OP WEG NAAR "LEEUWARDEN CULTURELE HOOFDSTAD 2018" ALS PLAATSVERVANGER VAN DE GRUTTO
2.4.16
Ford 2
De "Tin Lizzy" zette de Verenigde Staten op wielen, ook omdat de auto heel lang in productie bleef, waardoor de productiekosten daalden. Lizzy was er in diverse vormen: open, gesloten, als twee- en vierzits, als pick-up en bestelwagen. Toch vonden er tussen 1908 en 1926, de jaren dat de auto in productie was, veranderingen plaats, zo zag bijvoorbeeld de radiateurmantel, oorspronkelijk van messing, er in later jaren eenvoudiger uit. De motor was een viercylinder met een inhoud van bijna drie liter. Het versnellingssysteem was afwijkend van dat van andere auto's, in plaats van met een pook, gebeurde dat met pedalen en gas geven deed je met een handle op het stuur. Dat het model "T" alleen maar in zwart werd geleverd is een fabeltje.
78 D3
Er bestaan meerdere opnames van "Star Dust" door het orkest van Tommy Dorsey, er is in ieder geval één met zangeres Edythe Wright, maar er is ook deze latere opname met Frank Sinatra en de Pied Pipers uit november 1940, aan de andere kant van de grammofoonplaat staat Stephen Fosters "Swanee River" in een arrangement van Sy Oliver, hij was ook degene die Dorsey van het dixieland- het swingpad opstuurde.
1.4.16
Ford
Acht jaar voordat Fords beroemde "Tin Lizzy", het model T, van de band rolde, bouwde Henry Ford de 999, genoemd naar een locomotief van de New York Central, die negen jaar eerder sneller dan 100 mijl per uur had gereden. Alhoewel het vreemd lijkt dat Ford iets met raceauto's zou hebben was hij wel degelijk geinteresseerd, de 999 (met een viercylindermotor met een inhoud van bijna negentien liter - versloeg met Barney Oldfield op de bok de concurrentie, waaronder Winton, op de Grosse Pointeracebaan in Michigan. In feite werden er twee 999's gebouwd, bovenstaande rode en onderstaande wat meer gestroomlijnde versie, de zogenaamde Arrow. De constructie was simpel: de auto's hadden geen achtervering en geen differentieel en de besturing leek meer op die van een fiets dan op die van een auto. Oldfield, die naam gemaakt had als wielrenner, moest de wagen leren besturen, maar bleek een natuurtalent, hij veranderde echter na de recordpoging van werkgever en trad in dienst van Fords concurrent Winton. De rode 999 verdween van de circuits en de gestroomlijnde versie verongelukte met Frank Day aan het stuur in september 1903. Ford bouwde de auto weer op met de bedoeling er op op het ijs mee te racen om zo reclame te maken voor zijn bedrijf. Op 12 janauri 1904 reed de auto met Ford zelf aan het stuur in New Baltimore, Michigan bijna 150km/u.
Namen
Dat Heinrich Wladimir Albrecht Ernst Herzog zu Mecklenburg als Prins Hendrik de kist inging kan ik nog begrijpen, maar waarom leden van het Britse koningshuis worden voorzien van Nederlandse namen als Jacobus en Karel, terwijl ze James en Charles geheten hebben, is volslagen onduidelijk, eens te meer omdat George George blijft heten en geen Joris wordt. Nog dwazer is het Philip II Philips II te noemen, waar komt in hemelsnaam die s vandaan en diezelfde vraag is van toepassing bij Philippe le Bon, hier steevast Filips de Goede geheten. Zijn zoon Charles le Téméraire heet bij ons de Stoute, terwijl Waaghals of Vermetele beter op zijn plaats zou zijn.
78 D2
Het lijkt er een beetje op dat sommige orkestleiders in de jaren dertig de muziek waarmee ze opgegroeid en groot geworden waren maar moeilijk vaarwel konden zeggen en dus vinden we ook bij Tommy Dorsey (1905-1956) een groepje dat - noem het maar - dixielandmuziek in ere houdt: de Clambake Seven. Tommy, de jongere broer van clarinettist Jimmy Dorsey, leidde begin jaren dertig samen met zijn broer een orkest, maar dat eindigde in 1935 in slaande ruzie. Oorspronkelijk speelde Tommy ook trompet, hij nam eind jaren twintig zelfs een paar spetterende soli op, maar bekendheid kreeg hij door zijn lyrische trombonespel. Een tweetal stukken van Dorsey uit 1938, één met zijn grote orkest "Music Maestro Please" gezongen door Edythe Wright, die ook de zangeres is in de opname van Ella Fitzgeralds eerste succes "A-Tisket-A-Tasket. De begeleidingsgroep is de "Clambake Seven" bestaande uit Pee Wee Erwin trompet; Tommy Dorsey, trombone; Johnny Mince, clarinet; Skeets Herfurt, tenorsax; Howard Smith, piano; Carmen Mastren, gitaar; Gene Traxler, bas en Graham Stevenson, drum. Het aardige is dat we in dit nummer ook de stem van Dorsey horen.
Subscribe to:
Posts (Atom)



