarom heet  iemand uit Oostenrijk Oostenrijker en iemand uit Frankrijk Fransman, is Oostman en Frankrijker niet even correct? Een Nieuw-Zeelander zou toch eigenlijk Nieuwzeeuw moeten heten? Brazilië Braziliaan, Australië Australiaan, nee, dat moet dan weer Australiër wezen en een inwoner van  Argentinië heet  Argentijn,  wat is er  mis met Argentiniër?  Een inwoner van Griekenland heet Griek, maar ik ben geen Neder, waarom niet? Ik herinner me trouwens dat er jaren geleden onenigheid bestond over hoe ik een inwoner van Peru moest noemen: Peruviaan was prima, Peruaan was fout, maar dat schijnt inmiddels  gewijzigd te zijn. Waarom heet een inwoner  van Canada Canadees  en  niet Canadaan, een Albanees niet Albaniër? Je hebt een inwoner van Engeland die Engelsman heet maar een inwoner van Schotland heet niet Schotsman. Waarom niet? Ik  begrijp trouwens best dat Verenigde Staatsman voor een Amerikaan wat te veel van het  goede is, laat  daarover geen misverstand bestaan.