11.10.12

Klederdracht 17

Deze beide poppen kan het hebben van een duidelijk gezicht niet worden ontzegd. Het zijn zogenaamde 'skookums', in 1913 uitgedacht door Mary McAboy, die tussen Indianen woonde in Missoula, Montana. In 1914 kreeg zij een patent op dit soort poppen en werden ze onder haar leiding gemaakt door door de Tammen Company. De naam 'skookum' (een verbastering van een Chinook woord, dat goed, sterk, best en dapper betekent) werd een jaar later gepatenteerd door George Borgfeldt. De oorspronkelijk van gedroogde appeltjes gemaakte hoofden werden vervangen door een duurzamer stof. 'Skookums' hebben geen armen, de dekens zijn altijd zo gearrangeerd dat het lijkt alsof de poppen de armen over elkaar gevouwen hebben.

10.10.12

Citroën 2

Te koop: keiharde Traction Avant, dans son jus, maar moet wel het e.e.a. aan gebeuren

Klederdracht 16

Ook deze pop komt uit de Verenigde Staten en mist elk idee van een gezicht: geen ogen, geen neus en geen mond. Geen wonder, want de Amish - en dit is een Amishpop - willen ook liever niet gefotografeerd worden. Jaren geleden kocht mijn vrouw een een echte, grote quilt - de pop is een miniatuur aan 't maken en op het rek hangt een gereed exemplaar - en ik vroeg de maakster of ik een foto van haar mocht maken. Dat werd vriendelijk, maar beslist geweigerd. Het gaf me trouwens wel de gelegenheid om met haar te praten in een wat archaisch Duits. Zo leerde ik dat een stoel Hocker heet, in hedendaags Duits is dat vertaald in het Nederlands een kruk, en dat je bij het afscheid niet 'Auf Wiedersehn' zegt, maar 'Sehn Di', duidelijk naar analogie van 'See You'. Een paar jaar eerder had ik op een parkeerplaats een veel langer gesprek met een man die, bij zijn zwarte kubuswagentje, waarmee de Amish onderweg zijn, zijn paard opnieuw inspande. Het gesprek ging volledig in 't Duits, al moesten we zo nu en dan elkaar duidelijk maken wat we precies bedoelden in 't Engels. Wie zo'n echte ouderwetse, stevige metalen eierklutser zoekt, zonder een deel breekbaar plastic, kan ook het best in een Amishwinkel terecht, want die zijn er en behalve de stoffen voor quilts is er van alles te koop: het zijn echte Amish-warenhuizen en mocht u toevallig een Amish-restaurant passeren, ga naar binnen: het eten is voortreffelijk.

9.10.12

Wobbe

"Ik mag dan inne ogen fan sommege minsen 'n nuvere snijboan weze, maar ik bereid my foar op barre tyden en jim doen d'r goed an suks oek te doen. Gaan dus gau naar jim groenteboer en koop 1500 snijboanen, anderhalve kilo sout en sien dat jim soan oud keuls potsje oppe kop tikke. Jim hewwe ferder noch 'n doek, 'n plankje en 'n steen noadich. De snijboanen afhale en goed wasse en afdroge. Ik hew gin idee of jim noch soan ouderwetse snijboanenmoalen hewwe, want soan ding hewwe jim oek noadich. Oppe rommelmarkt binne se noch wel 's te fynen. Ajim de snijboanen deur de moalen haald hewwe gane se laach om laach met 't sout inne keulse pot. De laatste laach mut al sout weze. Dan de doek d'r overhene, de plank d'rop en dan de steen."

Klederdracht 15

Opnieuw een met kralen versierd poppetje van een onbekende maker. Het stelt een Indiaanse voor. Door het ontbreken van een gezicht - dat komt ook elders trouwens voor - weet ik dat het om Crowvrouw gaat. De Crow, in hun eigen taal Apsáalooke (kinderen van de vogel met de grote snavel), woonden oorspronkelijk in de vallei van de Yellowstonerivier.

Citroën

Eerder schreef ik over fotograaf Ernst Niewenhuis met wie ik eind jaren zestig veel op reportage was, deze foto van hem belandde in mijn archief in het vakje Citroën, want het kraanwagentje is - hoe merkwaardig ook - een verbouwde Traction Avant. De Traction Avant had een zelfdragende carrosserie en het lag beslist niet voor de hand die te transformeren in een kraanwagen, nota bene met treeplanken. Waar Ernst de foto maakte? Geen idee. Zo'n sloperij is in ons land trouwens niet meer te vinden. Herkenbare auto's zijn een Amerikaanse Ford, een Duits Fordvrachtwagentje en een Simca. De komende dagen zal ik nog wat foto's uit mijn dossier Citroën op dit blog zetten.

8.10.12

Wobbe

"Wat jim oek fandaach noch doen mutte opdat jim straks, as Rutte en Samson hun sin krije, noch wat te freten hewwe, is jim hon de deur uut doen, 'n kat kanne jim altiten noch opfrete as dakhaas, met 'n hon leit dat wat moeilekker, behalve ajje in Korea woane, fanself. Ik su futendaleks knynen anskaffe, flinke groate, Vlaamse reuzen ofsoa. Ik geef jim fast 't resept foar stoofd knyn.
2 knynen
1 stukje foelie
1 wutteltsje
1 takje pitersely
1 half ons bloem
60 gram butter
8 desiliter boeljon
1 drupke sitroensap
Snyd de poaten in twee stukken en de romp in ses stukken, goed afwasse en in kokend water met sout, foelie, wutteltsje en pitersely in 'n uur gaar koke. In 'n apart pantsje de butter en de bloem anne kook brenge en fervolgus met kleine skeutsjes de boeljon, waarin je de knynen kookt hewwe, toefoege. As de saus gaar is de stukken knyn derbij en noch 20 minuten stove late. Fan 't fel kanne jim moai bedslofkes of 'n bontmutske make."