Branle 2

Stel dat we de branle uit Bresse laten bewerken tot een vierdelig werk voor strijkkwartet en voorzien van de handtekening van de (niet-bestaande) Italiaanse barokcomponist Bernardo Chammerini, ik wed dat sommigen hun gezicht al in de Concertgebouwkleinezaalplooi trekken en zich in de richting van de Van Baerlestraat reppen, terwijl ze hun neus optrekken voor een draailier. Want zo gaat dat, voor die mensen is muziek net oranjemarmelade, als die niet van Chivers is, dan deugt de marmelade niet. Ik heb dat nooit zo goed begrepen, ik bedoel de scheiding tussen "klassiek" en andere muziek, zoals bijvoorbeeld volksmuziek, want veel zogenaamde klassieke muziek is ontleend aan volksmuziek, een niet gering aantal befaamde componisten lustte er terecht wel pap van en gebruikte hem ook in hun werk. Bovendien is de term klassiek in muziekverband vaak een onzinterm, want je kunt twintigste-eeuwse-muziek toch moeilijk van dat predikaat voorzien. Maar het gebeurt veelvuldig, net zoals in het oude-auto-wereldje, waar een (wan)product als de American Motors "Pacer" rustig een klassieker genoemd wordt.

Branle

De branle is een oude Franse dans, hier is er eentje uit Bresse gespeeld op draailier (hurdy-gurdy, vielle à roue). De draailier is een uit de Middeleeuwen daterende mechanische viool, de snaren gaan klinken door het draaien van een wiel en worden gestopt door een toetsenbord, vaak zitten er ook nog een of meer sympatische snaren op het instrument. Je zou je kunnen afvragen waarom ik branles gespeeld door Yepes en een draailierspeler op dit blog heb gezet. Ik heb daar een simpel antwoord op. Omdat het uiteindelijk om de muziek gaat en ik niet van anachronistische verkleedpartijen houd, wanneer ik iemand in een fluwelen wambuis accordeon zie spelen, dan word ik onpasselijk, begrijp me goed, zo'n accordeonist mag best een branle spelen, maar trek er dan geen middeleeuws costuum bij aan, want dat botst: accordeons bestonden destijds niet.

Wobbe

"Ik sien dat ons prumjee de ruzzie fanne staatssaken weer strak inne klau het en dat de oranjetjes ernstich troffen binne deur de krisis."

Yepes

Narciso Yepes, ontevreden over de zessnarige gitaar, liet door José Ramirez een tiensnarig instrument bouwen, dat hij vanaf 1964 voor al zijn concerten gebruikte. In de jaren tachtig vormde hij een trio met zijn zoon Igancio (fluit en blokfluit) en dochter Ana (dans). Gedwongen door een slechte gezondheid gaf hij zijn laatste concert in 1996. Hij overleed in 1997. Yepes speelt hier "Passemezzo en Branle" van Adrien Le Roy.

Miniatuurauto's

Merkwaardig en in feite een merk onwaardig dat tegenwoordig automobielfabrieken de makers van miniatuurauto's een rekening presenteren. De maker van een Chevroletmodelletje, zelfs al is het van een Corvette uit 1961, moet General Motors rechten betalen. Dat was lang geleden anders, autofabrikanten zagen die miniatuuractiviteiten met graagte, want het was per slot van rekening gratis reclame. Een man die gevoel voor reclame voor ziin producten tot in de toppen van zijn vingers had als André Citroën begreep, dat jong gespeeld wellicht later gereden betekende en verscheen in de jaren twintig van de vorige eeuw zelf met een aantal uitstekende schaalmodellen van zijn auto's. Maar het zou tot de jaren dertig duren voordat het verzamelen van automodellen een grote vlucht nam, natuurlijk kwam dat door Dinky Toys, zowel in het Verenigd Koninkrijk als in Frankrijk actief, en net zoals een pijnstiller een aspirientje heette, heette een automodelletje binnen de kortst mogelijke keren een Dinkytoy. Maar er waren meer fabrieken, die zich op de miniautomarkt storten: in Frankrijk Solido, in Duitsland Märklin en in de Verenigde Staten Tootsie Toys. In het begin waren de autootjes niet gemaakt naar grote voorbeelden, Dinky Toys maakte in 1934 bijvoorbeeld een "Sports Tourer" en een "Saloon", zonder dat er een precies merkplaatje aanhing. Dat veranderde spoedig.

Austin Taxi

Klaarblijkelijk wilden jeugdige kopers een miniatuur van een groot voorbeeld en dus verschenen naast een Austin taxi, een Rolls-Royce en een Daimler ook een zestal Amerikaanse auto's. Het waren wel allemaal eigentijdse auto's.

De in 1939 verschenen reeks Amerikaanse auto's, v.l.n.r. Studebaker, Oldsmobile, Buick, Lincoln, Chrysler en Packard.

Het zou nog jaren duren voordat er door miniatuurmakers in de automobielgeschiedenis zou worden gedoken. Voor zover ik heb kunnen nagaan gebeurde dat het eerst in Frankrijk, eerst door Rami, op de voet gevolgd door Minialuxe, dat zelfs een speciale reeks begon onder de naam Les Tacots. Dinky Toys waren in de eerste plaats bedoeld als speelgoed, maar de modelletjes van Rami en Minialuxe waren heel duidelijk voor verzamelaars, al viel er zeker het nodige op aan te merken: ze waren nogal grof en de kleuren deugden ook niet. Maar het was wel het begin van een hele industrie: modellen voor verzamelaars. Bovendien viel aan de onjuiste kleurstelling best wat te doen en ik heb in de loop der jaren heel wat Rami's omgeschilderd, al wordt dat door automodellenverzamelaars als een ernstige zonde gezien, maar ik verzamel dan ook geen automodellen, maar miniatuurauto's.

Omgeschilderde Rami Delaunay-Belleville

Piffero

Hoe zou je de piffero het best kunnen omschrijven? Het woord zelf betekent fluit in het Italiaans, maar het instrument is een volkshobo. Hier horen zien we er twee, samen met een accordeon en en gitaar. Een andere combinatie: een piffero, een fagot, een doedelzak en een accordeon.

Fusie

Bussum, het goyse dorp met geiwe, verzet zich tegen fusieplannen met Naarden, Muiden en Weesp en dus ontvang ik in mijn brievenbus van gemeentewege een folder met de vraag een petitie, met het doel die fusie te verijdelen, te ondertekenen. Nu zou ik me af kunnen vragen of mijn gemeentelijk belastinggeld niet beter gebruikt kan kunnen worden dan voor het drukken van een driekleurenkaart, maar ik ga dat niet doen. Ik heb niets tegen zo'n fusie: als West- en Oostdongeradeel met Dokkum kunnen samengaan, zie ik niet in waarom ik me tegen een samengaan van Bussum, Naarden, Muiden en Weesp moet verzetten. Inmiddels word ik aldus opgeroepen: "Laat zien en horen dat u deze fusie niet wilt! En houd 3 maart vrij voor een spetterende date!" Date? Net nu het Nederlands in de grondwet verankerd gaat worden? Ik heb waarachtig wel iets beters te doen.