Er was, met name in het Grootbritse, in de jaren vijftig, een markt voor autobouwpaketten. Eén van, de in de regel, kleine fabriekjes was de door n.b. de Air Vice Admiral Donald Bennett in 1954 opgezette firma Fairthorpe, die de auto's ook compleet gebouwd leverde. Meer dan vierenveertig zijn er van de eersteling, de "Atom" niet op de weg verschenen. De motor was een ééncylinder luchtgekoelde BSA, met naar keuze een 250cc of een 350cc, of een tweecylinder Anzani en aandrijving d.m.v. met een ketting op de achterwielen en een glasfiber carrosserie.
De "Atom" werd opgevolgd door de "Atomota" was al meer een echte auto, al kwam de motor nog steeds uit een BSA-motorfiets, maar die was gekoppeld aan de versnellingsbak van een Standard "10" en de aandrijving ging via een cardanas. In 1956 verscheen de "Electron Minor", met een Coventry Climax-motor. De auto kostte in kitvorm 734 pond, gebouwd af fabriek 1050 pond. Dat was knap aan de prijs en veel meer dan vijfentwintig zijn er niet geleverd, dus ontstond
er behoefte aan een goedkopere versie die een Standardmotor kreeg,
compleet met een versnellingsbak en cardanas eveneens van Standard.
Later verschenen nog Fairthorpeversies met Triumph "Spitfire"-motor, Triumph "Herald"-motor, Triumph "Vitesse"-motor en zelfs met een een motor uit de Ford "Zephyr", een zescylinder met een inhoud van 2553cc en zes carburateurs, van laatst genoemd model zijn er niet meer dan vijf gebouwd.
