Crisis in 't Gooi II 3

Het blijft natuurlijk weird dat de Here Jezus aan mijn achterdeur hangt, maar gelukkig maak ik noch een van mijn vriendinnen gebruik van die deur, het zou volslagen anders zijn wanneer Maria een verjaardagskalender met het een beeltenis van Johannes Paulus II op het toilet zou willen hangen en je voortdurende je behoefte zou moeten doen onder het wakend oog van die zegenende Pool. Ik heb inmiddels een tegenzet beraamd en ben dus gister even met de Prius, waarvoor ik de Smart heb ingeruild, naar Bussum, waar ze nogal wat lifestyleshops hebben, gestoven. Behalve allerlei tamelijk lachwekkende meubeltjes hebben ze in de meeste shops ook Boedha's en daar ging het me nu exact om. Ik heb er immediately tien in verschillende maten gekocht en ze overal in het huis gedropt. Ik zal Maria wel krijgen. By accident kwam ik in een van de shops Simone tegen, vele jaren jonger than me, maar onze neuzen punten in the same direction. Ze is een half jaar geleden gescheiden en heeft nu een veel younger boy friend, die op kids past terwijl zij iets nuttigs doet, maar wat precies begreep ik niet. Dat hoeft ook niet of course als er maar money bij Simone binnenkomt. Simone en ik zijn even een mochachino gaan drinken in een recent geopend etablissement in Bussum, maar het is in dat dorp eigenlijk pure armoede. My God, personeel daar denkt meteen dat het op gelijke voet met de klant staat en je tutoyeert. Simone raakte niet uitgebabbeld over haar boy friend, een zekere Vincent die virility paart aan stupidity, maar zo zei Simone: liever een vent die goed is in bed is dan eentje die foutloos de tafel van twaalf op kan zeggen, van dat laatste soort had ze voorlopig genoeg. Misschien moet ik ook eens om me heen gaan kijken?

Barbara Lebber - Beck, Blaricum

Crisis in 't Gooi II 2

Vanmorgen ontdekte ik dat Poolse Maria een kruisbeeld op de plaats van een rijk versierde houten pollepel in mijn keuken had opgehangen. Er zijn grenzen aan mijn tolerantie, dat zij de Heer om haar nek heeft is tot daar aan toe, maar dit overschreed alle borders. Nu was er een problem, want Maria wendt in such cases voor het Nederlands niet machtig te zijn en mij restte dus slechts de verwijdering van het kruis, dat resulted in een hysterische huilbui. Met gierende uithalen werd mij te verstaan gegeven dat de kroes beskermde de hoes en dat ik blai moeste zain dat de Jezoes was opgehanggd en dat als hai niet mag hanggen zai andere arbaiten zoe zoeken. Jesus Christ, zo'n minor irritation kan ik er nog wel bijhebben, wat denkt zo'n bitch wel, straks staat er een biechtstoel in mijn slaapkamer. Ik ben extremely kalm gebleven en heb Maria duidelijk gemaakt dat ik in mijn eigen huis ga over de wandversiering, of het nu gaat om een picture van de Matterhorn bij avond of om de Heer aan het kruis. "Mar iek heb Jesoes oek opgehanggd voor jai!", was het antwoord, want Maria is een vasthoudend typje. Uiteindelijk hangt de Heer nu aan de binnenkant van de achterdeur, personeel is immers dezer dagen hard to come by.

Barbara Lebber - Beck, Blaricum

Rouw?

ROUW?
POSTKANTOOR?
ROUW OM DE DE DOOD VAN HET POSTKANTOOR!

Morris & Simca 2

Soms is het lastig om een auto precies te dateren, vooral als een model lang in productie bleef, zoals de Citroën "Traction Avant", want wat is het verschil tussen een "Onze" van 1949 en 1951? Je kunt ook lang niet altijd afgaan op de medeling van de verkoper, want een handelaar in oude auto's is lang niet altijd op de hoogte en zelfs een particuliere verkoper mag er graag een jaar bij smokkelen. Zo bivakeert momenteel op Martplaats een Standard "Vanguard" uit 1946, terwijl de "Vanguard" pas eind 1947 in productie kwam. Het is daarom altijd verstandig om contact te zoeken met een club van enthousiasten, zoals in dit geval de Britse "Standard Motor Club".

