Ik ben altijd een bewonderaar van Robert Crumb geweest, dat geldt niet alleen voor zijn tekingen, maar ook voor zijn verzamelwoede van 78toerenplaten met oude Amerikaanse muziek en zijn eigen opnamen met de Cheap Suit Seremaders. Toen bovenstaand boek verscheen heb ik het ogenblikkelijk bij Atheneum in Amsterdam besteld. Het is een vreemd boek. Een biografie verschijnt in de regel pas na de dood van iemand, maar Crumb leeft. Het is een interessant boek zolang het over de persoon Crumb gaat. Over het onharmonisch huishouden waarin hij opgroeide, over zijn worsteling om op eigen benen staan, en al wat die meer zij, maar ik raak het spoor bijster in als die namen van collega-tekenaars en uitgevers van 'underground'-literatuur. Bovendien lijkt het boek soms meer op een hagiografie dan op een echte biografie. Iets meer afstand tot de geportretteerde, iets meer kritiek had de biografie beter gemaakt.
