13.7.18

KIOSK

 Met een kiosk bovenop  een autorail had je niet aan beide zijden van het railvoertuig een stuurstand nodig. Had de "Picasso" de stuurstand niet centraal, bij de Bugatti "Présidentiel" (foto) was dat wel het geval, voor de bestuurder moet dat vooral 's zomers afschuwelijk zijn geweest, beneden hem draaiden vier grote motoren en  als hij het dak van de kiosk afnam - want dat kon - scheen de zon recht op zijn hoofd. De constructie van de WR (Wagon Rapide) - pas later ging de autorail "Présidentiel" heten - was te danken aan een ontmoeting van de directeur van de État (de Franse staatsspoowegen), Raoul Dautry, en automobielfabrikant Ettore Bugatti. Dautry gaf Bugatti op 9 augustus 1932 de opdracht tot levering van twee autorails. Voor Bugatti's fabriek in Molsheim was dat een onverwachte zegen, want na de crash van Wallstreet en de wereld in crisis, ging  het de fabriek niet voor de wind: "La Royale", een enorme wagen met een enorme motor bedoeld voor koninklijke clientèle, bleek in feite onverkoopbaar en Bugatti zat in zijn maag met een behoorlijk aantal van die motoren. Vier ervan, achtcylinders met elk een inhoud van bijna dertien liter, gingen in één Wagon Rapide en vrijwel meteen werden met de autorail snelheidsproeven ondernomen, vooral nadat in Duitsland door de Reichsbahn de "Fliegende Hamburger", in de normale passagiersdienst tussen Berlin en Hamburg was geïntroduceerd, die 160 km/u reed. De Wagon Rapide haalde 166 km/u over zes kilometer en de top lag bij  172 km/u over een afstand van 400 meter. Nadat op 30 juli 1933 de president van de republiek, Albert Lebrun, de WR gebruikte om vanuit Parijs het nieuwe havenstation in Cherbourg te openen kreeg het railvoertuig de naam "Présidentiel". Inmiddels gingen de snelheidsproeven  door en in een advertentie meldde Bugatti een snelheid van 196 km/u: een wereldrecord voor een railvoertuig. Na het succes van de beide prototypes van de "Présidentiel", kwamen  er opdrachten voor de bouw van meer en kwamen er eveneens andere types, allemaal met een kiosk. er werden zelfs  WR Triple's gebouwd, een driedelig railvoertuig, waarbij  de verhoogde kiosk op het midddelste voertuig stond, dat het zicht op de baan abominabel was, begrijpt zelfs een leek. De bouw van autorails - in diverse vormen - was trouwens de redding voor Bugatti, zeer waarschijnlijk was de fabriek, net als zovele andere autofabrieken, in de jaren dertig ondergegaan. In 1958 waren de meeste Bugatti's van de Franse rails verdwenen, in het Middellandse zeegebied reden er nog vier van het Type "Surallongé" (met twee motoren) met een topdienstsnelheid van 140 km/u.
Hierboven een foto van de kiosk van een "Presidentiel", zoals hij staat opgesteld in het spoorwegmuseum in Mulhouse.