Wobbe

"In Utrecht krije ze elektriese taksies, maar omdat se 't daar wat hooch inne hassus hewwe denke se dat Engels 'n deftecher taal is as Hollaans noeme se 't spul GreenCab. Om 't miljeu te sparen fergrieme se de taal."

Terry

Parijs 1959.

Trompettist Clark Terry met Bud Powell, piano; Pierre Michelot, bas en Kenny Clarke, drums. Van veel recenter datum: de fameuze herkenningsmelodie van de Ellingtonband "Take The A Train". Opnieuw Clark Terry, dit keer met Red Mitchell, bas.

Potifar 29

Katskelia probeerde de moed er in te houden door het zingen van vaderlandse liederen. Ze deed dat met een pseudo-Limburgs accent, niet alleen omdat de partij daar bij de Tweede Kamerverkiezingen zulke grote successen had geboekt, maar ook omdat de Grote Boentoet uit Venlo kwam. Ze was begonnen met "Waar de blanke top der duinen zjittert in de zonnezjloet" en via "Waar in bronzjroen eikenhout, nazjtezjaaltje zingt" en "Wij willen Holland houden, ons Holland fier en klein, wij blijven 't hou en trouwe, wat ook zijn lot moozj' zijn!" nu bezig aan "Alle man van Neerlands stam, voelen zizj der Vaadr'ren zonen, willen wij op 't plekje wonen, dat hun tot erfdeel kwam. Eizjen meester, niemands knezjt, rezjt en slezjt, stalen vuist en rappe hand, zo is het volk van Nederland." Potifar neuriede mee, want hij kende de woorden niet, maar hij leefde helemaal op toen Katskelia "De vlaggen hoozj, de rijen dizjt zjesloten" inzette. Dat was andere koek. Zingend, maar meer strompelend dan marcherend, kwamen ze in een doodstil dorp.

The Count

Count Basie met een all-star-groep: Buddy DeFranco, clarinet; Clark Terry, trompet; Wardell Gray, tenorsax; Freddie Green, gitaar, Jimmy Lewis, bas en Gus Johnson, drums.

Sahar 2

Op 3 januari zette ik onderstaande regels op dit blog:

"Zoals u ongetwijfeld weet, dreigt het Afghaanse meisje Sahar Nederland te worden uitgezet. Ze is hier opgegroeid, spreekt perfect Nederlands, zit in de tweede klas van het Stedelijk Gymnasium in Leeuwarden en wil chirurg worden. Wilt u helpen deze uitzetting te voorkomen door deze petitie te ondertekenen?"

Zo nu en dan kijk ik hoe het met de ondertekening gaat en ondek dan dat sommige ondertekenaars niet precies weten wanneer ze grappen kunnen/mogen maken en wanneer niet, want dit lijkt op het eerste gezicht leuk, maar is het natuurlijk niet.

Ombouwer

Tussen 1905 en '07 kwamen de Fordjes (nummers 21 tot en met 150) bij de HTM in dienst. Waarom ze Fordjes heetten, weet ik niet, ik neem niet aan dat ze meteen zo genoemd werden, want Fords beroemde model T verscheen pas in 1908. In 1929 werd begonnen aan een enorme revisie: de Fordjes kregen een nieuw onderstel, sterkere motoren, een nieuw stroomafnemer, nieuw balkons en ook het interieur werd gewijzigd: de langsbanken werden vervangen door dwarsbanken. De Fordjes kregen de naam "Ombouwer". Ik heb er net een model van afgebouwd, ingetuigd voor lijn 4, richting Loevesteinlaan.
Lijn 4 kwam uit Marlot, het eindpunt was vlakbij het viaduct over de Leidsestraatweg, waarover oorspronkelijk de ZHESM-trein naar Scheveningen-Kurhaus reed. De tram werd op 1 april 1959 vervangen door een bus. Op de foto staat op de achtergrond PCC-car 1001, die duidelijk maakt hoe revolutionnair het ontwerp daarvan was.

Nieuw na de oorlog 2

Verreweg het interessantste ontwerp was bovenstaande Tasco (afkorting van The American Sportscar Company) van Gordon Buehrig, die ruimschoots zijn sporen had verdiend met carrosserie-ontwerpen voor Duesenberg: type J

Auburn: Speedster en


Cord: 810 en 812

Alle drie firma's in het bezit van Errat Loban Cord, die in 1937 failliet ging. De Tasco uit 1948 had een aluminium carrosserie, waarin sommige stijlkenmerken refereren aan vooroorlogse Bugattis. De met de voorwielen meedraaiende spatborden doen me denken aan een door Jean Bugatti ontworpen roadster op basis van het Type 57S.

De totale vorm van de koets lijkt wat op een Bugatti "Atlantic".


Er is geprobeerd de Tasco geproduceerd te krijgen, o.a. heeft men met het ontwerp bij vliegtuigbouwer Beech geleurd, maar uiteindelijk is het bij een prototype dat nu in het Auburn Cord Duesenburg Museum in Auburn, Indiana staat, gebleven.