Trallalero

Toen ik "trallalero" voor de allereerste keer hoorde, kon ik er niet genoeg van krijgen. Volksmuziek wordt vaak geassocieerd met het platteland, maar dit was muziek uit de grote stad: zang van de havenarbeiders in Genua. Ontstaan in de kroeg na het werk. De leidende rol komt van een tenor en de "falsetto', bijgenaamd "la donna" (de vrouw), er zijn twee baritonstemmen, van wie één "la chitarra" genoemd wordt, die een snaarinstrument imiteert en dan zijn er bassen. Hier horen en zien we een vrij groot gezelschap (oorspronkelijk bestond zo'n koortje uit zes man) en net als bij de zang uit Sardinië staan de zangers in een cirkel.

adv./i.m.

Cadillac

Het boekje moet ik eind jaren zestig hebben aangeschaft in Den Haag voor f.6,80, niet vanwege de literatuur, want ik lees geen Japans, maar vanwege de plaatjes. De onderschriften bij de foto's zijn meestal tweetalig, maar soms ontbreekt ons schrift en moet ik raden, eerst dacht ik, als ik nu maar weet hoe ze in Japan een A, een B enzovoort, enzovoort schrijven (want dat gaat anders dan bij de eigen taal, waarin bijvoorbeeld een tafel één symbool is, bij buitenlandse namen wel op), dan ontcijfer ik de onderschriften wel. Maar dat bleek een misrekening, want de a van Lancia wordt vanwege de uitspraak anders geschreven dan de a van Cadillac. In het Russisch gaat dat net zo. In Kaunas in Litouwen kocht ik uit curiositeit ooit een 45-toerenplaatje van "Creedence Clearwater Revival", als wij het, zoals de Russen het doen, zouden schrijven, dan zou er Krieduns Klierwotter Riwaiwul staan. Het eerste woord onder dit schitterende plaatje, een Cadillacadvertentie uit 1932 moet Cadillac zijn.

Soms heb ik medelijden met de man, die het boekje schreef, een ijverige verzamelaar, die soms naar een merk moest raden, want Manessius was ooit een befaamd carrosseriebedrijf, maar eigen auto's hebben ze nooit gemaakt: dit is een Renault.

adv./i.m.

Tarantella

Het valt nog niet eens mee om ergens mensen de "tarantella calabrese" te zien dansen en ook in deze video eist de enorme doedelzak, de zampogna (foto) de meeste aandacht. Maar alles is beter dan Amerikanen, die een tarantella tot een soort jivewedstrijd laten verworden., acrobatisch dat wel, maar heel ver verwijderd van het origineel. Een paar jaar geleden was ik op een vrijdagavond op een volksmuziekfeest op het meest noordelijke eiland van Shetland, Unst. Ieredeen van oud tot jong danste op die muziek, van oude dames in zelfgebreide vesten tot jongens met, zal ik maar zeggen, punkkapsels. Ik moest daarna denken toen ik deze drie jongens in Olgiate Olona (Varese) bezig zag met een tarantella. Het is trouwens verrassend hoeveel jonge mensen deze muziek in ere houden, hier een accordeonist (accordeon = organetto) met een aantal tamboerijn(tamburello)spelers. Maar de dans tarantella, want daar gaat het om en dan liefst niet op een toneel of in een folkloristisch costuum, hoe zit het daarmee?
Na enig zoeken: jawel in de open lucht!

adv./i.m.

adv./i.m.