Kees Hillen (op de foto links, ik zit rechts) vroeg me of ik het radioprogramma Morgenrood wilde presenteren. Daar moest is over nadenken. Een programma met klassieke muziek, dus met veel gemompel over "allegro moderato". dat was toch niks voor mij. Maar Kees maakte me duidelijk dat hij klassieke muziek juist anders wilde benaderen, zonder "allegro moderato". Ik vertelde Kees het verhaal van Papa Haydn die door zijn broodheer, de vorst Esterhazy, gevraagd werd muziek te schrijven voor baryton, een strijkinstrument dat Esterhazy zelf speelde en dus toog Haydn, toen iedereen naar bed was aan het werk, allereerst om de baryton te leren kennen en vervolgens om niet al te moeilijke muziek voor het instrument te schrijven. "Juist, een meer anekdotische benadering van klassieke muziek." En zo begon een plezierige samenwerking met Kees Hillen, maar als ik anno 2026 op een website met radioprogramma's kijk staat daar noch de naam van Kees, noch mijn naam, maar Kees van Maasdam, de sukkelaartjes slaan weer eens toe. Kees bedacht ook een uitzending van Morgenrood in Artis. Live, wel te verstaan, waarbij ik met een zendertje langs dieren liep, met verzorgers sprak om daarna een compositie waarin het betreffende dier werd gekarakteriseerd te laten horen. Op zeker moment belandde ik bij de olifanten. Ik was iets te laat, de olifanten waren ongeduldig en stonden met hun slurf op de deur van het binnenverblijf te slaan. Ik vroeg: doen ze dat vaker wanneer ze de pest in hebben? "O ja, ze houden helemaal niet van popmuziek." "Heb u hier een radio?" "Ja, daar staat hij." "Kunt u die op Drie zetten?" En voordat de luisteraars "Polka voor een jonge circusolifant" van Strawinsky konden horen op Radio 4, hoorden ze eerst boze met hun slurf slaande olifanten en de uitzending van radio 3."
