Onderwijs

Vanmorgen om kwart over zeven zag ik mijn overburen Jelle Blinders, hij is - wat zo fraai heet - hoofd ener school, samen met zijn vrouw Afke, onderwijzeres aan dezelfde school,  de echtelijke woning verlaten, ieder op zo'n kinderbakfiets, trouwens zonder kinderen, maar de ene bak volgeladen met de door het KWF verordonneerde zonnebrandcrème factor 50, waarmee de leerlingen op een dag als vandaag dienen te worden ingesmeerd, aangevuld met flessen antihoofdluisshampoo voldoende voor 253 kinderhoofdjes, de andere bak gevuld met evenveel tandenborstels en tubes tandpasta daarnaast met folders, waarin gemeld wordt dat het eten van een appel gezonder is dan het verorberen van een zak chips en bovendien 65 appels die door Jelle en Afke tijdens de ochtendpauze dienen te worden gevieren- en uitgedeeld, overigens is Afke  zes maanden zwanger, niet van een eigen kind, maar in opdracht van "Childcare" voor de zesde keer draagmoeder, het mag  duidelijk zijn dat de vakken rekenen en taal op de school van Jelle en Afke er dikwijls  bij inschieten.

Drs. Barend-Otto ter Vloot, Steenwijkerwold

Praag 5

Dit is Radan Dolejš, aanvoerder van het Praagse orkest 'Šlapeto'. Ik haalde het orkest zo'n vijfentwintig jaar  samen met dat andere Praagse feestorkest 'Prazky Pout'ovy Orchestr' naar Nederland en met Radan heb ik nog een hele poos contact gehouden, de groep heeft bij mij gelogeerd en was dermate goed van vertrouwen dat men 's nachts de  bas op het dak van de Tatra liet liggen. Hier krijgt Šlapeto het publiek mee in 'Má roztomilá Baruško', hetgeen betekent dat hij een leuk meisje heeft met de naam Baruška.

Open Dag

Kortom: wordt het toch nog gezellig in het goyse dorp met geiwe.

Désaugiers

Er zijn twee Marc-Antoine Désaugiers', de vader (1742-1793) en de zoon (1772-1827) en beiden componeerden. Toch gaat dit stukje over de zoon, één van de grondleggers van wat wij het chanson noemen. Voor de Fransen zelf is het begrip lastig, want chanson betekent natuurlijk - doodsimpel - lied. Marc-Antoine junior werd geboren in het zuiden, in Fréjus, maar kwam naar Parijs waar hij met assistentie van senior een komische opera schreef op basis van Molières 'Le Médicin Malgré Lui'. Junior was  koningsgezind, maakte zich tijdens de revolutie uit de  voeten en belandde in Santo Domingo waar hij opnieuw verzeild raakte in een opstand, dit keer van slaven  die hem gevangen zetten, maar hij wist te ontsnappen en arriveerde aan boord van een Engels schip in de Verenigde Staten, waar hij ernstig ziek werd. Hij genas en ging in  Philadelphia clavecimbelles geven. In 1797 keerde hij terug naar Frankrijk, waar  inmiddels behoefte bleek aan minder revolutionaire liedjes dan in voorgaande jaren en Désaugiers Jr. kon op uitmuntende wijze aan die behoefte voorzien, want behalve dat hij een bekwaam tekstdichter was, had hij van zijn vader ook een goede muzikale opleiding gehad. Twee liedjes, of beter twee chansons, van hem 'Tableau de Paris 5 Heures du Matin' uit 1802 en 'Bon Voyage Monsieur Dumollet' uit 1809.

Praag 4

 Meer foto's van Praag gemaakt in 1991. Merkwaardig: de foto met hoog op het dak dat boord met "FOR RENT", net zo irritant  als de toen overal verkrijgbare t-shirts met de tekst "Prague, Czech It Out". Let op die foto ook op het  woud van televisieantennes. Door op de de foto's te clicken worden ze vergroot.De kerk op de foto hierboven is de Mikulas.

AMI 6

Toch heeft zo'n miniem cameraatje ook z'n voordelen, want vanmorgen zag ik in Hilversum deze Citroën Ami 6 uit 1963 en dan is een foto snel gemaakt. De Ami 6 kwas twee jaar eerder op de markt gekomen, had inmiddels hydraulische schokbrekers en ook achter schuiframen , maar was verder identiek aan het model van 1961: een tweecylinder met een inhoud van 602cc, die 22PK leverde bij 4500 toeren, een volledig gesynchroniseerde versnellingsbak en een topsnelheid van 105 km/u. Kenmerkend was de achteruit, waardoor de Ami 6 de naam "Kuifeend" kreeg, maar die naam sloeg anders dan "Lelijke Eend" voor de Citroën 2CV niet aan.

Crolla

Henri Crolla (1920-1960) was een in Napels geboren Franse jazzgitarist,  die verantwoordelijk is voor heel wat melodietjes van liedjes waar anderen - onder wie Jacques Prévert - de teksten voor schreven. Crolla componeerde niet alleen  voor Yves Montand, maar trad ook met hem op, hier met een ode aan de zonnebloem. 'Cri de Coeur', bekend in de uitvoering van Edith Piaf, is een voorbeeld van de coöperatie tussen Crolla en Prévert.