13.5.17

Frysk nijs

Een grote Richard Nixonherdenking in Sneek, dat was de gedachte die bij mij postvatte toen ik de term "At the Watergate" hoorde, maar nee, geen standbeeld voor "Tricky Dicky" in de Worp Tjaardastraat, maar een muziekfestival in  het kader van - ja, wat dacht u? - Leeuwarden  Culturele Hoofdstad 2018, omdat de Friese bobo's, ze heten in  die provincie trouwens pommeranten, klaarblijkelijk uitgepeuterd in eigen en andermans neus een activiteit onder de naam "At the Watergate" lanceren: "The 13th Edition of the European Youth Music Festival takes place at various locations around the famous Watergate in Sneek, Friesland and has been aptly named "At the Watergate". As a part of Leeuwarden-Fryslan 2018 the festival will promote regional culture, Frisian identity and the Frisian sense of community or "Mienskip". Regionale cultuur, Friese identiteit, Friese gemeenschapszin? In het Engels? Niet goed snits!

Duo 11

Al jaren verdwenen: de traditionele PAC-rit van Utrecht naar Zandvoort,  een feest voor het oog, al die pionierautomobielen in een lange rij langs de Vecht in Breukelen, waar ik destijds woonde. Soms reed er een Stanley, een stoomauto mee, bijna geruisloos voorttuffend. Ook hier is er sprake van twee broers Stanley, nota bene een tweeling: Francis E. (1849-1918) en Freelan O. (1849-1940), die, nadat ze hun  fotografiebedrijf hadden verkocht aan Kodak, zich op de bouw van stoomauto's stortten en in 1898 en het daarop volgende jaar meer auto's verkochten dan welke andere Amerikaanse automobielbouwer. Vervolgens verkochten ze hun ontwerp aan "Locomobile" en begonnen in 1902 opnieuw onder de naam Stanley Motor Carriage Company,  dat gebeurde met veel succes,  vooral nadat de boiler naar voren was geplaatst en hun auto daardoor een kenmerkend uiterlijk had gekregen. Nadat vanaf het midden van het tweede decennium van de vorige eeuw benzineauto's niet alleen zuiniger, maar ook goedkoper werden was het met de glorietijd van de stoomauto, dus ook met de Stanleysteamer gedaan.

Mitchell

Ook aan het plafond van het Nationaal Militair Museum een "Mitchell", opnieuw een Britse naam voor een Amerikaans toestel dat in dienst van de USAF B-25 (de B staat voor Bomber) en bij de US Navy PBJ heette en dat op 19 augustus 1940 zijn eerste proefvlucht maakte. Er  zijnverschillende versies, o.a een van alle bewapening ontdaan toestel de F-10, dat dienst deed als fotoverkenner. De B-25 was een tweemotorige middelzware bommenwerper met in de regel  een bemanning van vier personen: de piloot, die ook de bewapening in de neus van het toestel bediende en de bommen afwierp, de navigator, die ook het kanon laadde, de schutter en de man die naast de radio ook de machinegeweren aan de onderzijde bediende. Er vliegt in Nederland nog één "Mitchell", de PH-XXV. Het is een "Mitchell" van het type een B-25J, destijds ingezet voor precisie bombardementen met een doorzichtige neus in plaats van de gesloten neus met machinegeweren, de B-25J vloog met zes in plaats vier bemanningsleden.

12.5.17

Duo 10

Het lijkt er op dat je het in het bluegrassgenre pas kunt maken wanneer je samen met je broer (hij op mandoline, jij op banjo of gitaar of omgekeerd) op de backporch van de ouderlijke woning je eerste optreden regelt. Opnieuw twee broers Carter (1925-1966) en Ralph (1927-2016) Stanley, die met hun  "Clinch Mountain Boys" vanaf 1947 oorspronkelijk het geluid van het gezelschapje rond Bill Monroe trachtten te evenaren, tegen de zin van laatstgenoemde die het oneerlijke concurrentie vond. De Stanleys verlieten de muziek en werkten in 1950 beiden bij Ford in Detroit, tot de vijandelijkheden met Monroe werden bijgelegd en Carter Stanley zelfs in de band van Montroe werd opgenomen. Ralph werd het slachtoffer van een auto-ongeluk, maar na herstel werden de "Clinch Mountain Boys" heropgericht en begon een succesrijke periode tot Carters vroege dood in december 1966. Ralph hield  de naam van de groep en bleef tot op hoge leeftijd actief,  hij is o.a. te horen in de film "O, Brother, Where Art Thou?" uit 2000.

Hitparade

STINKENDE GOUWE OUWE  - OP DE HITPARADE DANKZIJ PAYOLA

Dakota

Het was een koud kunstje om twee bejaarde modelvliegtuigen - overigens niet op schaal - boven mijn spoortafel te hangen, maar  het ophijsen van zo'n "Dakota" in het Nationaal Militair Museum moet hoofdbrekens hebben gekost. Ik heb geen idee of ze nog altijd ergens ter wereld in lijndienst vliegen, ik vermoed van wel. Er moeten in elk  geval heel wat mensen van mij leeftijd zijn die hun luchtdoop  in een "Dakota" ondergingen, ik in ieder geval wel. De civiele versie van het door Douglas gebouwde toestel heette DC-3 en daarvan bestonden drie verschillende series, van de militaire versie, waarvan er op 5 mei 1945 10.000 toestellen voor de Amerikaanse luchtmacht waren gebouwd, waren er meer o.a. de C-47 "Skytrain" en de C-53 "Skytrooper", eerst genoemd toestel ingericht voor vrachtvervoer, het tweede voor troepentransport. Van de C-47 bestonden dan ook nog eens vijf verschillende uitvoeringen. Zowel de C-47 als de C-53 kregen bij ons de van origine Britse benaming "Dakota". De meeste "Dakota's" hadden Pratt & Whitneymotoren.




11.5.17

Comrade Trumpov

Товарищ Трумпов в Белом доме