Deens spoor 2

Opnieuw een Deense reizigerstreinlocomotief, de O 318, gebouwd in 1898 door Borsig in Berlijn en hoofdzakelijk gebruikt voor het drukke verkeer ten noorden van Kopenhagen. De locomotief bleef tot 1958 in gebruik. De tweedeklasdubbeldekswagen erachter werd in 1900 door Vulcan in Maribo gebouwd, maar de eerste dubbeldekkers werden al in 1870 in Hamburg gebouwd en door het Deense spoorwegpersoneel "Bismarck" genoemd. Net als de locomotief werd de wagen in het drukke voorstadverkeer ten noorden van Kopenhagen gebruikt. Hij bleef tot 1932 in dienst.

Gertjan

Kom ik bij nummer drie: Gertjan Lankhorst, "Chief Executive Officer" van GasTerra, de eigenlijke boosdoener, die ons met ingang van 1 januari a.s. de 10% door de strot duwt. GasTerra is voor 25% eigendom van Shell (eerste kwartaalwinst 2008 met 42% gestegen tot $6,7 miljard), 25% van ExxonMobil (winst over 2007 $9,4 miljard) en voor 50% eigendom van de Nederlandse staat. Heb ik gister wat gemist, een reactie van een Haagse parlementarier? Nee, want, die had het zoals gebruikelijk weer te druk met een incident. Dit keer met een kwajongensgrap van een televisiejournalist, die op een militaire basis wist door te dringen en met omfloerste stem daar verslag van deed. Niets nieuws onder de zon. Ik herinner me, dat jaren geleden een paar journalisten in fake-uniformen van een verzonnen mogendheid op de Leeuwarder vliegbasis wist te komen. Net als het amputeren van de correcte ledematen en het veroordelen van de juiste verdachten blijft een ondoordringbare bewaking een probleem. Het zou mij niet verbazen als in 2012 een draadloosbestuurdvliegtuigje met camera de kamer van de Minister van Defensie binnenvliegt, een videootje maakt, een journalist na afloop roept dat er ook een zakje semtex onder aan het vliegtuigje had kunnen hangen en mevrouw Halsema vindt dat een parlementaire enquete op zijn plaats is. Maar waar blijven de equivalenten van Herman Bode en Mient-Jan Faber die ons voorgaan in protest tegen de 10% verhoging van de gasprijs?

Øystein

De Noor Øystein Løseth is voorzitter van de raad van bestuur van NUON, u weet wel, het energiebedrijf met die paarsgele autootjes. Grootaandeelhouders van NUON zijn de provincies Noord-Holland, Gelderland en, via een houdstermaatschappij, de provinsje Fryslân en de gemeente Amsterdam. Het is goed te bedenken dat een deel van het door u aan energie bestede geld gestoken wordt in het Nederlands voetbaleftal en dat u het komend jaar zeker tien oranjepruiken minder kunt aanschaffen omdat uw energierekening met 10% stijgt. Geen idee wat Løseth verdient, maar het is zeker meer dan 500.000 euro per jaar, zijn opgestapte voorganger Van Halderen krijgt tot 2011 hetzelfde bedrag, de winst van NUON bedroeg verleden jaar 875.000.000 euro en u begrijpt: willen we Bert van Marwijk en de zijnen blijven steunen, dan moet uw energierekening omhoog.

Michiel

Ach, het zal bij NUON wel niet veel anders zijn als bij ESSENT, provincies en gemeentes zijn de eigenaren van onze energievoorzieners en omdat de afgelopen maanden de olieprijs flink gestegen is, gaat met ingang van 1 januari a.s. de gasprijs met 10% omhoog. Nu is de olieprijs inmiddels gezakt, dat is spijtig voor u, want de gasprijs werd vastgesteld, ik zei het al, over de afgelopen maanden, zodat uw gemeente het geld op een IJslandse bank kan zetten of de naam ESSENT op de broekspijp van een schaatser, in het Drentse landschap of op de muur van een designmuseum in Arnhem. Een en ander onder het goedkeurend oog van Essentbaas Michiel Boersma, die in 2006 870.000 euro opstreek, zonder dat hij de naam ESSENT op zijn schedel hoefde te laten tatoëren. Ik vind dat een eerste vereiste, veelverdieners als Michael Adriaan Maria Boersma dienen voor ons, eenvoudige energiegebruikers, herkenbaar te zijn en de naam van hun bedrijf als tatoeage op de kale schedel mee te voeren. Er is plaats genoeg.

