Vorige week vrijdag was ik naar het Duitse Kleef. Niet iets om over naar huis te schrijven, maar toch: ik werd weer eens geconfronteerd met de falende hulp van de Nederlandse Spoorwegen wanneer er een lift defect is. De lift op station Arnhem leek me, gezien de groezeligheid van de stikker 'defect' op de deur al geruime tijd buiten werking. Gelukkig kon een vriend mijn rollator naar boven zeulen en kon ik me met twee handen vast houdend aan de leuning ook naar boven werken. Maar het was geen pretje. Hoe anders was dat een paar jaar geleden in Duitsland, waar in Osnabrück een medewerker van de Duitse spoorwegen klaar stond om de invalidemedemens behulpzaam te zijn, een jaar later stond ook in Freiburg iemand van de Duitse spoorwegen klaar om me van het perron af te helpen. Zo hoort het. Ik moet niet afhankelijk zijn van een vriend of een aardige medereiziger. De Nederlandse Spoorwegen moeten bij defecte liften een medewerker klaar hebben staan om ook invaliden het reizen per trein mogelijk te maken.