Morris & Simca

Natuurlijk verschenen er na de Tweede Wereldoorlog niet meteen gloednieuwe auto's, de productie van vooroorlogse modellen werd voortgezet, dus is het lastig vast te stellen of bovenstaande auto's uit 1939 dan wel uit 1947 dateren, in ieder geval gaat het bij de auto op de voorgrond om een Morris Eight Series E "Tourer" uitgerust met een 918cc zijklepmotor. Pas in 1948 kwam de opvolger de Morris "Minor" Series MM. Er naast staat een Simca 8. Simca (Société Industrielle de Mécanique et Carrosserie Automobile) was een merk dat in 1935 door de Franse importeur van Fiat Pigozzi was gestart in Nanterre in de fabriek van het ter ziele gegane merk Donnet. Simca's waren in feite Fiats , zo was de Simca 8 vrijwel identiek aan een Fiat "Balilla" 508C. De Simca 8 had een kopklepmotor met een inhoud van 1090 cc. Pas in 1951 kwam een echte opvolger met een geheel eigen Simcacarrosserie de "Aronde".

Crisis in 't Gooi II

At last heb ik de episode Bastiaan behind me kunnen laten. Eergister ontving ik eindelijk de divorcepapers en ben ik weer free woman. Ik heb wel flink moeten inleveren, dat wel: zo ben ik mijn Philippijnse hulpje Maria kwijt, lastig, maar ik heb nu een Pools vrouwtje met dezelfde naam voor twee dagen in de week om het huis te cleanen, haar man, alhoewel bakker in de buurt van Gdansk, runt in Hilversum een klusbedrijf. The good thing is dat ik in het huis kan blijven wonen. Het was by the way a tough fight, want Bastiaan, the bastard, had er ook zijn zinnen op gezet, maar hij is met de auto's en Cecile, u herinnert u zonder doubt onze labradoodle, vertrokken. Weet hij ook eens hoe vervelend het is om in rain or shine drie keer per dag met een hond de hei op te gaan. Misschien kan zijn nieuwe liefje, want daar kwam ik al soon achter, Leontien Blokhoofd, die de oorzaak is van alle problems, met Cecile gaan wandelen. Ik zag het stel een paar maanden geleden, toen ik toevallig op zaterdag even in Naarden bij Het Arsenal binnenliep op zoek naar een bedleeslamp, bij een Ferrarifeestje. My god, Bastiaan en Leontien, what a couple, ze stonden bij een lokale herberg buiten pink champagne te slurpen (how low can you go?) en ze zullen dit jaar ongetwijfeld met de kerst naar Barbados, waar Bastiaans pappie en mammie een riant optrekje hebben, gaan. Nou mijn zegen hebben ze, als ze maar niet denken dat ik op Cecile ga passen. Freedom is freedom en ik wil eindelijk ook wel eens a bit of fun. Ik weet nog niet waar ik naar toe ga. Ik heb of course de keus tussen de kinderen: Kevin-John die volgend jaar afstudeert aan Yale of naar Myrthe die inmiddels de owner van een wijngoed in Adelaide aan de haak geslagen heeft. Maar dan moet ik voor de zillionth time explainen hoe het allemaal met de divorce zo gekomen is en daar heb ik echt geen trek meer in.

Barbara Lebber - Beck, Blaricum

Crisis in 't Gooi terug?

Twee jaar geleden stond de onderstaande brief op dit blog. Mijn naam was verbasterd maar de bedoeling was duidelijk mijn zeer gewaardeerde dagboekscribente Barbara Lebber - Beck werd verdere medewerking onmogelijk gemaakt en aangezien ik geen enkele behoefte had aan een juridisch steekspel heb ik, in overleg met haar, haar bijdragen niet meer geplaatst.