Deens spoor

De in 1869 door R. Stephenson In Newcastle gebouwde en in 1928 uitgerangeerde Deense personentreinlocomotief B45, die hoofdzakelijk dienst deed in Oost-Jutland, staat hier voor een tweede-en-derdeklascoupérijtuig, het is het eerste Deense rijtuig met een wc, het werd in 1868 door de Midland Waggon Co. in Birmingham gebouwd en bleef tot 1931 in gebruik.

Expats

Gister naar de Beurs van Berlage, want daar vond een beurs plaats voor "expats" onder de naam "I'm not a tourist". Dit soort bijeenkomsten heeft iets uitdagends, want je ziet en hoort dingen waar je als Nederlander geen idee van hebt. In feite betreed je het rijk der onaangepasten, waar je Wilders en Verdonk nooit over hoort, maar het gaat hier dan ook om Amerikanen, Britten en Canadezen en niet om Marokkanen en Turken. De voertaal op de beurs was uiteraard Engels en zelfs een gesprek, dat ik met een boekverkoper in ons beider moedertaal trachtte te voeren, werd door hem onmogelijk gemaakt. De stalletjes werden veelal bevolkt door vaderlandse neringdoenden: verhuizers, hypotheekverstrekkers, belastingconsulenten, soms zeer enge kaalgeschoren types in donker pak, die je in de regel, maar dan met zonnebril, twijfelachtige politici ziet beschermen. De grootste stand was van het uitzendbureau, de Undutchables, dat in sommige Nederlandse kringen beter bekend is als de Unadjustables. Een eenzaam heer vertegenwoordigde de "Republicans Abroad", het was aanzienlijk drukker bij de "Democrats Abroad", waar, hoe jammer, dat het fototoestel thuis gebleven was, op het moment, dat ik passeerde, een Palin-"look-a-like" zich liet inschrijven. Het meest krankzinnige stalletje bevond zich aan het eind van mijn rondgang: Britten, die in Amsterdam een dagelijkse radiobreakfastshow verzorgen, alsof de BBC hier niet te ontvangen is.

Leeuwarden 27

Na 1948 werd wat koninginnedag betreft alles anders. De verandering van datum bleek op de duur ook de doodsteek voor de Eerste Mei, want twee vrije dagen achterelkaar kon Nederland zich niet permiteren. Toen de huidige majesteit besloot in plaats van haar eigen, haar moeders verjaardag te blijven vieren, was het volledig gedaan met het vaderlandse socialistische vrijetijds- en/of demonstratiegevoel. Koninginnedag werd Nationale Sjacherdag en Nederland mocht zich daarna het enige land ter wereld noemen waar een volk niet in staat geacht mag worden op een nationale feestdag feest te vieren. Dat was vlak na oorlog anders, ik herinner me praalwagens, marcherende muziekcorpsen en een kinderfeest in de Bijenhofststraat, waarbij ik, na met de mond een balletje uit een emmer water te hebben moeten vissen, met diezelfde mond een balletje uit een bak met meel te hebben moeten happen, met ernstige ademhalingsproblemen ben afgevoerd. Een en ander kwam de organisatoren op luide protesten van mijn moeder te staan.Het spel werd dan ook geheel volgens haar wensen aangepast: eerst bak met meel, daarna een bak met water. Maar ik viel wel buiten de prijzen.