PORTRET

 

Adelbert 10

Hij zou het dit keer anders aanpakken dan in Bullay, waar hij bijna twee uur had gezocht naar een smederij,  om uiteindelijk te horen, dat die er niet meer was. Nee, meteen informatie inwinnen was de boodschap en hij stapte de Russische Giftladen binnen. Voordat hij ook  maar iets kon vragen, was de, in een vreemd wit pak met een zwarte ceintuur uitgedoste, man achter de toonbank al aan het woord. "U zocht een leuk cadeautje voor uw zoon of kleinzoon? Wat dacht u van een miniatuurinstallatie van een bukraket, u krijgt er gratis een passagiersvliegtuig als doelwit bij, of een gesigneerd portret van mij in berkenhoutenlijstje compleet met waxinelichtje om er voor te zetten, of deze echte Russische ethylwodka in een vijf liter jerrycan eventueel leverbaar met een prachtig zelfmoordkitje, of voor moeder-de-vrouw of uw vriendin deze overheerlijke novichoc-koladebonbons, of deze twee delen: "Stalin" en "Beria" uit de fantastische romanreeks uitgebracht onder de gezamenlijke titel  "Wir sind wieder da", of een matroesjka van mijn goede vriend  Lukashenko, u ziet keuze genoeg. "Maar", begon Adelbert, "ik kwam alleen maar naar de weg vragen naar Wackelnacker und Mamsersma Metallarbeit, ziet u, ik heb pech met mijn buitenboordmotor." "Maar  dan heb ik nog iets voor  u om u van verdere pech te vrijwaren. Een echte Russische mascotte!" De man achter de toonbank trok een paar handschoenen aan en toonde een beertje. "Het is zo delicaat, dat ik eerst een paar handschoenen aantrek, voordat ik het aanpak, maar u hebt zachtere handen dan ik, houdt u het maar even vast en voel hoe zacht het is." Adelbert pakte het beertje en vroeg opnieuw naar Wackelnacker und Mamsersma.  "O, dat vertel ik u graag" en de man pakte het beertje terug, "u loopt de Bad-Bertricher Straße uit tot u aan bos komt, dat  gaat u in, op een driesprong slaat u de meest rechtse weg in, dan het vierde bospad links en u staat voor Wackelnacker und Mamsersma Metallarbeit!" "Dank u hartelijk", zei Adelbert. Buiten zette hij er flink de pas in. Aan het eind van de Bad-Bertricher Straße voelde hij zich wat duizelig en kortademig en bij het  vierde bospad moest  hij even gaan zitten, want hij voelde zich nu wel heel erg beroerd en hij tuimelde achterover in de dichte begroeiing.

 Naschrift: bij het uitbaggeren van de Moezel in 1912 werden de resten van een uitgeholde boomstam gevonden  met een merkwaardig metalen aanhangsel dat leek op een primitieve buitenboordmotor.

MG

Je rijdt zo'n vooroorloge MG open - zelfs in de regen - of je rijdt hem niet. Dus toen er twee weken geleden, met bijster slecht weer,  een rit op  de kalender stond, kon deze foto worden gemaakt,  waarbij alleen het moderne blik op de achtergrond zorgt voor een storende factor. De auto op de voorgrond is de L1 van Pim Dorrestijn, de andere is een F1 Magna. 

HAAGSE TRAM

Op 31 juli 1887 begon de HTM met de exploitatie van een stoomtramlijn tussen Den Haag Huygensplein via Rijswijk naar Delft Rotterdammerpoort. Daartoe waren vier Henschellocomotieven aangeschaft, later aangevuld met nog een tweetal van dezelfde machines. In hetzelfde jaar kwamen zes door Beijnes in Haarlem gebouwde rijtuigen op de rails. Zij hadden drie compartimenten: een eerste klasse en twee tweede klasse, waarvan één voor rokers. De foto, uit de eerste jaren van de vorige eeuw, toont een kleine Henschel, komende uit Delft op de Rijswijkseweg. Het afslaand spoor (links op de voorgrond) leidde naar de remise, waar ook de paardentrams voor het lokale Haagse net gestald stonden. (foto collectie Kees Goozen)

Adelbert 9

De oversteek naar Alf ging niet zonder problemen, want Adelbert was nog niet halverwege  toen een flotille van meer dan twintig door in koeienhuiden geklede mannen, vrouwen en kinderen in uitgeholde boomstammen uit de richting Trier verscheen. De boomstammen hadden grote, merkwaardige vlaggen voorzien van sterren en strepen aan de achtersteven en op zowel stuur- als bakboordzijde het woord TRUMP. Adelbert dacht meteen: "Analfabeten. Kunnen het woord triomf in het Duits niet spellen." De hele vloot werd  op het jaagpad voortgetrokken door een vreemd groot, grijs beest met een oranjekleurige man er boven op, die niet alleen het beest opjoeg maar ook steeds - niet bijster origineel, want die woorden had Adelbert al eens van de bokser Mohammed Ali gehoord - "I'm the  greatest", uitriep. Uiteindelijk bereikte Adelbert toch de overzijde van de Moezel, meerde af en liep de Bad Bertricherstraße in, op de hoek was een winkel: "Vladimir Putins Alchemie" stond in grote gouden letters op de gevel, met daaronder op de etalageruit "RUSSISCHER GIFT LADEN".  Interessant, maar hij zocht "Wackelnacker & Mamsersma Metallarbeit".

SCHEIDING? 3

 

Violist in "Hush Little Baby", dat u gister door  Yo-Yo Ma en Bobby McFerrin zag, was Mark O'Connor, een man die zijn sporen in bluegrass, een soort accoustische countrymuziek, verdiend heeft. Hier is O'Connor samen met Tony Rice, zang en guitaar; Jerry Douglas, dobro; Sam Bush, mandoline; Bela Fleck, banjo en Mark Schatz, bas in "Freeborn Man". In het eerste stukje dat ik over SCHEIDING schreef, had ik het over Wynton Marsalis, ook met hem heeft Mark O'Connor samen gespeeld o.a. in dit "Sweet Georgia Brown". Om het verhaal - de kunstmatige scheiding tussen serieus en populaire muziek - compleet te maken: Mark O'Connor in Partita No.2 Allemande van Johann Sebastian Bach.

Adelbert 8

lIn Bullay hingen dan wel grote affiches waarop "KPD Liste 3, Schluss mit diesem System" en een concert van de band van Lionel Hampton in Koblenz werd aangekondigd, wat Adelbert meteen "Brüder zur Sonne, zur Freiheit und Heybaberebop"  deed neuriën, maar een dorpssmid bleek niet voorhanden. Hij liep langs de Moezelkade op weg naar zijn oer-BM met houtgasbuitenboordmotor, toen hem een heer zonder hanekam en zonder tatoeages tegemoet kwam, dat moest dus geen Bullayse autochtoon zijn en daarom was het waarschijnlijk weinig zinvol bij hem naar een dorpssmid te  informeren, maar je wist maar nooit. "Schön Guten Tag", wissen Sie viellecht ob es hier ein Dorfsschmiede gibt?" "Ach, Sie sind Holländer, ich auch en u zoekt de dorpssmid? Die was er tot vorig  jaar maart inderdaad in Bullay, maar Fokko Mamsersma, een Groninger, kon niet meer tegen de herrie en is, net als ik, verhuisd naar de overkant  van de Moezel, naar Alf  en werkt nu samen met  Heinrich Wackelnacker in de firma Wackelnacker & Mamsersma Metallarbeit. Adelbert  vroeg meteen naar het adres van de firma, liep naar zijn boot, hees het varkensleren zeil en laveerde de Moezel over.