Barbara begon haar medewerking op 29 september 2009 met het volgende stukje:

Natuurlijk ben ik proud om als guest op dit blog te figureren, het lijkt me goed om heel Nederland op de hoogte te houden hoe wij in Het Gooi met deze difficult times dealen. Bastiaan, mijn man, kwam gister exhausted thuis, hij had weer eens anderhalf uur in een file gestaan, gelukkig was hij met de Jaguar en niet met zijn andere speeltje, de Ferrari. Zelfs ik begrijp dat: they are not built for trafficjams. Bastiaan was tamelijk upset, omdat hij van een collega hoorde, die ook net een nieuw dak op zijn garage had laten zetten, dat Bulgaren dat voor de halve prijs doen als de Polen, die wij hadden ingeschakeld voor de job. Ik zei: "Maar Bastiaanlove, het dak van het huis moet ook nog gebeuren, dan laten we daarvoor toch Bulgaren komen." "Fuck", antwoordde Bastiaan, "jij begrijpt ook never wat: Bulgaren en Polen hebben geen verstand van rieten daken, dan kun je better een blik Somaliërs uit vluchtelingenkamp Crailo opentrekken." Vervolgens bleef meneer de hele avond grumpy en wilde hij zelfs onze Labradoodle Cecile niet uitlaten. Tenslotte ben ik om kwart voor elf met haar maar even het gazon opgegaan. Daar moet by the way ook nodig iets aangedaan worden, maar we hebben ons vast gardeningcenter, dat eens per veertien dagen langs kwam, opgezegd en maken nu gebruik van een groenbaasje uit Laren, die de helft kost. Want volgens Bastiaan do we have to tighten our belts.

Barbara Lebber - Beck, Blaricum

Ze schreef haar laatste bijdrage op 6 december twee jaar geleden.

Dit kan very well be the last episode of Crisis in 't Gooi, ik mean, ik writing about it. Bastiaan is duivels. Leontien Blokhoofd, een collega van hem, waar ik hem nauwelijks over hoor en wier only claim to fame bestaat uit het hoofd opratelen van alle dagelijkse beusrkoersen en het opsommen van alle bezettingen van Amerikaanse en Britse popgroepjes uit de jaren zestig en zeventig, heeft hem vrijdagmorgen tijdens een casual meet bij de photocopier gevraagd of hij op de hoogte was van zijn vrouws literaire aspirations. Bastiaan heeft een joke gemaakt en gevraagd of zij dacht of zijn Babs in de footsteps van Heleen van Royen wilde treden. "Ernstiger, meneer Lebber, veel ernstiger. Uw hele financial situation ligt op straat." Enfin, ze schijnen samen gelunched te hebben en Blokhoofd, maar het kan ook Blokhut zijn, heeft Bastiaan verteld over mijn bijdragen aan dit blog. Ze had ze zelfs uitgeprint. Ik had me vrijdagavond net voorgenomen om samen met Bastiaan te proberen in Bussums michelinsterrestaurant te gaan eten, toen hij geheel over de rooie binnenstoof, met de vraag of ik geheel van van de pot gejerked was om ons hele reilen en zeilen bij wijze van spreken van een minaret af te roepen, terwijl ik alleen maar geprobeerd heb duidelijk te maken dat de crisis ook in 't Gooi aan niemand voorbijgaat. "Sjtjoepit foemun" (Bastiaans Engelse uitspraak is nooit je dat geweest), fulmineerde hij. "Apart from that", anwoordde ik, "heb ik geprobeerd de lezers te vertellen hoe ze de belasting te slim af kunnen zijn." "Sjtjoepit foemun, ferry sjtjoepit foemun, aai fijl for uh diffors." Daarna stormde hij naar zijn kamer en hoorde ik hem de hele avond aan de phone. Ik begrijp niet wat er fout is aan mijn bijdragen aan dit blog en suspense dat Blokhoofd, maar het kan ook Blokhuis zijn, een oogje op Bastiaan heeft laten vallen, the bitch.
Barbara Lebber - Beck, Blaricum

Vanmiddag kreeg ik een opgetogen telefoontje van haar, inmiddels van Bastiaan Lebber gescheiden, is Barbara bereid haar medewering te hervatten.